The IT era, the news media and the flow of social networks

သုတနည္းပညာေခတ္၊ သတင္းမီဒီယာႏွင့္ လူမႈကြန္ယက္မ်ား စီးဆင္းမႈ

ယေန႔ ကမၻာႏွင့္ အ၀ွမ္းတြင္ အင္တာနက္ အသံုးျပဳ စီးဆင္းမႈသည္ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔လာသည္ႏွင့္အမွ် လူတန္းစားေပါင္း မ်ားစြာတို႔သည္ အင္တာနက္ကို တကိုယ္ရည္ တကာယအေနႏွင့္သာမက အသင္းအဖြဲ႕အစည္းမ်ားထိပါ က်ယ္က်ယ္ ျပန္႔ျပန္႔ အသံုးျပဳလာေနၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာေက်ာ္ သတင္းဌာနႀကီးမ်ား၊ ကုမၸဏီမ်ားႏွင့္ အသင္းအဖြဲ႕ႀကီးမ်ားစြာသည္ အင္တာနက္ ၀က္ဘ္ဆိုဒ္မ်ား၊ ဘေလာ့ဂ္မ်ားႏွင့္ ယေန႔ကမၻာေက်ာ္ လူမႈကြန္ယက္ မီဒီယာျဖစ္ေသာ ေဖ့ဘြခ္ကဲ႔သို႔ေသာ ၀က္ဆိုဒ္မ်ားကို အသံုးျပဳၿပီး လူထုအတြင္းသို႔ ပ်ံ႕ႏွံ႔စိမ့္၀င္ေစပါသည္။ 

က်ေနာ္တို႔သည္လည္း တိုးတက္ေသာနည္းပညာေခတ္ႏွင့္ ေလ်ာ္ညီစြာ ၎ ၀က္ဆိုဒ္၊ ဘေလာ့ဂ္၊ လူမႈကြန္ယက္မ်ားကို အသံုးျပဳ၍ ၎တို႔၏ စီးဆင္းမႈ အေျခအေနကို ေလ့လာေနၾကပါသည္။ သံုးစြဲရငး္ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကပါသည္။ က်ေနာ္တို႔ ယေန႔ေခတ္ အလြန္အသံုးမ်ားေသာ ေဖ့ဘြခ္ကဲ့သို႕ေသာ လူမႈကြန္ယက္တြင္ အေၾကာင္းအရာေပါင္းမ်ားစြာကို အခ်ိန္ႏွင့္ တေျပးညီ တၿပိဳက္နက္ ျပသေလ့ရွိပါသည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ မိမိ မိတ္ေဆြစာရင္းထဲမွ တဦးတေယာက္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ အျဖစ္အပ်က္ အေၾကာင္းအရာေပါင္းမ်ားစြာကို မိနစ္မျခားပဲ လူမႈကြန္ယက္မ်ားမွ တဆင့္ မွ်ေ၀ေလ့ရွိၾကပါသည္။

သတင္းတိုက္တခုမွ လူတဦးႏွင့္ လူမႈကြန္ယက္တခုခုတြင္ မိတ္ေဆြျဖစ္ထားပါက ထိုသူ မွ်ေ၀ေသာ တိုက္ႏွင့္ဆိုင္ေသာ သတင္း၊ ျပင္ပသတင္းမ်ားကို အခ်ိန္မကုန္ေစပဲ လြယ္လင့္တကူ ၾကည့္ရႈ႕လာႏိုင္ၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ မ်က္ေမွာက္ သတင္း မီဒီယာမ်ား၏ တိုးတက္မႈႏွင့္ လူမႈကြန္ယက္ ၀က္ဆိုဒ္မ်ားႏွင့္ အင္တာနက္ အသံုျပဳမႈႏႈန္း ျမင့္မာလာမႈသည္ တိုက္ရိုက္ အခ်ိဳးက်လ်က္ရွိပါသည္။

သတင္းစာတိုက္ႀကီးမ်ား၊ သတင္းဌာနႀကီးမ်ားႏွင့္ ကမၻာေက်ာ္အေရာင္းပစၥည္း ကုမၸဏီႀကီးမ်ားကိုယ္တိုင္ လူမႈကြန္ယက္မ်ားတြင္ ကိုယ္ပိုင္စာမ်က္ႏွာမ်ား ျပဳလုပ္ၿပီး စာသံုးသူလူတန္းစားႏွင့္ ထိေတြ႕မႈ အၿမဲရွိေစရန္ ေဆာင္ရြက္ ေနၾကၿပီျဖစ္ပါသည္။

ထို႔ျပင္ ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ား၊ အားကစားသမားမ်ား၊ စာေရးဆရာမ်ားႏွင့္ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ အႏုပညာရွင္မ်ားသည္လည္း ထို လူမႈကြန္ယက္ ၀က္ဆိုဒ္မ်ားကို တြင္တြင္သံုးကာ ၎တို႔၏ လက္ရွိျဖစ္ပ်က္ေနေသာ အေျခအေန အေနအထားတို႔ကို ပရိတ္သတ္ အခ်ိန္ႏွင့္ အမွ်သိရွိေစရန္ ေဖာ္ျပေနၾကၿပီျဖစ္ပါသည္။

အင္တာနက္ အသံုးျပဳမႈတြင္လည္း အရင္ကလို ကြန္ပ်ဴတာပီစီေရွ႕ ထိုင္ေနရံုမဟုတ္ေတာ့ပဲ ေနရာတကာ အလြယ္တကူ ယူသြားႏိုင္ေသာ စမတ္ဖုန္းမ်ား၊ တတ္ဘလက္သင္ပုန္းမ်ားႏွင့္ ၀ိုင္ဖိုင္ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာမ်ားေၾကာင့္ ကမၻာႏွင့္အ၀ွမ္း သတင္းေပးပို႔မႈ၊ သတင္းဖတ္ရႈ႕မႈ ႏႈန္းထားမ်ား ျမင့္မားတိုးတက္လာေနပါသည္။

က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာ အင္တာနက္ လူမႈကြန္ယက္သံုးစြဲသူမ်ား ( အထူးသျဖင့္ ေဖ့ဘြခ္ ) သည္လည္း တေန႔တျခား တိုးတက္ မ်ားျပားလာေနရာ ယေန႔အခါ တဦးႏွင့္ တဦး သတင္းေပးပို႔မႈ၊ သတင္းမွ်ေ၀မႈ၊ သတင္းတင္ျပမႈ စသည္တို႔ကို အေတာ္ပင္ လုပ္ေဆာင္လာၾကပါသည္။ ႏိုင္ငံအေရးကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အေျခအေနမ်ိဳးတြင္လည္း ထို လူမႈကြန္ယက္မ်ားကို အသံုးျပဳ၍ အေျခအတင္ ျငင္းခံုးေဆြးေႏြးျခင္း၊ တင္ျပေျပာဆိုျခင္း စသျဖင့္ အျပဳသေဘာေဆာင္ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားကို ထင္ထင္ရွားရွား ျပဳလုပ္လာၾကသည္ကို ေတြ႕ရွိရပါသည္။

အနာဂတ္ မေ၀းလွေသာ ႏွစ္မ်ားတြင္ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ေသာ သတင္းဂ်ာနယ္မ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြားၿပီး လူတိုင္း (နီးပါး) တကိုယ္ရည္သံုး တတ္ဘလက္သင္ပုန္းမ်ားႏွင့္ အြန္လိုင္းမီဒီယာကို အသံုးခ်ကာ သတင္းႏွင့္ အခ်က္အလက္မ်ားကို အခ်ိန္ႏွင့္ တေျပးညီ ေပးပို႔ဖတ္ရႈ႕လာေတာ့မည္ဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္

၂၉.၁၀.၂၀၁၁

၁၂း၀၅မိနစ္

Photo Source : Internet

ကမၻာပူေႏြးလာမႈႏွင့္ ဖန္လံုအိမ္အာနိသင္သက္ေရာက္မႈ

ကမၻာပူေႏြးလာမႈႏွင့္ ဖန္လံုအိမ္အာနိသင္သက္ေရာက္မႈ

ဒီေန႔ေန႔လည္ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က Global Warming ၊ Green House Effect မ်ားႏွင့္ပတ္သက္၍ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူမ်ားသိပ္မသိေသးေၾကာင္းႏွင့္ ၎ႏွင့္ပတ္သက္၍ က်ေတာ့္ဘေလာ့ဂ္မွာ ေရးသားေဖာ္ျပေပးရန္ ေျပာဆိုေသာေၾကာင့္ က်ေတာ္လည္း ၾကားဖူးဖတ္ဖူးသမွ်ေတြႏွင့္ အင္တာနက္မွာရွာေဖြေတြရွိမႈေတြကို စုေပါင္းၿပီး အနည္းငယ္ေရးသားေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ ဒီကိစၥက တစ္ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ၿမိဳ႕ တစ္ရြာ တစ္ႏိုင္ငံတည္းႏွင့္သက္ဆိုင္႐ံုမွ်မက တစ္ကမၻာလံုးႏွင့္ပါ သက္ဆိုင္ေသာ ကိစၥ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဂလိုဘယ္၀မ္းမင္းဟူပင္ ေခၚဆိုျခင္းျဖစ္သည္။


ကမၻာ့ပူေႏြးမႈဆိုသည္မွာ ကမၻာေပၚတြင္ရွိေသာ ေယဘုယ်အပူခ်ိန္ျမင့္တက္လာျခင္းျဖစ္သည္။ ထိုသို႔ ျမင့္တက္လာေသာေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးဟာ ပိုမို ပူေႏြးလာၿပီး သဘာ၀ေဘးအႏၱာရယ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ဟာရီကိန္းမုန္တိုင္းမ်ားတိုက္ျခင္း၊မိုးေခါင္ေရႀကီးျခင္း အစရွိတဲ့ လူသားဆိုးက်ိဳးျပဳေတြဟာ သာမန္ထက္ပိုမို၍ ျဖစ္ပြားလာႏိုင္ျခင္းကို ဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။


ကမၻာပူေႏြးလာမႈႏွင့္၎၏အက်ိဳးဆက္မ်ားေၾကာင့္ ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲေဖာက္ျပန္မႈေတြျဖစ္လာၿပီး စိုက္ပ်ိဳးေရး အဓီကလုပ္ကိုင္ေသာ ႏိုင္ငံမ်ားမွာ ဆန္စပါးစိုက္ပ်ိဳးႏႈန္းမ်ား က်ဆင္းေစလာႏိုင္သည္။ ၀င္႐ိုးစြန္းသိပၸံပညာရွင္မ်ား၏ တြက္ခ်က္မႈအရ ေနာက္ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခု အေက်ာ္ေလာက္တြင္ အာတိတ္ေဒသမွ ေရခဲမ်ားသည္ ကမၻာပူေႏြးမႈျဖစ္စဥ္ ျမင့္ကဲလာမႈေၾကာင့္ ရွိေတာ့မည္မဟုတ္ေၾကာင္းလည္း သံုးသပ္ေျပာဆိုထားသည္။ ထိုကဲ့သို ေရခဲမ်ားမရွိအရည္ေပ်ာ္ျခင္းေၾကာင့္ ပင္လယ္ေရမ်က္ျပင္ ျမင့္တက္မႈျဖစ္ေစႏိုင္သည္။


ထိုသို႕ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ျမင့္တက္မႈေၾကာင့္ ကၽြန္းေပါင္း ၁၂၀၀ ခန္႔ပါ၀င္ဖြဲ႕စည္းထားေသာ ေမာ္လဒိုက္လို ပင္လယ္ေရျပင္ထက္ ၇ ေပခန္႕သာျမင့္ေသာ ကၽြန္းႏိုင္ငံေလးမ်ားသည္ ပင္လယ္ေရျပင္ေအာက္သို႕ ေရာက္ရွိသြားႏိုင္ၿပီး ကမၻာ့ေျမပံုေပၚမွ ေပ်ာက္ကြယ္သြားမည့္အေနအထားမ်ားျဖစ္လာႏိုင္သည္။


ကမၻာ့ပူေႏြးလာမႈျဖစ္စဥ္ေၾကာင့္ ကမၻာ့ေလေအးေပးစက္ေနရာအျဖစ္တင္စားရေသာ အာတိတ္ေဒသရွိ ေရခဲပင္လယ္ျပင္ႀကီးသည္ ကမၻာ့ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚမႈတြင္ အထူးအေရးပါလာသည္။ ေရခဲျပင္မွ အရည္ေပ်ာ္လာေသာ ေရခဲေပ်ာ္ရည္မ်ားသည္ သမုဒၵရာေရျပင္ကို ပိုမိုနက္ေမွာင္ေစၿပီး ေနမွအပူရွိန္ကို ေရာင္ျပန္ဟပ္ရမည့္အစား ပိုမိုစုပ္ယူသျဖင့္ ကမၻာလံုးဆိုင္ရာ ပူေႏြးမူ ပိုမိုျဖစ္ေပၚလာရသည္။ ၎ျဖစ္စဥ္သည္ သံသရာလည္သကဲ့သို႔ ျဖစ္ေနသည္။ ဤျဖစ္ရပ္သည္ ၂၀၀၉ ဒီဇင္ဘာတြင္ ကိုပင္ေဟဂင္ ၌က်င္းပခဲ႔ေသာ ကုလသမဂၢ၏ ကမၻာ့ရာသီဥတု ေျပာင္းလဲမႈဆိုင္ရာ သေဘာတူညီခ်က္အသစ္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေဆြးေႏြးပြဲ တက္ေရာက္ၾကမည့္ ကမၻာေခါင္းေဆာင္မ်ားအား အႀကီးအက်ယ္ တပ္လွန္႔ သတိေပးခဲ႔သည္။


ကမၻာ့ပူေႏြးမႈျဖစ္ရပ္မ်ားသည္ တကယ္ေတာ့ လူသားမ်ား၏ မဆင္မျခင္ စက္မႈပစၥည္းမ်ားသံုးစြဲမႈေၾကာင့္ ထြက္ေပၚလာေသာ ဓါတ္ေငြ႔မ်ားမွ ကမၻာ့ေလထုကို ကာကြယ္ေပးေနေသာ အိုဇံုးလႊားအား ဖ်က္စီးပစ္လိုက္ျခင္း၏ အစျဖစ္သည္။ လူမ်ားသည္ အဲယားကြန္မ်ား၊ေရခဲေသတၱာမ်ား၊ ေမာ္ေတာ္ကားမ်ား၊ စက္႐ံုအလုပ္႐ံုမ်ား၊ အီလက္ထေရာနစ္ ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ေရေမြးစပေရးမ်ား အလြန္အကၽြံသံုးစြဲျခင္းေၾကာင့္ ၎တို႔မွထြက္ေသာ မီးခိုးေငြ႔ ႏွင့္ ဓာတ္ေငြ႔ မ်ားသည္ အိုဇံုးလႊာအား ဖ်က္စီးပစ္ခ်င္းျဖစ္သည္။



ဖန္လံုအိမ္ဓာတ္ေငြ႔ႏွင့္ ဖန္လံုအိမ္အာနိသင္ ဆိုသည္မွာလည္း ကမၻာ့ေျမေပၚသို႔ ေရာက္လာေသာ ေနေရာင္ျခည္အခ်ိဳ႕ ကို ေျမထု၊ေရထု၊သစ္ပင္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာအရာ၀တၳဳမ်ားမွ စုပ္ယူသျဖင့္ ၎တို႔သည္ ေႏြးေထြးလာၾကသည္။ ထိုသို႔ ေႏြးလာမႈေၾကာင့္ ၎တို႔ထဲရွိစြမ္းအင္သည္ ျမင့္မားလႈပ္ရွားလာၿပီး အနီေအာက္ေရာင္ျခည္အသြင္ျဖင့္ ထြက္လာသည္။ ထိုသို႔ထြက္လာေသာ အနီေအာက္ေရာင္ျခည္ကို လူ႕ ႔မ်က္စီျဖင့္ မျမင္ႏုိင္ေသာ္လည္း အေႏြးဓာတ္အေနျဖင့္မူ သိရွိခံစားႏိုင္သည္။


ကမၻာ့ေျမျပင္ေရျပင္တို႔မွ ထြက္လာေသာ အနီေအာက္ေရာင္ျခည္မ်ားကို ေလထုအတြင္းမွာရွိေသာ ဓာတ္ေငြ႔ အခ်ိဳ႕ က စုပ္ယူထိမ္းသိမ္းထားကာ ကမၻာကို ပူေႏြးေစသည္။ ထိုကဲ႔သို႕ စုပ္ယူထိမ္းသိမ္းၿပီး ကမၻာကို မပူေႏြးေစပါက ကမၻာ့အပူခ်ိန္သည္ ေရခဲအမွတ္ေအာက္ေရာက္ၿပီး ေအးခဲေနလိမ့္မည္။ အခ်ိဳ႔အေအးပိုင္းေဒသတြင္ ထိုကဲ႔သို႕ ဥပမာမ်ိဳးကို အတုဖန္တီးကာ သစ္ပင္စိုက္ခင္းမ်ားကို ရွင္သန္ေစသည္။ ဖန္လံုအိမ္၊ ပလက္စတစ္အိမ္မ်ားျဖင့္ အတုျပဳလုပ္ထြက္ေပၚလာေသာ အပူခ်ိန္ကို ထိမ္းထားၿပီး အပင္မ်ားကို ရွင္သန္ေစသည္။ ထိုအရာကို ဖန္လံုအိမ္အာနိသင္ ဟုေခၚသည္။


ကမၻာႀကီးကို ထိုသို႔ ဖန္လံုအိမ္အာနိသင္ျဖင့္ေႏြးေထြးေစၿပီး ေလထုတြင္းရွိေနေသာ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားကို ဖန္လံုအိမ္ဓာတ္ေငြ႕မ်ားဟုေခၚသည္။ သဘာ၀အေလ်ာက္ရွိေသာ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားမွာ အိုဇုန္း၊မီသိန္း၊ႏိုက္ထရပ္စ္ေအာက္ဆိုက္ဒ္ႏွင့္ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ဒ္ တို႔ျဖစ္သည္။ ထိုအထဲမွ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ဒ္ သည္လူအမ်ား၏ မဆင္မျခင္သံုးစြဲမႈေၾကာင့္ ေလထုထဲတြင္ ရွိသင့္သည့္ ပမာဏထက္ လြန္ကဲမ်ားျပားစြာ ျဖစ္ေပၚေနသည္။ ဓာတ္ေငြ႔သံသရာအရ သစ္ပင္တို႔သည္ ေလထုထဲက ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ဒ္ကို စုပ္ယူၿပီး ေအာက္ဆီဂ်င္ကို ျပန္ထုတ္ေပးသည္။ ၎တို႔ပ်က္သုန္းကာမွ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ဒ္ကို ျပန္ထုတ္ေပးသည္။ သို႔ေပမဲ႔ လူတို႕၏ မဆင္မျခင္ သစ္ပင္ခုတ္လွဲ မႈမ်ားေၾကာင့္ ေလထုထဲတြင္ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ဒ္သည္ ရွိသင့္သိထက္ ပိုမိုေနသည္။ ဒါျပင္ စက္မႈလုပ္ငန္းမ်ားမွ ေရနံ၊ေက်ာက္မီးေသြးေလာင္စာမ်ားမွလည္း ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုဒ္မ်ားစြာထြက္ရွိၿပီး ေလထုထဲေရာက္ရွိသည္။ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းမ်ားမွလည္း မီသိန္းႏွင့္ ႏိုက္ထရပ္စ္ေအာက္ဆိုက္ဒ္မ်ား မ်ားစြာ ပိုမိုလြန္ကဲစြာ ထြက္ရွိေနေသးသည္။


ကမၻာေပၚတြင္ ဖန္လံုဓါတ္ေငြ႕ ထုတ္လႊတ္မႈတြင္ တ႐ုတ္၊အေမရိကန္ႏွင့္ ႐ု႐ွတို႔ၿပီးလွ်င္ အိႏၵိယသည္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ဖန္လံုအိမ္ဓာတ္ေငြ႕ တန္ခ်ိန္သန္း ၁၃၀၀ မွ် ထုတ္လႊင့္၍ စတုတၳလိုက္လ်က္ရွိသည္။ ထုိေၾကာင့္ ထိုကိစၥမ်ားကို ထိမ္းသိမ္းရန္ ကမၻာ့ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ေဆြးေႏြးခဲ႔၊ ေဆြးေႏြးဆဲ လုပ္ေနၾကသည္။


ဖန္လံုအိမ္ဓာတ္ေငြ႔၏ တစ္ခုျဖစ္ေသာ မီသိန္းဓာတ္ေငြ႔သည္ ႏြားႏွင့္ သိုးဆိတ္စေသာ သတၱ၀ါမ်ား ေလခ်ဥ္တက္ရာမွလည္း ထြက္ေပၚလာသည္။ ထိုသို႔ေမြးျမဴေရးလုပ္ငန္းမ်ားေၾကာင့္ထြက္ေသာ ဖန္လံုအိမ္ဓာတ္ေငြ႔ပမာဏသည္ စုစုေပါင္း ပမာဏ၏ ၁၈ ရာခိုင္ႏႈန္းမွ် ရွိေၾကာင္းသိရ၍ ကား၊ရထားစေသာ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရးယာဥ္မ်ားမွ ၁၃ ရာခိုင္ႏႈန္းထြက္ေၾကာင္း သိရသည္။ ေမြးျမဴေရးမွထြက္ေသာ ဓာတ္ေငြ႔ကို တြက္ခ်က္ရာ၌ တိရစာၦန္မ်ားမွတိုက္႐ိုက္ထြက္ေသာ ဓာတ္ေငြ႔အျပင္ ေမြးျမဴေရးၿခံရွင္းလင္းျခင္း၊ အစာထုတ္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေတာခုတ္ျခင္း ႏွင့္ အေအးခံ၊ခ်က္ျပဳတ္ျခင္း အစရွိသျဖင့္ ကာဘြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ဒ္ႏွင့္ မီသိန္းဓာတ္ေငြ႔ထြက္ရွိျခင္း အဆင့္ဆင့္တြက္ခ်က္ထားျခင္းျဖစ္သည္။


ထိုသို႔ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားေၾကာင့္ ကမၻာႀကီးသည္ ရွိသင့္သည့္ အပူခ်ိန္ထက္ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ တိုးျမွင့္ပူလာၿပီး ကမၻာ့ပူေႏြးမႈျဖစ္စဥ္သည္ ႏိုင္ငံအားလံုးသို႕ ႐ုိက္ခက္လ်က္ရွိေနသည္။ ျဖစ္စဥ္အားလံုးသည္ လူသားမ်ား၏ မဆင္မျခင္အသံုးလြန္ကဲမႈမ်ားျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သျဖင့္ လူသားမ်ားအေနနဲ႔ လူသားအခ်င္းခ်င္း အသိေပး ေျပာၾကားပညာေပး၍ တက္ႏိုင္သမွ် ကမၻာၾကီးကို ၀ိုင္း၀န္းျပင္ဆင္ဖို႔ လိုလာပါသည္။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ တစ္ႏိုင္ငံျခင္းသာ မက ႏိုင္ငံေပါင္းစံု ၊ အဖြဲ႔စည္းေပါင္းစံုပါက ပါ၀င္ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ေနထိုင္ေသာ ၿဂိဳဟ္ျပာႀကီးကို ထိမ္းသိမ္းၾကပါလို႕ ဤေဆာင္းပါျဖင့္ တိုက္တြန္းလိုက္ပါသည္။


ေလးစားစြာျဖင့္....
ဖိုးသူေတာ္
၃.၃.၂၀၁၀

Photo source : Internet
Related Video Link : NASA Climate Report on Global Warming
Global Warming 101
Lord Monckton: Global Warming big scientific fad

သုခရိပ္ၿမံဳသို႔ ဒုတိယအေခါက္

သုခရိပ္ၿမံဳသို႔ ဒုတိယအေခါက္

၁၃.၁၂.၂၀၀၉ တနဂၤေႏြေန႔

မနက္ ၉ နာရီ ၁၀ မိနစ္ခန္႔။
ဖုန္းလာသည္ဟုလာေျပာေသာေၾကာင့္ အိပ္ယာထဲမွ လူးလဲထကာသြားကိုင္ရပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းမေလးတစ္ဦး ဆက္တာျဖစ္ျပီး ဒီေန႔ သုခရိပ္ၿမံဳေဂဟာသြားဖို႔ လွမ္းခ်ိန္းျခင္းျဖစ္ျပီး ေနာက္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ကိုပါ အေၾကာင္းၾကားခိုင္းျခင္းျဖစ္သည္။ အင္း အင္း ေျပာလိုက္မယ္ေျပာျပီး အိပ္ယာထဲ ျပန္ေခြလိုက္တာ မနက္ ၁၀ နာရီ ခြဲေက်ာ္မွ ႏိုးသည္။ း) ထို႔ေနာက္ ျပင္ဆင္စရာရွိတာမ်ား ျပင္ဆင္ျပီး ေသာအခါ ၁၁ နာရီ ထိုးေနျပီျဖစ္သည္။ မည္သူ႔မွ် မခ်ိန္းရေသး။ အေရးထဲ ဗိုက္ထဲကလည္း ညက စားထားေသာ အခ်ဥ္မ်ားႏွင့္ ထမင္းေၾကာ္မ်ားက ဆႏၵျပသျဖင့္ သည္ကိစၥလည္း ရွင္းလိုက္ရေသးသည္။ ခဏေနေတာ့ ဖုန္းတစ္ခါလာသည္။ ခ်ိန္းရမည့္သူငယ္ခ်င္းက ေသခ်ာမသိ၍ လွမ္းဆက္ျခင္းျဖစ္သည္။ အေတာ္ပဲျဖစ္သြား၍ သူ႔အား ဆံုမည့္အခ်ိန္ႏွင့္ေနရာအား ေျပာလိုက္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ဆက္လက္ျပီး ခ်ိန္းဆိုရမည့္လူမ်ားကို ဆက္ခ်ိန္းပါသည္။ အားလံုးျပီးစီး၍ နာရီၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၁၂ အတိထိုးေနျပီ။ ကိုယ္ကခ်ိန္းထားတာ ၁၂ ခြဲ။ ေလယာဥ္ပ်ံလို ျမန္ေသာ ကားျဖင့္ ခ်ိန္းထားေသာ ေနရာကို ေရာက္ေအာင္သြားရပါသည္။

တကယ္ေတာ့ ဒီေန႔သြားမည့္ကိစၥကို စီစဥ္ထားသည္မွာ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁ ပတ္ခန္႔ကတည္းကျဖစ္သည္။ ေစတနာရွင္တစ္ဦးမွ လွဴဒါန္းေသာေငြ ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္တို႔ လွဴဒါန္းေသာ ေငြ၊ ကေလးေဆာ့စရာ ပစၥည္းမ်ား အားလံုးစီစဥ္ထားသည္။ ထိုပစၥည္းမ်ားအား ယူေဆာင္ျပီးထြက္ခဲ႔ရာ ခ်ိန္းဆိုထားေသာေနရာကို ၁၂ ခြဲျပီး ၅ မိနစ္တြင္ေရာက္ပါသည္။ က်န္ေသာသူမ်ား မေရာက္ေသးေသာေၾကာင့္ ေအးေအးပင္ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္ထပ္ေသာက္ျပီး ေစာင့္ေနပါသည္။ ဗိုက္က ဆာေနေသာ္လည္း အစားတစ္ခုခု စားလိုက္၍ လမ္းမွာ ဒုကၡေရာက္မည္ဆိုေသာေၾကာင့္ သည္းခံေနရသည္။ ခ်ိန္းေသာသူမ်ားလည္း ေရာက္လို႔လာျပီ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း မခံႏိုင္သည့္ အဆံုး ေန႔လည္စာကို ေကာက္ညွင္းေပါင္းေလး တစ္ပြဲ စားလိုက္ျပီး တင္းတိမ္လိုက္သည္။

ထိုေနာက္ သုခရိပ္ၿမံဳေဂဟာသို႔ ထြက္လာခဲ႔ရာ ေန႔လည္ ၂ နာရီေက်ာ္ေလာက္တြင္ေရာက္ပါသည္။ ေဂဟာေရာက္ေရာက္ျခင္း သူနာျပဳဆရာမၾကီးႏွင့္ေတြ႕ဆံု၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရာက္လာျပီးျဖစ္ေၾကာင္း အေၾကာင္းၾကားပါသည္။ ယမန္ေန႔က ဖုန္းၾကိဳဆက္ထားေသာေၾကာင့္ ဆရာမ ေဒါက္တာ ထားထား (စုထား) ကၽြန္ေတာ့္တို႔ကို ေစာင့္ေနပါသည္။ သို႔ေသာ္ ၁ နာရီေက်ာ္ေလာက္ေရာက္မည္ေျပာထားျပီး ၂ နာရီေက်ာ္မွာ ေရာက္လာသျဖင့္ ဆရာမ စုထား ျပန္သြားပါသည္။ ဆရာမ စုထားအား လြန္စြာပင္ အားနာမိပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ထင္မွတ္မထားတဲ႔ ၾကန္႔ၾကာမႈေလးမ်ား ရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။

ထို႔ေနာက္ ဆရာမၾကီးႏွင့္ စကားစျမည္အနည္းငယ္ေျပာ၍ အလွဴေငြမ်ား ေပးအပ္ျပီး ကေလးမ်ား တီဗီၾကည့္ေနရာ ေနရာလို႔ သြား၍ ေဆာ့စရာပစၥည္းမ်ား သၾကားလံုးႏွင့္ ပီေကမ်ား သြားေရာက္ေပးအပ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသင့္ယူလာေသာ ေဆာ့စရာပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ကေလးမ်ား ႏွင့္အတူတူ ေဆာ့ကစားၾကပါသည္။ ကေလးမ်ားသည္ လြန္စြာေပ်ာ္ရႊင္၍ စိတ္ပါလက္ပါ ေဆာ့ႏိုင္ပါသည္။ အဖြဲ သံုးဖြဲ႔ ခြဲ၍ ေဆာ့ေစရာ ႏိုင္ေသာ အဖြဲ႕အား ဆုေပးသည့္ စနစ္က်င့္သံုးပါသည္။ ကံအားေလ်ာ္စြာ ကၽြန္ေတာ္ တာ၀န္ယူေသာအဖြဲ႕ ေနာက္ဆံုးရသြားပါသည္။

ထိုသို႔ပစၥည္းမ်ားႏွင့္ ေဆာ့ကစားျခင္း ျပီးဆံုး၍ ကေလးမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၀ိုင္းထိုင္ျပီး ပါဆယ္ဂိမ္းေဆာ့ၾကပါသည္။ ထိုကစားနည္းမွာ သူတို႔အားလြန္စြာ ေပ်ာ္ရႊင္ေစပါသည္။ ပါဆယ္ဂိမ္း ထံုးစံအတိုင္း သီခ်င္းေလးတစ္ပုဒ္ဖြင့္ျပီး သီခ်င္းရပ္ေသာအခါ ပါဆယ္ၾကသည့္သူသည္အားလံုး ခိုင္းရာ လုပ္ရမည္ျဖစ္သည္။ ေဆာ့သည္အခါ ပါဆယ္ၾကသြားေသာ ကေလးမ်ားသည္ သူတို႕ခ်င္းခ်င္း လုပ္ခိုင္းေသာ ဟာမ်ိဳးကို ေသခ်ာ မရွက္ပဲ လုပ္ႏိုင္ပါသည္။ ေမ်ာက္က ကျခင္း၊ ပဲျပဳတ္ေရာင္းခိုင္းျခင္း အစရွိသျဖင့္ ျဖစ္သည္။ အသက္ ၁၃ ႏွစ္ခန္႔ အရြယ္ ကေလးမေလးတစ္ဦးဆိုလွ်င္ အမ်ားက သီခ်င္းဆိုခိုင္းေသာေၾကာင့္ သီခ်င္းဆိုရာ ၀ိုင္းစုခိုင္သိန္း၏ အျပစ္မျမင္ပါဘူး ခ်စ္ခ်င္တာပဲ သိတယ္ ဆိုသည့္ သီခ်င္းအား ေသခ်ာပိုင္ႏိုင္စြာ တစ္ပုဒ္လံုး သီဆိုသြားသည္ကို အံ႔ဩဖြယ္ ေတြ႔ရပါသည္။ ပါဆယ္ၾကသူမ်ားအား ခိုင္းတာလုပ္ျပီးသြားေသာအခါ သၾကားလံုးႏွင့္ ပီေကမ်ား ေပးပါသည္။

ထိုသို႔ ေဆာ့ကစားျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔လည္း ျပန္ခ်ိန္က်ေရာက္လာေသာေၾကာင့္ ျပန္ဖို႔ ျပင္ရပါသည္။ ကေလးမ်ား ဖြထားေသာ သၾကားလံုးခြံမ်ား၊ ပလက္စတစ္အိပ္မ်ား၊ အမိႈက္မ်ားကို ရွင္းလင္းရပါသည္။ အခ်ိဳ႕ကေလးမ်ားသည္ ခင္မင္၍ ကိုယ့္အား ဖက္တြယ္ထားၾကသည္။ မနည္းကို ေခ်ာ့ေမာ့၍ ထားခဲ႔ရပါသည္။ ေနာက္အခါမ်ား လာခဲ႔ပါမယ္ဟု ေျပာခဲ႔ရပါသည္။ သူတို႔က ေနာက္တစ္ခါလာရင္ ပီေက ၀ယ္ခဲ႔ဟု အထပ္ထပ္မွာပါသည္။ေနာက္တစ္ေခါက္ဆိုလွ်င္ ပီေက ( ေခ်ာကလက္သၾကားလံုး) မ်ားမ်ား ၀ယ္သြားမည္ဟု စိတ္ကူးမိပါသည္။

ညေန ေလးနာရီေက်ာ္တြင္ ေဂဟာမွျပန္ရာ ငါးနာရီေက်ာ္ခန္႔တြင္ ေနရပ္သို႔ ေအးေဆးစြာ ျပန္လည္ေရာက္ရွိပါသည္။ ဤသို႔ ေရာဂါေ၀ဒနာ ရွိေနေသာ ကေလးသူငယ္မ်ားအား စိတ္ဓါတ္ေရးရာ အနည္းငယ္တက္လာေစရန္ သူတို႔ႏွင့္ ရင္းႏွီးစြာ ထိေတြ႕၍ ေဆာ့ကစား (၀ါ) စကားပံုျပင္အစရွိသည္တို႔ ေျပာဆိုျပဳလုပ္ေပးျခင္းျဖင့္ သက္သာေစႏိုင္သည္ဟု ေျပာလို႔ရပါသည္။ သူတို႔သည္လည္း လာေသာသူမ်ားအား မ်ားစြာ ခင္တြင္ပံုရပါသည္။ ေဂဟာတြင္ HIV ေရာဂါပိုး ကူးစက္ခံ ကေလးငယ္ေပါင္း အသက္ ၁ ႏွစ္မွ ၁၅ ထိ စုစုေပါင္း ၄၅ ေယာက္ရွိပါသည္။ အေသးစိတ္ သိရွိလိုပါက ဒီမွာ သြား၍ ဖတ္ႏိုင္ျပီး ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ပါသည္။

မိမိတို႔ တက္ႏိုင္ေသာအင္အားျဖင့္ မိမိတို႔ ပတ္၀န္းက်င္တြင္ ရွိေသာ ခ်ိဳ႕တဲ႔ ကေလးငယ္မ်ား၊ HIV ကူးစက္ခံကေလးငယ္မ်ားအား ေထာက္ပံ့ေပးျခင္းျဖင့္ ေစတနာသဒၵါတရား ထားႏိုင္ၾကပါေစဟု ေမွ်ာ္လင့္မိပါသည္။

ေအာက္တြင္ ဓါတ္ပံုအနည္းငယ္အား ေဖာ္ျပထားပါမည္။ ကူးယူသံုးစြဲလိုပါက ၾကိဳတင္အေၾကာင္းပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံအပ္ပါသည္။

ကေလးမ်ားအား သၾကားလံုးႏွင့္ ပီေကမ်ား ေပးေနစဥ္ (ေနာက္က မတ္တက္ရပ္ေနတဲ႔ ကေလးမ ၂ ေယာက္လည္း စားခ်င္လို႔ထင္ပါတယ္။ လွမ္းၾကည့္ေနတယ္ :P )


ကေလးမ်ားအတြက္ ေဆာ့စရာႏွင့္ စတစ္ကာ ပံုေလးမ်ား


ကာတြန္းစတစ္ကာမ်ား


ပစၥည္းမ်ား ေပးရန္ ျပင္ဆင္ေနပံု

ေဆာ့စရာပစၥည္းမ်ားေပးေနစဥ္

ကေလးမ်ား ေျပာေနသည္ကို နားေထာင္ေနစဥ္


အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္....

ဖိုးသူေတာ္

၁၄.၁၂.၂၀၀၉
၂ နာရီ ၃၀ မိနစ္

Barcamp Yangon သတင္းမီဒီယာ ရွင္းလင္းပြဲ ေအာင္ျမင္စြာ က်င္းပ ျပီးစီး

Barcamp Yangon !!

Barcamp Yangon နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ စာနယ္ဇင္းမ်ားသို႔ ရွင္းလင္းပြဲကို ဒီေန႔ ( 10-Dec-2009) ၾကာသပေတးေန႔ မနက္ ၁၀ နာရီမွာ တာေမြအ၀ိုင္းထိပ္မွာရွိတဲ႔ Moon bakery မွာျပဳလုပ္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲ႔ဒီပြဲကို 7 Days၊ Internet ၊ Myanamr Post၊ ျပည္ျမန္မာ၊ အလင္းတန္း၊ ရန္ကုန္တိုင္းမ္၊ ျမန္မာတိုင္းမ္၊ Time to Time ၊ Knowledge bridge ၊ Flower News ၊ PC Magazine စတဲ႔ သတင္းမီဒီယာမ်ားမွ လာေရာက္သတင္းယူ ေမးျမန္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ႔ပါတယ္။

ဒီရွင္းလင္းပြဲမွာ ကိုေဇာ္ေဇာ္မ်ိဳးလြင္က အခမ္းအနားမွဴးအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔ျပီး Public Relation Team မွ မထိုက္ထိုက္ေအာင္က Barcamp မ်ားျဖစ္ေပၚလာပံု၊ Barcamp မ်ားရဲ႕ သေဘာသဘာ၀မ်ားကို Website မ်ားကို ကိုးကားျပီး ရွင္းလင္းျပသခဲ႔ပါတယ္။ ကိုေဇသီဟမွ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္မ်ားအေနနဲ႔ Barcamp မ်ားကို ေထာက္ပံ႔ေပးျခင္းျဖင့္ Barcamp လာေရာက္သူ ပရိတ္သက္မ်ားနဲ႔ လုပ္ငန္းရွင္မ်ား စသည္ျဖင့္ နယ္ပယ္အသီးသီးမွ လုပ္ငန္းရွင္၊ ပညာရွင္၊ ၀ါသနာရွင္လူငယ္မ်ားအားလံုးကို ဘယ္လိုအက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစႏိုင္ သလဲဆိုတာ ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ႔ပါတယ္။ ကိုသက္ထူး@မ်က္လံုး ကေတာ့ Barcamp Yangon မွာက်င္းပျပဳလုပ္ဖို႔ စီစဥ္ထားတဲ႔ အစီအစဥ္မ်ားကို ရွင္းလင္းေျပာၾကားခဲ႔ပါတယ္။ လိုအပ္တဲ႔ ျဖည့္စြတ္ခ်က္ အခ်ိဳ႕ကို ကိုေက်ာ္ေဇယ်မွ ျဖည့္စြတ္ရွင္းလင္းခ႔ဲျပီး စာနယ္ဇင္းမ်ားမွ သိလိုတဲ႔ အခ်က္မ်ားကိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အဖြဲ႔သားအားလံုးမွ ျပန္လည္ေျဖၾကားခဲ႔ပါတယ္။ ရွင္းလင္းပြဲ က်င္းပေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာပဲ Facebook ႏွင့္ Twitter (www.Twitter.com/barcampyangon) မ်ားမွလည္း Live update မ်ား တင္ဆက္ေပးခဲ႔ပါတယ္။

Barcamp ကို Barcamp Bangkok, Barcamp KL စသည္ျဖင့္ က်င္းပတဲ႔ ျမိဳ႕အမည္နဲ႔ တြဲျပီး မွတ္တမ္းတင္ေလ့ရွိပါတယ္။ အာရွႏိုင္ငံမ်ားအေနနဲ႔ ေျပာရရင္ Singapore, Malaysia, Kazakhtan, Thiland, India , Vientam ႏိုင္ငံတို႔မွာရွိတဲ႔ ျမိဳ႕အသီးသီးမွာ Barcamp တစ္ၾကိမ္ထက္မနည္း က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ႔ၾကျပီး ျဖစ္ပါတယ္။ India ဆိုရင္ သူ႔ရဲ႕ ျမိဳ႕ အသီးသီးမွာ Barcamp ၂၇ ၾကိမ္ေလာက္ ျပဳလုပ္က်င္းပႏိုင္ခဲ႔တာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

အျခားေသာ Africa ႏိုင္ငံမ်ား၊ Arab ႏိုင္ငံမ်ား၊ Ameraica ႏိုင္ငံမ်ား၊ Europe ႏိုင္ငံမ်ားမွာရွိတဲ႔ ျမိဳ႕အသီးသီးမွာလည္း Barcamp မ်ား အၾကိမ္းမ်ားစြာ ျပဳလုပ္က်င္းပ ႏိုင္ခဲ႔ျပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ဆက္ျပီး က်င္းပျပဳလုပ္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနတဲ႔ ႏိုင္ငံေတြ ျမိဳ႕ေတြလည္း အမ်ားအျပား ရွိပါတယ္။

Barcamp Yangon ပြဲကို ၂၀၁၀ ဇန္န၀ါရီလ ၂၃၊ ၂၄ ရက္ေန႔မ်ားတြင္ Myanmar Info-Tech တြင္ က်င္းပသြားမွာျဖစ္ျပီး ၎ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ MCPA မွဦးေဆာင္ျပီး Frellance လူငယ္အိုင္တီသမားမ်ားႏွင့္ ပူးေပါင္း က်င္းပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ထပ္မံ၍ ပူေပါင္းပါ၀င္လိုတဲ႔ အိုင္တီသမားမ်ား ၊ Volunteer မ်ားကိုလည္း ဖိတ္ေခၚပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအေနနဲ႔ BarcampYangon ဟာ ပထမဆံုးအၾကိမ္ က်င္းပမဲ႔ Barcamp တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ Barcamp Yangon မွာ နယ္ပယ္အသီးသီးမွာရွိတဲ႔ လုပ္ငန္းရွင္၊ ပညာရွင္၊ ၀ါသနာရွင္မ်ားကို စုစည္းျပီး ကိုယ့္ရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳ၊ နည္းပညာ၊ ဗဟုသုတ၊ အၾကံဉာဏ္ေတြကို ေဖာ္ထုတ္စုစည္းႏိုင္ဖို႔၊ လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ၾကဖို႔ အတြက္ Open Environment တစ္ခု ဖန္တီးေပးဖို႔ ရည္ရြယ္က်င္းပသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ Barcamp Yangon မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အသိဉာဏ္ဗဟုသုတေတြကို လြတ္လပ္ပြင္းလင္းစြာ ဖလွယ္ၾကဖို႕၊ ျပန္က်ဲေနတဲ႔ Idea ေတြကို ၀ါသနာတူ ၊ စိတ္တူ၊ ကိုယ္တူသူမ်ားနဲ႔ စုစည္း အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္ၾကဖို႔ အဓီက ရည္ရြယ္က်င္းပသြားမွာပါ။ Barcamp Yangon မွာ ဘယ္နယ္ပယ္၊ ဘယ္ဘာသာရပ္ေတြကို အဓိက ေဆြးေႏြးၾကမယ္ဆိုတာ တက္ေရာက္တဲ႔ ပရိတ္သက္မ်ားက ဆံုးျဖတ္ၾကပါလိမ္႔မယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က ပရိတ္သတ္ကို အခ်ိန္၊ ေနရာ ၊ စသည္ျဖင့္ organize လုပ္ေပးတာပဲျဖစ္ပါတယ္။ ဘာသာရပ္မ်ိဳးစံုမွာ အားလံုးရဲ႕ ပူးေပါင္းညွိႏိႈင္းေဆြးေႏြးမႈ၊ သရုပ္ျပမႈ ၊ အျပန္အလွန္ထိေတြ႕မႈကေန အက်ိဳးရလာဒ္ေကာင္းေတြ ထြက္ေပၚလာမယ္လို႔ ယံုၾကည္ယူဆပါတယ္။

Barcamp Yangon အတြက္ Logo ျပိဳင္ပြဲေလး တစ္ခုကိုလည္း ျပဳလုပ္သြားမွာ ျဖစ္ျပီး အေရြးခ်ယ္ခံရတဲ႕ ဒီဇိုင္းဆုအတြက္ ေငြးသားထက္ အမွတ္တရ လက္ေဆာင္တစ္ခု ခ်ီးျမွင့္ေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပိဳင္ပြဲ၀င္ Logo ကို ဒီဇင္ဘာလ ၁၇ ရက္ေန႔ ေနာက္ဆံုးထားျပီး Web Development Team မွ ကိုထူးေတဇာ tayzar44@gmail.com ထံကို ေပးပို႔သြားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အျခားႏိုင္ငံေတြျမိဳ႕ေတြမွာ ျပဳလုပ္ခဲ႔တဲ႔ Barcamp ေတြရဲ႕ Logo ေတြကို http://Barcamp.org.LogoGallery မွာ ေလ့လာၾကည့္ရႈႏိုင္ပါတယ္။

လူဦးေရ အေရအတြက္ေပၚမူတည္၍ စီစဥ္စရာမ်ားရွိတဲ႔အတြက္ ပါ၀င္လိုသူမ်ား၊ တက္ေရာက္လိုသူမ်ား အေနနဲ႔ www.barcampyangon.org မွာ ၾကိဳတင္ Register ျပဳလုပ္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ Lucky Draw အစီအစဥ္မ်ား၊ Gift Pack မ်ား ေပးသြားမဲ႔ အစီအစဥ္မ်ားကိုလည္း အလ်ဥ္းသင့္သလို ထည့္သြင္းေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

နည္းပညာ၊ အေတြ႕အၾကံဳ၊ အၾကံဉာဏ္မ်ားကို ဖလွယ္ဖို႔ စိတ္၀င္စားသူအားလံုး Barcamp Yangon မွာ ဆံုၾကဖို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ဖိုးသူေတာ္ ( ၁၀.၁၂.၂၀၀၉)
Related Post: ကိုေက်ာ္ေဇယ် ၊ မင္းယြန္းသစ္

အဂါးမွသည္ ဘိကလိုင္ဆီသို႔

အဂါးမွသည္ ဘိကလိုင္ဆီသို႔

၁၇.၁၀.၂၀၀၉ စေနေန႔မနက္ ၅ နာရီခြဲ…

ႏႈိးစက္ေၾကာင့္ ႏိုးလာျခင္း မဟုတ္ပဲ အေစာၾကီးကတည္းကႏိုးေနျပီး ႏႈိးစက္ျမည္မွထမည္ဟုဆံုးျဖတ္ထားေသာေၾကာင့္ ႏိႈးစက္ျမည္ေသာအခါ ထလိုက္သည္။ မ်က္ႏွာသစ္သြားတိုက္ျပီး လိုအပ္တာမ်ားျပင္ဆင္ျပီး ထြက္လာေတာ့ ၆ နာရီထိုး ေနျပီ။ အင္းစိန္ဘက္တြင္ေနေသာ ခရီးစဥ္တြင္လိုက္မည့္ သူငယ္ခ်င္းအားသြားေခၚလိုက္သည္။ သူတို႔အား အင္းစိန္ေစ်းေရွ႕တြင္ ေစာင့္ေနစဥ္ အနီးအနား ေက်ာင္းတိုက္မ်ားမွ ျဖစ္ဟန္တူေသာ ရဟန္းသံဃာကိုရင္ အပါး ၆၀ ၏ ညီညီညာညာ ဆြမ္းခံထြက္လာသည္ကို ျမင္ေတြ႕ရ၍ စိတ္တြင္ ေအးခ်မ္းမႈႏွင့္ ၾကည္ႏႈးမႈျဖစ္ရသည္။ ကိုယ္ကလည္း အလွဴအတန္းသြားလုပ္မည့္ ခရီးသြားဖို႔ ထြက္လာသည္ဆိုေတာ့ မဂၤလာက်က္သေရရွိျမင္ကြင္းမ်ိဳး ျမင္ရသည္မွာ စိတ္ခ်မ္းသာလွပါသည္။

၇ နာရီတြင္ ခ်ိန္းဆိုထားေသာ စာအုပ္ဆိုင္မွ စာအုပ္မ်ားကို ကားျဖင့္သယ္၍ ဇတ္ဆိပ္သို႔ေရာက္လာပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ဒလမွ တြံေတးသို႔ လိုင္းကားျဖင့္ စာအုပ္မ်ား တင္၍ ထြက္လာရာ မနက္ ကိုးနာရီေလာက္တြင္ တြံေတးဆိပ္ကမ္းသို႔ ေရာက္ပါသည္။ အသင့္ေစာင့္ၾကိဳေနေသာ အဂါးရြာမွစက္ေလွသမားမ်ား၊ ေက်ာင္းပညာေရးေကာ္မတီဥကၠဌ ႏွင့္ ဆရာမ တစ္ေယာက္အား ေတြ႔ရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ စာအုပ္မ်ားကို စက္ေလွေပၚသို႔ေရႊ႕ေျပာင္းျပီး တြ႔ံေတးမွ အဂါးအုပ္စု အဂါးရြာဆီသို႔ ထြက္လာခဲ႔ပါသည္။ လမ္းခရီးစဥ္ တစ္ေလွ်ာက္လံုး ရာသီဥတု သာသာယာယာႏွင့္ စက္ေလွလည္း ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ရွိပါသည္။

ခရီးစဥ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ သံုးေခါက္ေျမာက္ခရီးစဥ္ျဖစ္ပါသည္။ မအူပင္ခရိုင္၊ အဂါးအုပ္စုရွိေက်းရြာမ်ားမွ မူလတန္းေက်ာင္းမ်ားအား စာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာမ်ားကို ေစတနာရွင္အလွဴရွင္မ်ား၏ အကူအညီျဖင့္ ေထာက္ပံ႔ေပးေ၀ ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အဂါးအုပ္စုတြင္ ေက်းရြာငါးရြာရွိပါသည္။ က်ံဳၾကိဳက္၊ အဂါး၊ စကားလြန္း၊ ေညာင္ေခ်ာင္း ႏွင့္ ဘိကလိုင္တို႔ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီေန႔ အဂါးႏွင့္ ဘိကလိုင္ ရြာ မူလတန္းေက်ာင္းမ်ားအား စာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာ မ်ားလာေရာက္လွဴဒါန္းျခင္းျဖစ္ပါသည္။

အဂါးကို အရင္၀င္သည္။ အဂါးကိုေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္ ၁၁ ခြဲေနျပီ။ ထမင္းစားျပီးမွ အဂါးရြာ အေျခခံပညာမူလတန္း ေက်ာင္းကို သြားပါသည္။ ေက်ာင္းကေလးမွာ မူလတန္းပညာသင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ စုစုေပါင္း ၁၇၀ ရွိပါသည္။ ေက်ာင္းသာ ၁၇၀ အား စာအုပ္တစ္ေယာက္ ၁ ဒါဇင္၊ ခဲတံ ၁ ေခ်ာင္း၊ ေပတံ ၁ ခု ၊ ခဲဖ်က္ ၁ တံုးစီေပးအပ္ပါသည္။ သူငယ္တန္းေက်ာင္းသားေလးမ်ားအား ေလးေၾကာင္းမ်ဥ္းစာအုပ္ ၄ အုပ္ထပ္ေပးပါသည္။ စတုတၳတန္းေက်ာင္းသားမ်ားအား ေဘာပင္အျပာ တစ္ေခ်ာင္းစီေပးပါသည္။ ေက်ာင္းတြင္ ဆရာ၊ဆရာမ အင္အား ၅ ေယာက္ရွိရာ ဆရာ၊ဆရာမမ်ားအတြက္ ေဘာပင္အနီမ်ားလည္း ေပးအပ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ဆရာမမ်ားရပ္မိရပ္ဖမ်ားႏွင့္ ႏႈတ္ဆက္စကားေျပာျပီး အဂါးမွ စကားလြန္းရြာသို႔ ထြက္လာပါသည္။

အဂါးအေျခခံပညာမူလတန္းေက်ာင္း

အဂါးမွ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးမ်ား

စာအုပ္မ်ားစီစဥ္ေနပံု

လွဴဒါန္းမည့္ စာအုပ္မ်ား

ကေလးငယ္မ်ား စာအုပ္ယူရန္ တန္းစီေနစဥ္

တစ္ဦးခ်င္းစီအား ေပးေ၀ေနပံု

ေက်ာင္းသံုးစာေရးကိရိယာမ်ား

အဂါးမူလတန္းေက်ာင္းႏွင့္အမွတ္တရ

စကားလြန္းရြာမွ စာအုပ္မ်ားသြားေရာက္လွဴဒါန္းမည့္ ဘိကလိုင္ရြာသို႔ ေျခလ်င္ခရီး ၁ မိုင္ခြဲ သာသာေလာက္ သြားရပါသည္။ ဘိကလိုင္ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ အားလံုးပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ေနေသာ္လည္း မနားပဲ စာအုပ္မ်ားအား ခြဲတမ္းခ်၍ တခါတည္းေပးေ၀ပါသည္။ ဘိကလိုင္ အေျခခံပညာမူလတန္းေက်ာင္းတြင္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေပါင္း ၄၂ ေယာက္ရွိပါသည္။ အဂါးမွာကဲ႔သို႔ စာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာမ်ား ေပးအပ္လွဴဒါန္းျပီး ေနာက္ ဘိကလိုင္ရွိ အိမ္တအိမ္မွ ေဒသထြက္ မုန္႔ပဲသေရစာမ်ားျဖင့္ ဧည့္ခံေကၽြးေမြးပါသည္။

ဘိကလိုင္ အေျခခံပညာမူလတန္းေက်ာင္း

စာအုပ္မ်ားေပးရန္စီစဥ္ေနပံု

စာအုပ္ေပးေ၀ေနစဥ္

သူဘာမ်ားစဥ္းစားေနပါလိမ္႔...

ဘိကလိုင္မွ ဧည့္ခံေသာ ေဒသထြက္သီးႏွံမ်ား.. း)

ဘိကလိုင္မွ ျပန္လာေတာ့ ညေန ၄ နာရီထိုးေနျပီျဖစ္သည္။ ဘိကလိုင္ႏွင့္ တြံေတး စက္ေလွ ၂ နာရီခန္႔စီးရပါမည္။ အမွန္မွာ ညအိပ္မည္ဟု ရည္မွန္းထားေသာ္လည္း အလုပ္ခြင့္ရက္အခက္အခဲေၾကာင့္ ပင္ပန္းေနသည့္ၾကားမွ ေန႔ခ်င္းျပန္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔ျဖင့္ စက္ေလွစီးလာရာ အခ်ိန္ ၁ နာရီ သာသာခန္႔ေလာက္တြင္ စက္ေလွ အင္ဂ်င္မွ ေထာက္ခနဲ႔ ျမည္၍ စက္ေလွ ထိုးရပ္သြားပါသည္။ ဘာျဖစ္တာလို႔ ေမးလိုက္ေတာ့ ခ်ိန္းျပတ္၍ ေရထဲက်သြားသည္ဟုေျဖသည္။ အခ်ိန္က ညေန ၅ နာရီထိုးေနျပီျဖစ္သည္။ ခရီးက ေနာက္ထပ္ ၁ နာရီစာက်န္ေသးသည္။ သို႔ႏွင့္ အနီးဆံုး က်ံဳလမု ဆိုေသာ ရြာေလးသို႔ ေမွ်ာ၍ ေလွအားကပ္ထားျပီး ထိုရြာမွ ေလွတစ္စီးအား အကူအညီေတာင္း၍ နီးစပ္ရာ တြင္ခံုရွိေသာရြာသို႔သြား၍ ခ်ိန္းအသစ္လုပ္ရပါသည္။ ဘိကလိုင္ရြာမွသူမ်ားကေတာ့ အကယ္၍စက္ေလွျဖင့္ အဆင္မေျပေတာ့ပါက ေရွ႕တစ္ရြာတြင္ တြံေတးထိ ဆိုင္ကယ္လမ္းေပါက္၍ ဆိုင္ကယ္ျဖင့္ ျပန္ႏိုင္ေၾကာင္း အၾကံျပဳပါသည္။ သို႔ေသာ္ ၁နာရီ အတြင္း ျပင္ဆင္ျပီး၍ က်ံဴလမု မွ ထြက္လာေတာ့ ၆ နာရီ ျဖစ္ေနသည္။ ေနကလည္း အေစာၾကီး၀င္သျဖင့္ အေမွာင္ထုက ခပ္ျမန္ျမန္ေရာက္လာသည္။ ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲ ရိုးေလးထဲမွ တြံေတးသို႔ ျပန္လာရာ ည ၇ နာရီေက်ာ္မွ ေရာက္ပါသည္။

တြံေတးေရာက္၍ လိုင္းကားမ်ား မရွိေတာ့ေသာအခါ ဒလဘက္ကမ္းထိ တကၠစီငွားရပါသည္။ ဤသို႔ အဆင့္ဆင့္ျပန္ခဲ႔ရာ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ည ကိုးနာရီခြဲျဖစ္ေနသည္။ လူအနည္းငယ္ ပင္ပန္းေသာ္လည္း ဤခရီးစဥ္ေလးသည္ ေအာင္ျမင္ ပီတီျဖစ္ဖြယ္ေကာင္းေသာ ခရီေလးျဖစ္ခဲ႔သည္။ ဤသို႔ ေက်းရြာငယ္ေလးမ်ားမွ ကေလးသူငယ္မ်ား၏ ပညာေရးကို ေထာက္ပံ႔မႈေပးေသာ လုပ္ငန္းသည္ ေကာင္းမြန္ေသာ လုပ္ငန္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ခ်ိဳ႕တဲ႔၍ ပညာမသင္ႏိုင္၊ စာအုပ္စာေရးကိရိယာ မျပည့္စံု၍ ပညာမသင္ႏိုင္စသည့္ အျဖစ္မ်ားကို မလိုလားပါ။ ထို႕ေၾကာင့္ တက္ႏိုင္သေလာက္ လက္လွမ္းမွီရာ ေဒသမ်ားအား ယခုကဲ႔သို႔ သြားေရာက္ေထာက္ပံ႔ေပးေ၀ခ်င္ပါသည္။ ေထာက္ပံ႔ေပးေ၀ႏိုင္ေအာင္လည္း ၾကိဳးစားပါသည္။ ေစတနာရွင္၊အလွဴရွင္မ်ားကိုလည္းမ်ားစြာ ေက်းဇူးတင္ပါသည္။ ေစတနာရွင္မ်ား၏ အလွဴေငြမ်ားမရွိလွ်င္လည္း ျဖစ္လာမည္မဟုတ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ယခုသြားေရာက္လွဴဒါန္းေသာ မအူပင္ခရိုင္ အဂါးအုပ္စုရွိ ေက်းရြာစုစုေပါင္း ငါးရြာမွ ေလးရြာအား ေပးလွဴျပီးျဖစ္သည္။ ထိုအုပ္စု အတြက္ ရြာတစ္ရြာက်န္ေနပါေသးသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုရြာအား လာမည့္ ဒီဇင္ဘာလ တြင္သြားေရာက္ ေပးအပ္လွဴဒါန္းမည္ဟု႔ ေမွ်ာ္မွန္းထားပါသည္။ ေက်ာင္းသားဦးေရ (၁၅၀)ခန္႔ရွိပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပါ၀င္လွဴဒါန္းလိုေသာ ေစတနာရွင္မ်ား ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဆက္သြယ္လွဴဒါန္းႏိုင္ပါသည္။ မည္ကဲ႔သို႔လွဴဒါန္းခ်င္သည္ကိုပါ ေျပာျပႏိုင္ပါသည္။ ဆက္သြယ္ရမည့္အီးေမးလ္လိပ္စာက mmaung07@gmail.com ျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် လိုက္ပါႏိုင္ပါသည္။

ထိုကဲ႔သို႔ မိမိတို႔တက္ႏိုင္သေလာက္ ပညာေရးေထာက္ပံ႔မႈလုပ္ငန္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ျခင္းျဖင့္ ကုသိုလ္ျပဳၾကပါဟု တိုက္တြန္းလိုက္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္ (၁၈.၁၀.၂၀၀၉)

ခရီးစဥ္ ၂

ခရီးစဥ္ ၂

နံနက္ ၄ နာရီေလာက္ကတည္းက လူက ႏိုးေနသည္။ ေဘးကုတင္မွ အခန္းေဖာ္ သူငယ္ခ်င္းလည္း ႏိုးလာဟန္တူပါသည္။ ခဏေလာက္ျပန္ႏွပ္ရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားလိုက္ေသးသည္။ မျဖစ္ေသးပါဘူး သယ္သြားရမည့္ ပစၥည္းေတြ ေသခ်ာ မထုပ္ပိုးရေသးပဲဟုေတြးမိသျဖင့္ ထလိုက္ရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ပစၥည္းမ်ားထားရွိရာ အခန္းထဲသို႔သြား၍ သယ္ယူမည့္ပစၥည္းမ်ားအားေသခ်ာစြာထုပ္ပိုးျပီး မွတ္သားထားပါသည္။

ကိုယ္လက္သန္႔စင္ျခင္းေဆာင္ရြက္ျပီး သြားရန္အဆင့္သင့္ျဖစ္ေသာအခါ နာရီ ကိုၾကည့္လိုက္ေတာ့ ၅ နာရီထိုး ရန္ မိနစ္အနည္းငယ္ပဲလိုေတာ့သည္။ ၀န္းအျပင္ထြက္၍ ကားငွားျပီး ပစၥည္းမ်ားတင္ျပီးေသာအခါ ၅ နာရီထိုးေလျပီ။ ခရီးလိုက္ရန္ေျပာထားေသာ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းအား ဖုန္းဆက္၍ ႏိုးလိုက္ပါသည္။ အငွားကားေလးသည္ ေလးမွလႊတ္လိုက္ေသာ ျမွားတစ္စင္းပမာ လွ်င္ျမန္စြာ ေမာင္းလာပါသည္။ အေဆာင္မွ နန္းသီတာဆိပ္ကမ္းသို႔ မိနစ္ အစိတ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလးသာ ေမာင္းလိုက္ရပါသည္။

တကယ္ေတာ့ ဒီခရီးစဥ္ဟာ မအူပင္ခရိုင္ အဂါးအုပ္စု တြင္ပါရွိေသာ ေညာင္ေခ်ာင္းမူလတန္းေက်ာင္းသုိ႔ ေက်ာင္းသံုးဗလာစာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာမ်ား သြားေရာက္လွဴဒါန္းေပးအပ္မည့္ခရီးစဥ္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္းမေလး ၂ ေယာက္ စုေပါင္းတိုင္ပင္ျပီး ေစတနာရွင္အခ်ိဳ႕၏ ထည့္၀င္လွဴဒါန္းသည့္ ေငြ၊ ပစၥည္းတို႔အား လွဴဒါန္းျခင္းပါသည္။ စစျခင္း သံုးေယာက္စလံုးသြားရန္ စီစဥ္ေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ သူငယ္ခ်င္းမေလး ၂ ေယာက္က မလိုက္ျဖစ္ပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္တည္းသာ ျဖစ္ေနပါသည္။ အတူေန သူငယ္ခ်င္းကို လိုက္ခဲ႔ရန္အေဖာ္စပ္ထားေသာ္ လည္းတိက်ေသာ အေျဖမရေသးပါ။ ေနာက္ လိုက္ရန္ေျပာထားေသာ ဓါတ္ပံုဆရာ သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ကလည္း လိုက္မည္ဟု႔သာေျပာထားေသာ္လည္း အဆက္အသြယ္ မရေသးပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘာျဖစ္ျဖစ္ တစ္ေယာက္တည္းလည္း လုပ္ရေတာ့မွာပဲဟု ဆံုးျဖတ္ထားပါသည္။

ည ၁၁ နာရီထိုးခါနီးေလာက္မွ အခန္းေဖာ္သူငယ္ခ်င္းက မင္းဟာက မနက္ဘယ္ႏွစ္နာရီထရမွာလဲ ဘာလဲေမးျပီး၊ အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပေတာ့ အင္း လိုက္မယ္ဟုေသာ အေျဖရ၍ ၀မ္းသာသြားပါသည္။ ၁၁ ခြဲေလာက္ၾကာေတာ့ ေနာက္သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ရံုးေရာက္လာပါသည္။ နက္ဖန္အတြက္ဘာမွန္းမသိ၍ လာေမးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ အေျခအေန အက်ိဳးအေၾကာင္းေျပာျပ၍ ခ်ိန္းလိုက္ပါသည္။ ဓါတ္ပံုရိုက္မည့္ တစ္ေယာက္ကိုလည္း အြန္လိုင္းတြင္ ေတြ႔၍ ေသခ်ာခ်ိန္းလိုက္ပါသည္။ အဆင္ေျပသြားပါသည္။

ခရီးစဥ္လိုက္မည့္ လူအားလံုး မနက္ ၆ နာရီတြင္ နန္းသီတာ ဆိပ္ကမ္းတြင္ ဆံုၾကပါသည္။ ဇတ္ ၁၀ မိနစ္ခန္႔စီး၍ ဒလ ဆိပ္ကမ္းသို႔ ေရာက္သြားပါသည္။ တြံေတးသို႔ ထြက္မည့္ လိုင္းကားေပၚသို႔ ပစၥည္းမ်ားတင္ၾကျပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔ မနက္စာစား လက္ဘက္ရည္ေသာက္ၾကပါသည္။ ၆ နာရီ ခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ ဒလဆိပ္ကမ္းသို႔ ဇတ္ သံုးခါ ကပ္ျပီးခ်ိန္ လိုင္းကားစထြက္ပါသည္။ ေရွ႕တစ္ေခါက္သြားတုန္းက လိုင္းကားသည္ ၂ နာရီ နီးပါး စီးရပါသည္။ လမ္းလည္း အေတာ္ကိုဆိုးသည္။ ခု တစ္ေခါက္ေတာ့ အသစ္ေဖာက္ထားေသာ လမ္းကို ၾကာခ်ိန္ မိနစ္ ၅၀ ခန္႔ေလာက္ျဖင့္ တြံေတးသို႔ ေရာက္သြားပါသည္။ တြံေတး ဆိပ္ကမ္းထိ လိုင္းကားအား ေခၚသြားျပီး ပစၥည္းခ်ျပီးခ်ိန္တြင္ ၇ နာရီ ခြဲေလာက္သာ ရွိပါေသးသည္။

ရြာမွ လာၾကိဳမည့္ ဆရာမမ်ားႏွင့္ ရြာသားမ်ားကို ခ်ိန္းထားသည္မွာ ကိုးနာရီ ျဖစ္သျဖင့္ လက္ဘက္ရည္ ထပ္ေသာက္ရင္း ေစာင့္ရမည္ဟု႔ေတြးေနတုန္း ဆရာတို႔ဟု ေခၚသံၾကားသျဖင့္ ၾကည့္လိုက္ရာ လာေရာက္ၾကိဳဆိုေနေသာ သူမ်ားျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ "ဆရာတို႔ အေစာၾကီးေရာက္ေနပါလား ဟု ေျပာရာ ဟုတ္တယ္ ကားက တအားျမန္တာ ေလယာဥ္ပ်ံလို ေမာင္းလာလို႔ ခု အေစာၾကီးေရာက္ေနတာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ခင္ဗ်ားတို႔ကိုေစာင့္ရေတာ့မယ္လို႔ ေတြးေနတာ" ဟု ေျပာရပါသည္။ သူတို႔လည္း မနက္ေ၀လီေ၀လင္းကတည္း ထလာသည္ဟုေျပာပါသည္။ ထို႕ေနာက္ လိုက္ပါလာေသာ ေညာင္ေခ်ာင္း မူလတန္း ေက်ာင္းမွ ဆရာမေလးႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ပါလာသည့္ ပစၥည္းမ်ား အမ်ိဳးအမည္မ်ားကို ေဆြးေႏြးေျပာၾကားပါသည္။ ထို႔ေနာက္ နံနက္ ၈ နာရီခြဲေလာက္တြင္ တြံေတးဆိပ္ကမ္းမွ စထြက္လာပါသည္။

ရြာသို႔ ၁၀ နာရီ ခြဲေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ေရာက္ပါသည္။ ရြာသို႔ေရာက္ေသာ အခါ နားေနရမည့္ အိမ္တြင္ ရပ္မိရပ္ဖ မ်ား၊ ရာအိမ္မွဴး၊ သက္ဆိုင္ရာလူၾကီးမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုစကားေျပာရပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ေန႔လည္စာ စားျပီးမွ ေက်ာင္းသို႔သြားၾကပါေျပာေသာေၾကာင့္ ေန႔လည္စာ စားေသာက္ၾကပါသည္။ ေန႔လည္စာ စားျပီး၍ ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ေက်ာင္းေပၚတက္ဖို႔ ဖိနပ္ခၽြတ္ေနတုန္း ရွိေသး " တန္းထ॥ လူၾကီးမင္းမ်ားကို ႏႈတ္ဆက္ရန္.. မဂၤလာပါ လူၾကီးမင္းမ်ား" ဆိုျပီး ႏႈတ္ဆက္ေသာေၾကာင့္ မဂၤလာပါ ကေလးတို႔ ဆိုျပီး ေျပာရေသးသည္။ ဒီက လူၾကီးမင္းက ဖိနပ္ခၽြတ္ရင္း တန္းလန္းပဲရွိေသးသည္။ လိုက္လာေသာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးမွ ဖိုးသူေတာ္နဲ႔ ေပါင္းမွ ပဲ ငါတို႔လည္း လူၾကီးမင္း ျဖစ္ေတာ့တယ္ဟု႕ေျပာပါသည္။

မူလတန္းေက်ာင္းေလးအား ျမင္ေတြ႔ရစဥ္

ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေလးမ်ား

ထို႔ေနာက္ မူလတန္း ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသား ၁၅၀ ရွိေသာ ေက်ာင္းေလးကို စာအုပ္ႏွင့္ စာေရးကိရိယာမ်ား ေ၀ျခမ္းေပးအပ္ပါသည္။ စာအုပ္ ဒါဇင္ (၁၀၀ )၊ M- ကြန္ပါဘူး ၂၇ ဗူး၊ ခဲတံ ၁၅၆ ေခ်ာင္း၊ ေဘာပင္ ၃၂ ေခ်ာင္း၊ ခၽြန္စက္ ၄၈ ခု ေပးအပ္ခဲ႔သည္။ စတုတၳတန္းေက်ာင္းသား မ်ားအတြက္ ဖိုးျပံဳခ်ိဳ စာမ်က္ႏွာ ၁၂၀ ပါ ဗလာစာအုပ္ တစ္အုပ္စီ ေပးအပ္ခဲ႔ေသးသည္။ ဆရာမ မ်ားအတြက္ ေဘာပင္ အနီ အျပာ အေခ်ာင္း ၂၀ ၊ ေဘာဖ်က္ ၁၀ ခု ၊ ဖိုးျပံဳခ်ိဳ စာအုပ္ ၃ အုပ္ေပးအပ္ခဲ႔သည္။ ကေလးမ်ား စားရန္ ကိတ္ေျခာက္ ဆာလာအိပ္ ၂ အိပ္လည္း ေပးအပ္လွဴဒါန္းခဲ႔ပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ေက်ာင္း၏ ဧည့္သည္ေတာ္ မွတ္တမ္းတြင္ လက္မွတ္ေရးထိုးခဲ႔ျပီး ၊ ေက်ာင္းမွ တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးက ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းလႊာ ျပန္လည္ ေပးအပ္ခဲ႔သည္။ အားလံုးျပီးစီး ေသာအခါ ေက်ာင္းေရွ႕တြင္ ရပ္မိရပ္ဖမ်ား၊ ဆရာမမ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ စုေပါင္း ဓါတ္ပံုရိုက္ခဲ႔ၾကသည္။

စတုတၳတန္းေက်ာင္းသူတစ္ဦး

ကေလးငယ္ငယ္

လာၾကိဳေသာ ဆရာမေလး

ရပ္မိရပ္ဖ၊ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားႏွင့္ အမွတ္တရ

ေညာင္ေခ်ာင္းရြာမွ နားေနအိမ္တြင္ ခဏနားေနျပီးမွ ျပန္ထြက္ေတာ့ ၁၂ ခြဲေက်ာ္ေနျပီျဖစ္သည္။ ရြာသို႔အလာတြင္ ပန္ကာဒလက္ ၀က္အူေခ်ာင္သြားေသာေၾကာင့္ ျပင္လိုက္ရျပီး အျပန္တြင္ ဒိုက္ပတ္ေသာေၾကာင့္ ျပန္ျဖဳတ္ရသည္က လြဲ၍ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခားမျဖစ္ပါ။ တြံေတးေရာက္ေတာ့ သံုးနာရီ ထိုးခါနီးေနျပီး။ ဓါတ္ပံုဆရာ သူငယ္ခ်င္းက တြံေတး အိုးဖိုစုရပ္ရွိ အိုးလုပ္ငန္းမ်ားဓါတ္ပံုရိုက္မည္ဟုေျပာေသာေၾကာင့္ အိုးဖိုစု သို႔ ခ်ီတက္ၾကပါသည္။ လိုအပ္ေသာ ဓါတ္ပံုမ်ား ရိုက္ကူးျပီး ညေန ၄ နာရီခြဲေလာက္တြင္ တြံေတးမွ ထြက္လာၾကရာ ၅ နာရီခြဲေလာက္တြင္ ဒလ ဆိပ္ကမ္းသို႔ေရာက္ပါသည္။ ဓါတ္ပံုဆရာသူငယ္ခ်င္းအိမ္သို႔ လိုက္သြားျပီး ရိုက္ကူးလာေသာ ဓါတ္ပံုမ်ား ယူျပီး အေဆာင္သို႔ျပန္လာရာ ည ၉ နာရီ ေက်ာ္တြင္ေရာက္ရွိပါသည္။

လာမည့္ပြင့္လင္းရာသီ ေအာက္တိုဘာလေလာက္တြင္ ေနာက္တစ္ရြာသို႔ ထပ္သြားႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါဦးမည္။ ေစတနာရွင္၊အလွဴရွင္မ်ားကိုလည္း ဖိတ္ၾကားခ်င္ပါသည္။ စာအုပ္စာတန္းႏွင့္ ေက်ာင္းသံုးကိရိယာမ်ား လွဴဒါန္းခ်င္ပါက ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ဆက္သြယ္လွဴဒါန္း ႏိုင္ပါသည္။ ဆက္သြယ္ႏိုင္မည့္လိပ္စာကေတာ့ mmaung07@gmail.com ျဖစ္ပါသည္။ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္

၂၃ ရက္ ဩဂုတ္လ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္

၁၃ နာရီ ၁၁ မိနစ္။

ဓါတ္ပံုမ်ားအား စိုးေဇယ်ထြန္း မွ ရိုက္ကူးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

တနဂၤေႏြ စကား၀ိုင္း

တနဂၤေႏြ စကား၀ိုင္း

မနက္ပိုင္းကတည္းက မိုးက မစဲပဲ သည္းသည္းမဲမဲ ရြာေနပါသည္။ မုန္တိုင္းရွိသည္ဟုလည္း မေန႔ကတည္း ေျပာေနၾကသည္။ မိုးေလ၀သ ၀က္ဆိုဒ္ေတြ ၀င္ၾကည့္ေတာ့လဲ ထူးထူးျခားျခား ဘာမွမေတြ႔ပါ။ ေန႔လည္ ၂ နာရီတြင္း လူငယ္စကား၀ိုင္းတစ္ခု ေျပာဖို႔ ခ်ိန္းထားတာ ရွိသည္။ ဒီလိုပံု မိုးရြာေနမ်ိဳးနဲ႔ ဘယ္လိုသြားရမွန္းမသိ။ ခ်ိန္းထားက ျမိဳ႕ထဲမွာ.. နာရီ တၾကည့္ၾကည့္ လုပ္ေနရာကေန မိုးစဲေတာ့ ေန႔လည္ ၁ နာရီ ထိုးေက်ာ္ေနျပီ။ ခ်ိန္းထားတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ကိုဘလာေဂါက္ ဆီ ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ ေဟ့လူ ခု ထြက္လာေတာ့ အခ်ိန္မမွီပဲေနဦးမယ္ ဟု႔ဆိုတာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းထြက္လာခဲ႔ပါသည္။ ကိုဘလာေဂါက္႐ံုးရွိရာ ေျမနီကုန္းေရာက္ေတာ့ ေန႔လည္ ၂ နာရီ ကြက္တိ ထိုးေနျပီ။ ဒါနဲ႔ပဲ ခ်ိန္းထားတဲ႔ စီးတီးစတားဟိုတယ္ သို႔ တကၠစီ ငွားျပီး သြားၾကရာ ေန႔လည္ ၂ နာရီ ၁၅ မွာေရာက္ရွိလို႔သြားပါသည္။

ဒီစကား၀ိုင္းေလး ျဖစ္ေပၚလာဖို႔ ျပီးခဲ႔တဲ႔ အပတ္ တနဂၤေႏြေန႔ ကတည္းက ခ်ိန္းဆိုထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ျပီးခဲ႔တဲ႔ အပတ္တနဂၤေႏြက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘေလာ့ဂ္ဂါ သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ႏွင့္ အလင္းတန္းဂ်ာနယ္ ႏွင့္ Teen မဂၢဇင္း တာ၀န္ခံ အယ္ဒီတာ ဦးမ်ိဳးျမင့္ညိမ္းတို႔ ေတြ႕ဆံုးစကားေျပာ၍ ယခုအပတ္ စကား၀ိုင္းေလးျဖစ္ရန္ ခ်ိန္းဆိုၾကျခင္းျဖစ္ပါသည္။ စကား၀ိုင္းမွာ လူငယ္မ်ားႏွင့္ ဒီဇိုင္းပညာရပ္အေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဟိုတယ္ေရာက္သြားေတာ့ ၾကိဳေရာက္ႏွင့္ေနေသာသူမ်ားကို ဦးမ်ိဳးျမင့္ညိမ္းက မိတ္ဆက္ေပးပါသည္။ စကား၀ိုင္းသို႔ တက္ေရာက္လာသူမ်ားမွာ ဒီဇိုင္နာ ႏွင့္ ဒါ႐ိုက္တာ ကိုစိုးေက်ာ္ဆန္းႏွင့္ သူ႕ညီတစ္ေယာက္ ၊ Teens မဂၢဇင္းမွ မခင္ေလးျမင့္ ၊ မေအးေအးျငိမ္းႏွင့္ လူငယ္တစ္ေယာက္၊ ဦးမ်ိဳးျမင့္ညိမ္း၊ ကိုဘာလာေဂါက္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ ျဖစ္ပါသည္။ တျခားဘေလာ့ဂ္ဂါ သူငယ္ခ်င္းမ်ားကို ခ်ိန္းဆိုထားေသာ္လည္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ မလာႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၂ ေယာက္တည္းသြားလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ တစ္ဦးႏွင့္ တစ္ဦးမိတ္ဆက္ၾကျပီးေနာက္ စကား၀ိုင္းကို စတင္ပါသည္။

အဓိက ေျပာဆိုေသာအေၾကာင္းအရာမွာ ဒီဇိုင္းပညာအေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုယ္ႏိႈက္က ဒီဇိုင္းပညာရပ္တြင္ ကၽြမ္းက်င္တက္ကၽြမ္းျခင္း မရွိၾကေသာ္လည္း ဒီဇိုင္နာ ကိုစိုးေက်ာ္ဆန္း၏ ပညာရည္ျပည့္၀ေသာ ေျပာဆိုခ်င္မ်ားကို ၾကားသိခြင့္ရပါသည္။ ဒီဇိုင္းပညာတြင္ printing media ျဖစ္ေသာ ဂရဂ္ဖစ္ဒီဇိုင္း ေလးေအာက္ ဒီဇိုင္းမွ သည္ မ်ားစြာေသာ ဒီဇိုင္းပညာရပ္မ်ားစြာပါ၀င္ပါသည္။ ကိုစိုးေက်ာ္ဆန္း၏ လူငယ္မ်ားကို ေျပာလိုသည့္ စကားမွာ ဒီေန႔ေခတ္ ဒီဇိုင္းဘက္ကို လိုက္စားသည့္ လူငယ္လူရြယ္မ်ားအားလံုး ခလုပ္မ်ား ကို အရမ္းၾကီးအားမကိုးဖို႔ ျဖစ္ပါသည္။ နည္းပညာေခတ္ၾကီးတြင္ ဆန္းသစ္လာေသာ နည္းပညာမ်ားေပၚေပါက္လာသည္ႏွင့္အမွ် ဒီဇိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ေဆာ့၀ဲလ္မ်ား အေျမာက္အမ်ားေပၚထြက္လာေနပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုေဆာ့၀ဲလ္ မ်ားႏွင့္ ကြန္ပ်ဴတာ ခလုပ္မ်ားထက္စာရင္ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးမႈျဖစ္ေသာ own creation မ်ား မ်ားမ်ား ျဖစ္ထြန္းလာဖို႔လိုအပ္ပါသည္။ ကိုယ္တိုင္ဖန္တီးမႈ အားေကာင္းမွသာ မိမိ ဒီဇိုင္းသည္ သူမ်ားႏွင့္ ယွဥ္ႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။ ပေရာ္ဖတ္ရွင္နယ္ လုပ္စားမည့္ ဒီဇိုင္းပညာရွင္တစ္ေယာက္ တက္သိနားလည္ကၽြမ္းက်င္ ထားရမည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ိဳးကိုလည္း ေသခ်ာ ရွင္းလင္းေျပာဆိုျပပါသည္။ ဒီဇိုင္နာ တစ္ဦးသည္ ကိုယ့္ ဒီဇိုင္းပညာရပ္ကို တက္ကၽြမ္းယံု သာမက ကိုယ့္ကို အလုပ္အပ္မည့္ customer ၏ စိတ္ကိုလည္း သိရွိရမယ္လို႔ေျပာပါသည္။ ဒီဇိုင္းပညာရွင္ ကိုစိုးေက်ာ္ဆန္း၏ စကားျဖစ္ေသာ မနက္အိပ္ယာထမွ ညအိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္ထိ ဒီဇိုင္းနဲ႔ လြတ္တာမရွိဟု႔ျဖစ္သည္။ ထို႔ျပင္ ဒီဇိုင္နာ တစ္ေယာက္သည္ လမ္းေလွ်ာက္လွ်င္ေအာက္ကိုငံုမေလွ်ာက္ပါႏွင့္ ပလက္ေဖာင္းသာေတြ႔ပါလိမ္႔မည္။ မ်က္ႏွာမူရာ တူ႐ူနဲ႔ ေဘးဘီ၀ဲယာသို႔ ၾကည့္႐ႈ႕ဖို႔လိုအပ္ပါ သည္။ ဒါမွသာ ေျပာင္းလဲေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္၏ ဒီဇိုင္းမ်ားကို ျမင္ေတြ႔ႏိုင္မည္ျဖစ္သည္။

ထို႔ျပင္ ဒီေန႔ေခတ္ လူငယ္ဒီဇိုင္းပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ေလ႔လာလိုက္စားေနေသာ လူငယ္မ်ားကို ေျပာလိုသည္မွာ မိမိ၏ ကြန္ပ်ဴတာမ်က္ႏွာျပင္ကို အေလးထား႐ံုသာမက customer ၏ မ်က္ႏွာျပင္ကိုလည္း အေလးထားရပါလိမ္႔မည္။ ေကာ္မာရွယ္ဆန္စြာလုပ္ကိုင္လိုလွ်င္ ဒါကို အေလးျပဳရပါလိမ္႔မည္။ ပညာမာန ထားႏိုင္ပါသည္။ ကိုယ္ကိုတိုင္လံုး၀ မျဖစ္ႏိုင္ဘူးဟု႔ ယူဆထားေသာ ဒီဇိုင္းတစ္ခုကို ျပတ္ျပတ္သားသား ျငင္းဆန္ႏိုင္ေသာ ျပတ္သားေသာ စိတ္ဓာတ္လည္း ရွိရပါမည္။ ဒီဇို္္င္းသမားတစ္ေယာက္သည္ အေျခခံအားျဖင့္ ပန္းခ်ီသေဘာတရား ႏွင့္ အေရာင္တို႔၏ ေရာစပ္မႈကိုလည္း နားလည္ႏိုင္ရမည္။ ထို႔ျပင္ ကင္မရာသေဘာတရားႏွင့္ အလင္းအေမွာင္ ေရာစပ္မႈသဘာ၀ကိုလည္း နားလည္သေဘာေပါက္ဖို႔လိုအပ္ပါသည္။ အထူးျပဳလုပ္တဲ႔ အေရာင္ေရာစပ္မႈမွာလည္း ကၽြမ္းက်င္ပါးနပ္ဖို႔လိုအပ္ပါသည္။ ဒီဇိုင္းပညာ၏ အေျခခံ အရင္ေခတ္ကသံုးခဲ႔ေသာ ပစၥည္းမ်ား၏ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ပံုအဆင့္ဆင့္ကိုလည္း သိရွိထားရပါမည္။ လြန္ခဲ႔ေသာ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားက ယေန႕ေခတ္လို႔ ဖိုတိုေရွာ့ ေဆာ့၀ဲလ္ မ်ိဳးမရွိပါ။ ဒီဇိုင္းေလး တစ္ခု တစ္ကြက္စာပါဖို႔ အဆင့္မ်ားစြာ ျပဳလုပ္ရပါသည္။ ထိုျပင္ ဒီဇိုင္းဆရာသည္ တစ္ကာလာ တစ္လိုင္းအဆင့္မွသည္ ဖိုးကာလာ ေလးလိုင္းထိ တစ္ဆင့္ျပီးတစ္ဆင့္ တက္လွမ္းႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ရပါသည္။

ယေန႔ေခတ္တြင္ သတင္းစာ၊ဂ်ာနယ္၊မဂၢဇင္း ဒီဇိုင္းမ်ား၊ ေလးေအာက္မ်ားသာမက ေၾကာ္ျငာဆိုင္းဘုဒ္မ်ားထိ မ်ားစြာေသာ ဒီဇိုင္းမ်ားကို အသံုးျပဳလာၾကပါသည္။ အင္တာနက္ ၀က္ဆိုဒ္ဘက္ပိုင္းတြင္လည္း ၀က္ဒ္ဒီဇိုင္းဆိုသည္မွာ အေရးပါေသာ အလုပ္တစ္ခု ျဖစ္ပါသည္။ ဒီဇိုင္းတစ္ခု သည္ သူေပးခ်င္ေသာ မက္ေဆ႔ရွ္ကို တန္းကနဲ႔ ေပးႏိုင္ဖို႔လိုအပ္သည္။ ထိုျပင္လူ၏ မ်က္စီသည္ နာရီလက္တံ အတိုင္းၾကည့္တက္ေသာ ေၾကာင့္ ေလးေအာက္ဒီဇိုင္းေရးဆြဲလ်င္ သည္လို အထာမ်ားကို ကၽြမ္းက်င္ပါးနပ္ဖို႔လိုအပ္ပါသည္။ ဒီဇိုင္းသမားတစ္ေယာက္သည္ လူအမ်ားႏွင့္ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံရေသာေၾကာင့္ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးေကာင္းဖို႔လည္း လိုအပ္ပါသည္။ စိတ္ကူးစိတ္သန္းေကာင္းမြန္ျပီး ခ်က္ခ်င္းေတြးႏိုင္ဖို႔လည္း လိုအပ္ပါသည္။

ဒီဇိုင္းပညာရပ္တစ္ခုကို သင္ၾကားလိုလွ်င္ အခ်ိန္မည္မွ်ကုန္လ်င္ တက္ႏိုင္ပါသလဲဆိုသည္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ သာမန္အသိဥာဏ္ရွိသူတစ္ဦးကို ဖိုတိုေရွာ့လို ေဆာ့၀ဲလ္မ်ိဳးကို သင္ၾကားေပးလွ်င္ တစ္လ အတြင္းေကာင္းေကာင္းတက္ကၽြမ္းသြားႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ သူ၏ စိတ္ကူးစိတ္သန္း ၀ါသနာပါေရြးခ်ယ္မႈစသည္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာ အေနအထားမ်ားမွာ သူ၏ အေပၚတြင္သာ မူတည္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ အခ်ိန္မည္ေရြ႕မည္မွ်မဟုတ္ပဲ စိတ္ပါ၀င္စားမႈရွိရွိႏွင့္ ပညာရင့္သန္မႈေပၚမူတည္၍ ကြဲျပားပါလိမ္႔မည္။ အခ်ဳပ္ေျပာလိုသည္မွာ လူငယ္ဒီဇိုင္းပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ေလ့လာလိုက္စားေနေသာ လူငယ္မ်ားအားလံုး နည္းပညာ ခလုပ္မ်ားကိုအရမ္းအားမကိုးပဲ မိမိ ကိုယ္ပိုင္ဖန္တီးမႈ မ်ားႏွင့္ အသြင္သ႑ာန္သစ္မ်ားေဖာ္ေဆာင္ႏိုင္ၾကဖို႔ပဲ ျဖစ္ပါသည္။

အထက္ပါ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားမွာ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ ဒီဇိုင္းပညာအေၾကာင္း စကား၀ိုင္းမွ ဒီဇိုင္နာ ကိုစိုးေက်ာ္ဆန္း ေျပာၾကားရွင္းလင္းခဲ႔သည္မ်ားကို ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယခုလို စကား၀ိုင္းျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ စီစဥ္ေပးေသာ အယ္ဒီတာ ဦးမ်ိဳးျမင့္ညိမ္း ႏွင့္ မခင္ေလးျမင့္၊ လာေရာက္ ေဆြးေႏြးေပးေသာ ဒီဇိုင္နာ ႏွင့္ ဒါ႐ိုက္တာ ကိုစိုးေက်ာ္ဆန္း၊ စကား၀ိုင္းသို႔ တက္ေရာက္ ေသာ လူငယ္မ်ားအားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္ ( ၂၇.၁၀.၀၈)