Happy Birthday Ko Myat lone

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္း ကိုမ်က္လံုး၏ ၂၁ ရက္ေန႔ စက္တင္ဘာမွာက်ေရာက္ေသာေမြးေန႔မွသည္ ေနာက္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သူခ်စ္ေသာ မိသားစု သူငယ္ခ်င္းမ်ားစြာႏွင့္ ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကည္ႏူးရပါေစလို႔ ဆုေတာင္းပါတယ္။ ကိုမ်က္လံုးေရ ေပ်ာ္႐ႊင္ေသာေမြးေန႔ျဖစ္ပါေစ။

သူေတာ္( ၂၁.၉.၀၈)

သူ

သူ…..

သတိရမိေနတဲ႔ စိတ္အလ်င္

ျငိတြယ္မိတဲ႔ ဒီရင္မွာ

သံေယာစဥ္ေတြသာ ေခါင္းပါးမေနဘူးဆိုရင္…

ခ်စ္ခဲ႔တာ အျပစ္ေတာ့ျဖစ္မယ္ မထင္ပါဘူး…..

ျမတ္ႏိုးမိတဲ႔ မ်က္၀န္းထဲ..

အမုန္းတစ္စြန္းတစ ေတြ႔မလားလို႔

နားလည္ရခက္တဲ႔ တံု႕ျပန္မႈသာ..

ေသခ်ာစြာ မသိခဲ႔ဘူး…

ရင္ခုန္မိတဲ႔ အခိုက္အတန္႔ေတြမ်ားလြန္းလို႔..

ကိုယ္႔ရင္ဘက္ေတာင္ ကိုယ္ မသကၤာေတာ့ဘူး..

ဒီလိုဒီလိုေတြ႔တိုင္း ဘယ္လိုေျပာရမလဲ..

ေသခ်ာျခင္းရဲ႕ ေနာက္ကြယ္က

မေရရာမႈဆိုတာ အတၱပါးပါးေလးေတာ့ ရွိေကာင္းရွိရဲ႕..

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ခ်စ္တဲ႔သူသာ..

ဦးေႏွာက္ဆန္မႈ ၀ါဒကိုျငင္းပယ္ရင္း

ႏွလံုးသားရဲ႕ ႐ုပ္ေသးအျဖစ္..

အလြမ္းဇာတ္ေတြ ဆက္ကလို႔ေနတယ္..

သူသိပါစ………….

ဖိုးသူေတာ္( ၁၉.၉.၀၈)

အသိအမွတ္

အသိအမွတ္

မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ သူ႕အသံ

ၾကားလိုက္ရတဲ႕

အခိုက္အတန္႔ေတာ့

ေပ်ာ္႐ႊင္မႈေတြ..

ရင္နဲ႔ အျပည့္..

ခ်စ္ျခင္းေတြက သူ႔အေပၚသာ

အကုန္ေပးထားေလေတာ့

တခါတရံ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ေတာင္..

ခ်စ္ဖို႔ ေမ႔ေနေလရဲ႕..

႐ူးတယ္လို႔ေျပာေျပာ

ပထမဦးဆံုး ခ်စ္မိခဲ႔ေလေတာ့

ရင္နဲ႔ေတာင္ မဆန္႔ခ်င္ဘူး..

ထားခဲ႔မိတဲ႔ သံေယာစဥ္ၾကိဳးက..

လြန္းတင္ကာ ရစ္ပတ္..

ဒီရင္ကို ေႏွာင္ဖြဲ႕ေနေလေတာ့..

ျပန္မခ်စ္ႏိုင္ဘူးဆိုေတာင္..

ကိုယ္႔ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းကိုေတာ့

အသိအမွတ္ျပဳေပးပါ..

ခ်စ္သူ………..

ဖိုးသူေတာ္(၁၉.၉.၀၈)

ONE YEAR

တစ္ႏွစ္သားကၽြန္ေတာ္

၁၅.၉.၀၈ ဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္ ဖိုးသူေတာ္ နာမည္နဲ႔ ဘေလာ့ဂ္ေရးတာ ၁ ႏွစ္တိတိ ျပည့္ခဲ႔ပါျပီ။ ဘေလာ့ဂ္ေရးတဲ တစ္ႏွစ္အတြင္း ဘေလာ့ဂ္ေရးတဲ႔သူေတြနဲ႔ သိကၽြမ္းခင္မင္ခဲ႔ရတာလဲ မနည္းမေနာပါပဲ။ အြန္လိုင္းမွာခင္တဲ႔သူေတြ၊ ေအာ့ဖ္လိုင္းမွာခင္တဲ႔သူေတြ၊ အြန္ျပီးမွ ေအာ့ဖ္ ခင္သြားတဲ႔ သူေတြ အစရွိသျဖင့္ေပါ့ေလ။ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြ တိုးပြား အသိေတြလည္း မ်ားရတာေပါ့။ ဒီလို စဖီးယား တစ္ခုကို ၀င္လာျပီဆိုရင္ ဒီစဖီးယားထဲက လူမ်ားနဲ႔ ဆက္ဆံရမွာေတာ့ မလႊဲမေသပါ။ ေကာင္းတဲ႔လူေတြ ရွိသလို မေကာင္းတဲ႔ လူမ်ားလည္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။

ဘေလာ့ဂ္ဂါ သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင့္လည္း အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ လူမႈေရး လႈပ္ရွားမႈမ်ားလည္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ ေအာင္ျမင္တာေတြ ရွိခဲ႔သလို မေအာင္ျမင္ခဲ႔တာေတြလည္း ရွိခဲ႔ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ တစ္ႏွစ္သား မွတ္တမ္းေလးဟာလည္း မ်ားမ်ားလို႔ လာခဲ႔ပါျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ၃လျပည့္ တုန္းက ေရးခဲ႔သလိုပါပဲ ၃လျပည့္ မွတ္တမ္းပါးပါးေလးမွသည္ အမ်ားအတြက္ အသံုး၀င္ႏိုင္မည့္ မွတ္တမ္းထူၾကီး ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ပါမည္ ဆိုတဲ႔ အတိုင္း လာေရာက္လည္ပတ္တဲ႔ သူေတြအတြက္ အသံုးမ၀င္ဘူးဆိုသည့္တိုင္ ေက်နပ္ေအာင္ ျပဳလုပ္ထားပါတယ္။ ေဒသႏၱရဗဟုသုတေလးေတြ၊ အေတြးအျမင္ေလးေတြ၊ ကဗ်ာေလးေတြ အစရွိသျဖင့္ထည့္သြင္း ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ေက်နပ္က်မယ္လို႔လဲ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ေလာက ဒီထက္ပိုမို က်ယ္၀န္းျပီး ႏိုင္ငံတကာ ဘေလာ့ဂ္မ်ားႏွင့္ ရင္ေဘာင္တန္းႏိုင္ဖို႔လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ အမ်ားၾကီး ၾကိဳးစားအားထုတ္ၾကဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ အားလံုးလဲ ၾကိဳးစားၾကမယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ ႏိုင္ငံတကာ ရင္ေဘာင္တန္းႏိုင္ဖို႔ဆိုလွ်င္လည္း မိမိ မိခင္ဘာသာစကားႏွင့္ တင္မဟုတ္ေတာ့ပဲ အဂၤလိပ္ဘာသာစကားျဖင့္လည္းေရးသားဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ကၽြမ္းက်င္ေသာ ဘေလာ့ဂ္ဂါ ညီအကိုေမာင္ႏွမမ်ား ျပဳလုပ္ၾကေစခ်င္ပါတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ မယွဥ္ႏိုင္ေသးဘူးဆိုရင္ေတာင္ ေဒသတြင္းႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ရင္ေဘာင္တန္းႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားအားထုတ္ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။ အားလံုးပဲ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့ ၾကပီး ျမန္မာ့ဘေလာ့ဂ္ေလာက ကိုျမႇင့္တင္ႏိုင္ပါေစလို႔ ၁ႏွစ္သားေလးမွ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုပါတယ္။

ဖိုးသူေတာ္ ( ၁၄.၉.၀၈)

၂၃နာရီ ၂၃မိနစ္

ဆရာသစၥာနီႏွင့္ စကားစျမည္း

ဆရာသစၥာနီႏွင့္ စကားစျမည္း

ကၽြန္ေတာ္တို႔လူငယ္ဘေလာ့ဂ္ဂါမ်ားႏွင့္ ဆရာသစၥာနီ တခုေသာ မိုးဖြဲဖြဲ ညေနခင္းတြင္ ခပ္ေလွာင္ေလွာင္ လၻက္ရည္ဆိုင္တစ္ခုတြင္ ဆံုမိၾကသည္။ ဆရာ၏ ပံုသ႑ာန္မွာခင္မင္ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းေသာ ပံုျဖစ္ပါသည္။ ေတြ႔ဆံုျပီး အဓိကေျပာျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားမွာ စာေပစီးေမွ်ာမႈႏွင့္ ကဗ်ာမ်ား ကြဲျပားမႈတို႔ျဖစ္ပါသည္။ ယေန႔ေခတ္ တိုးတက္လာေသာ အင္တာနက္ အသံုးျပဳမႈမ်ားလည္း အနည္းငယ္ပါ ပါသည္။ စာေပသမားပီသေသာ ဆရာက စာေပသေဘာတရားမ်ားကို သူ႕၏ အျမင္ႏွင့္ေတာက္ေလွ်ာက္ေျပာသြားပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔အားလံုး ၾကားသိရသည္မွာ ေကာင္းလွပါသည္။ ဆရာ၏ မာန္မာန ကင္းမဲ႔ေသာ စကားလံုးမ်ားႏွင့္ အျပဳအမႈအေျပာအဆုိ မ်ားကိုလည္း သေဘာက်ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုလည္း ခ်ာတိတ္ေတြ ဆိုပီေတာ့လည္း မထင္သည့္ပံုျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ျပန္လွည္ေျပာဆိုခ်က္မ်ားကိုလည္း ေသခ်ာနားေထာင္ျပီး ေျပာပါသည္။ တခ်ိဳ႕ေသာ ကဗ်ာႏွင့္ဆိုင္ေသာ အေတြးသစ္မ်ားကိုလည္း ခ်ျပသြားပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ၾကိဳက္ေသာ တစ္ခုမွာ ဆရာ လြန္ခဲ႔ေသာ ႏွစ္၃၀ ေလာက္က ဖန္တီးခဲ႔ေသာ ပါေဖာ့မန္႔အက္ တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ေခါင္းစဥ္မွာ ကဗ်ာကိုကိုယ္တိုင္ဖန္တီးျခင္းဟု႔ျဖစ္ပါသည္။ ၂ ေပ ပတ္လည္ သစ္သားတံုးမ်ားကို ေလးေထာင့္တုန္းမ်ားျဖစ္ေအာင္ ပထမလုပ္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ အံစာတုန္းမ်ားလို ျဖစ္ေအာင္ ေဘးေစာင္းမ်ားကို ပြတ္စားျပစ္လိုက္ပါတယ္။ ထိုအံစာတုန္းမ်က္ႏွာျပင္မွာ ေပၚမွာ စကားလံုးမ်ား ေရးထားျခင္းျဖစ္ သည္။ ထိုကဲ႔သို႔ စာလံုးမ်ားပါေသာ အံစာတုန္းေပါင္း ၂၂ တုန္းကို ဇလားတစ္ခုထဲ ထည့္၍ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကဗ်ာဖန္တီးျခင္သူက ဇလားကိုမကာ ၾကမ္းျပင္ေပၚသို႔ သြန္ခ်လိုက္လွ်င္ စကားလံုးမ်ားႏွင့္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ျဖစ္ေပၚ လာမည္ကို ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္သည္။

အဲ႔ဒီေန႔က ကဗ်ာဆရာမ်ားႏွင့္ သူတို႔၏ကဗ်ာအျမင္မ်ားကို ဆရာသစၥနီက သူ႔၏ အျမင္မ်ားႏွင့္ သံုးသက္ေျပာဆိုသြားပါသည္။ စာေပေရးသားျခင္းအေပၚ ဆရာမရွိေသာ ဆရာ သစၥာနီက ပုဂၢိဳလ္စြဲ မရွိပဲ သံုးသက္ေျပာဆိုခ်က္မ်ားမွာ ေကာင္းမြန္လွပါသည္။ ဆရာသစၥာနီႏွင့္ ပထမဆံုးအၾကိမ္ေတြ႔ဆံုးဖူးျခင္းျဖစ္ပါသည္။ သို႔ေပမဲ႔ သူ၏စာမ်ားကို ဖတ္ဖူးသည္မွာ ၾကာပီျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ဆရာသစၥာနီ၏ အျခားအရာမ်ားႏွင့္ လူ ဆိုသည့္ စာအုပ္ကို သေဘာက်ပါသည္။

လူငယ္လူရြယ္မ်ား ထိုသို႔ စာေရးဆရာမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ဆံုေဟာေျပာပြဲမ်ား မ်ားမ်ား လုပ္ႏိုင္လ်င္ျဖင့္ ေကာင္းမြန္ပါသည္။ စာေရးဆရာမ်ားကလည္း သူတို႔၏ အေတြးအျမင္မ်ားကို ေ၀ငွႏိုင္သည္။ လူငယ္မ်ားမွာလည္း အေတြ႔အၾကံဳ သေဘာတရားမ်ားကို နားလည္သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါသည္။ စာေပခ်စ္စိတ္မ်ားလည္းတိုးပြားလာႏိုင္ပါသည္။ ဆရာေျပာသလို ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ စာေပအဆင့္အတန္းကို ႏိုင္ငံတကာကို ဘယ္လိုထိုးေဖာက္လဲ ဆိုတဲ႔ အေတြးမ်ားႏွင့္ လက္ေတြလုပ္ေဆာင္မႈမ်ားလည္း ျဖစ္ထြန္းလာႏိုင္ပါသည္။ အနာဂတ္ ႏိုင္ငံ၏စာေပအဆင့္အတန္းသည္ လက္ရွိလူငယ္မ်ားႏွင့္ မ်ားစြာသက္ဆိုင္ေနပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္မ်ားမ်ားစြာ ၾကိဳးစားရန္လိုအပ္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္ ( ၁၁-၉-၀၈)

ငါ႔ရင္ထဲက ပန္းသီးပင္

ငါ႔ရင္ထဲက ပန္းသီးပင္

ခဏေတာ့ တိတ္ဆိတ္သြားတယ္..

ငါ႔ကမၻာငယ္ေလး..

ရင္ခုန္သံ ရပ္သြားလို႔လဲျဖစ္တယ္..

စိုက္ပ်ိဳးခဲ႔တဲ႔ သစ္ပင္ငယ္ေလး..

အပင္ေလာင္းေလး ဘ၀မွာတင္ ေသသြားတယ္..

ေျမဩဇာပဲ မေကာင္းလို႔လား

ဥယ်ာဥ္မွဴးပဲ မေကာင္းတာလား

ဘာပဲေျပာေျပာ…

အပင္ငယ္ေလး ေသသြားတယ္….

ေရေျမကိုလည္း အျပစ္မတင္ပါဘူး..

ရာသီဥတုကိုလည္း အျပစ္မတင္ပါဘူး..

ဥယ်ာဥ္မွဴးကေတာ့ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ အျပစ္တင္တယ္..

အပင္ေလး ၾကီးထြားေစခ်င္တဲ႔ သူ႔ဆႏၵကိုေလ..

ဥယ်ာဥ္မွဴးရင္ထဲမွာေတာ့ ထာ၀ရရွင္သန္ေနဦးမွာပဲ..

စကတည္းက စိုက္ခဲ႔တာ..

ပန္းသီးပင္ေလးကို....

ဖိုးသူေတာ္ ( ၂၆.၀၈.၀၈)

၂၂:၁၀ နာရီ

Announcement

ရွင္းလင္းခ်က္

၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ၊ (၃၁) ရက္ေန႕ ျမန္မာအင္ဖိုတက္ အေဆာက္အဦးတြင္ က်င္းပျပဳလုပ္ရန္ စီစဥ္ထားေသာ "Socialization on Net" နည္း ပညာေဟာေျပာပြဲအား မူလစီစဥ္ထားသည့္အတိုင္း က်င္းပရန္ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေၾကာင့္ ရက္အကန္႕အသတ္မရွိ ရပ္ဆိုင္းထားပါသည္။ အထက္ပါ အခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ထင္ျမင္ခ်က္၊ သတင္းႏွင့္ အျခား အေၾကာင္းအရာမ်ားအား ပြဲျဖစ္ေျမာက္ရန္ စီစဥ္သူမ်ား အေနႏွင့္ မည္သည့္ ထုတ္ျပန္ ေျပာဆိုခ်က္မွ် ျပဳလုပ္ေျပာဆိုျခင္း မရွိေသးပါ။

Seminar ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ အေျပာင္းအလဲ သတင္း အခ်က္အလက္မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ တရား၀င္ ေျပာဆိုခ်က္မ်ားကို ပြဲျဖစ္ေျမာက္ေရး စီစဥ္သူမ်ား၏ သက္ဆိုင္ရာ ဘေလာဂ္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပေပးသြားမည္ ျဖစ္ပါသည္။

စီစဥ္သူမ်ား၏ ဘေလာဂ္မ်ားတြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ အခ်က္အလက္မ်ားသည္သာ တရား၀င္ ေျပာဆိုခ်က္မ်ား ျဖစ္ေၾကာင္းႏွင့္ အျခားေသာ ထင္ျမင္ ေျပာဆိုခ်က္မ်ားကုိ ပဲြစီစဥ္သူမ်ားမွ တာဝန္ယူ ေျဖရွင္းသြားႏုိင္မည္ မဟုတ္ပါေၾကာင္းသိေစလိုပါသည္။

ပြဲစီစဥ္သူမ်ား
ကိုသက္ထူး
ကိုေဇာ္ေဇာ္
ကိုၿဖိဳးေက်ာ္
ကိုစိုးေဇယ်
ကိုမ်ိဳးျမင့္ေအာင္
ကိုေ၀မ်ိဳးထြဋ္
မထိုက္ထိုက္ေအာင္
မတင္ျမတ္ထက္

သတင္း

ယေန႔မနက္ပိုင္းတြင္ ျပည္လမ္း ေျမနီကုန္းကားမွတ္တိုင္အား နဂိုေနရာမွ မီးပြဳိင့္မေရာက္မီ ျပည္လမ္း ဓနလိႈင္တာ၀ါ ႏွင့္ မ်က္ေစာင္းထိုးေနရာ အားေျပာင္းေရႊ႕လိုက္ပါသည္။ မွတ္တိုင္ အသစ္တြင္ မထသ မွ တာ၀န္ရွိလူမ်ားႏွင့္ ယာဥ္ထိန္းရဲမ်ား အမ်ားအျပားအားေတြ႔ရသည္။ မည့္သည့္ အတြက္ေၾကာင့္ မွတ္တိုင္ေျပာင္းလဲလိုက္ျခင္း အားမသိရေသးပါ။

ဖိုးသူေတာ္ ( ၂၃.၈.၀၈)

၁၁ နာရီ ၄၉ မိနစ္

လူငယ္ႏွင့္ စိတ္ေလျခင္း

လူငယ္ႏွင့္စိတ္ေလျခင္း

လူငယ္ႏွင့္စိတ္ေလျခင္း ဆိုသျဖင့္ လူငယ္ထုတစ္ရပ္လံုးကို ေျပာဆိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္နီးစပ္ေသာ လူငယ္မ်ား စိတ္ေလတက္သည့္ အခါမ်ားကို ေျပာလိုခ်င္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုျပင္ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္လည္း တစ္ခါတစ္ရံစိတ္ေလေလေနတက္ပါသည္။ လူမ်ားဘာေၾကာင့္ စိတ္ေလရလဲဆိုလွ်င္ အဓိကအခ်က္မွာ မယ္မယ္ရရ လုပ္စရာအလုပ္တစ္ခုမရွိေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ မယ္မယ္ရအလုပ္ဆို၍ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းတက္၊ ၀န္ထမ္း ႐ံုးသြား သည္မ်ားကိုေျပာဆိုျခင္းမဟုတ္ပါ။ ဒီကိစၥမ်ားက ပံုမွန္လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားလည္း ေက်ာင္းပံုမွန္တက္ျပီး တစ္ခါတစ္ရံ စိတ္ေလခ်င္ ေလေနတက္ပါသည္။ ၀န္ထမ္းမ်ားလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္း အလုပ္မွန္မွန္တက္ေနေသာ္လည္း စိတ္ေလခ်င္ ေလေနတက္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျဖစ္ၾကျခင္းမွာထိုအတိုင္းျဖစ္ပါသည္။

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းမ်ားဆိုသည္မွာ ဒီစာကို ဖတ္မိသူမ်ားအနက္ အခ်ိဳ႕က သိေကာင္းသိလိမ္႔မည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ သူ႕အလုပ္အကိုင္ သူ႕အရည္အခ်င္းမ်ား ႏွင့္ ကိုယ္႔ေျခေထာက္ေပၚ ကိုယ္ရပ္တည္ေနသူမ်ား ျဖစ္သည္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုလွ်င္ နယ္မွ ေန၍ လာေရာက္လုပ္ကိုင္ေန သူမ်ားျဖစ္သည္။ သူတို႔ သူတို႔ အားလံုးတြင္ ကိုယ္စီရည္မွန္းခ်က္မ်ား ကိုယ္စီရွိၾကသည္။ သို႔ေသာ္ တခါတရံတြင္ မယ္မယ္ရရ လုပ္ကိုင္စရာမရွိျဖစ္ေနေသာအခါ စိတ္ထဲတြင္ ဘာလုပ္လို႔ ဘာကိုင္ရမွန္းမသိေအာင္ ျဖစ္တက္ပါသည္။ အဆိုးဆံုးက စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ ဘယ္ကိုသြားရမွန္းကို မသိေအာင္ျဖစ္သြား တက္ပါသည္။ ေစာေစာက ေျပာခဲ႔သည့္ မယ္မယ္ရရဆုိသည္မွာ သူငယ္ခ်င္းမ်ားဆံု၍ တစ္ေနရာရာသြားျခင္း၊ တစ္ခုခု လုပ္ျခင္း၊ သို႔မဟုတ္ တစ္ခုခု အေၾကာင္းေျပာခ်င္းမ်ား လည္းပါပါသည္။ တစ္ခါတစ္ရံ အဲ႔သည္လို အေနအထားမ်ားကို မျဖစ္သည့္ အခါ စိတ္ေလျခင္း အေနအထားသို႔ ေရာက္သြားပါသည္။

တစ္ရက္က ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္ ထိုသို႔ စိတ္ေလသည့္ အေနအထားကို ေရာက္သြားပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ လုပ္စရာ ကိုင္စရာ အလုပ္ကလည္းမရွိ။ စိတ္ညစ္စရာ မ်ားကလည္း ရွိေန။ ဒီၾကားထဲ ေတြ႔ေနသည့္ သူငယ္ခ်င္း မ်ားကလည္း ျပန္သြားေသာအခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ ေရာင္ေတာင္ေတာင္ က်န္ခဲ႔ပါသည္။ သံုးေယာက္စလံုး ဘယ္ကိုမွန္းမသိေသာ ေျခလွမ္းမ်ားျဖင့္ ေလွ်ာက္ေနၾကပါသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္လည္း မေျပာၾကပါ။ ေနာက္ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ေမးေသာအခါမွ မသိဘူးေလဟု႔ ေျဖၾကပါသည္။ အဲ႔ဒါနဲ႔ပဲ နီးစပ္ရာ ကုန္တိုက္ထဲ၀င္ ေလွ်ာက္ၾကည့္၊ ျပီး ေနာက္ကုန္တိုက္ တစ္ခုကိုသြားၾကပါသည္။ ေနာက္၀င္သည့္ ကုန္တိုက္တြင္ စာအုပ္အေရာင္းဆိုင္ ရွိပါသည္။

ထိုအခါၾကမွ အဲ႔ဒီစာအုပ္ဆိုင္ထဲ ၀င္ျပီး ေမႊၾကပါသည္။ စာအုပ္ဆိုင္ထဲ အခ်ိန္အနည္းငယ္ ေရာက္သြားပီး ေသာအခါ စိတ္ေလေနသည့္ စိတ္မ်ားေပ်ာက္သြားပါသည္။ ထို႔ေနာက္ စာအုပ္မ်ားကို လိုက္ျမည္းပါသည္။ တစ္ေယာက္ႏွင့္ တစ္ေယာက္ ေျပာၾကဆိုၾက ေဆြးေႏြးၾကရင္းနဲ႔ ျပန္လည္ျပီး ေနရထိုင္ရတာေကာင္းသြားပါသည္။

စာအုပ္ဆုိင္မွ စာအုပ္တစ္အုပ္၀ယ္လာခဲ႔ပါသည္။ ထိုကုန္တိုက္မွ ထြက္လာျပီးသည့္ေနာက္ပိုင္း ကၽြန္ေတာ္တို႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး ပံုမွန္ျပန္ျဖစ္သြားပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ေကာ္ဖီဆိုင္သြား ေကာ္ဖီေလးေသာက္ ေအးေဆးစကားေျပာၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ အင္တာနက္ေလးဘာေလး သံုးျဖစ္ၾကသည္။

ကၽြန္ေတာ္အဓိက ေျပာလိုသည္မွာ ထိုသို႔ မိမိကိုယ္တိုင္ စိတ္ေလသည့္အေနအထားႏွင့္ ၾကံဳလာသည့္ အခါ ေစာေစာကေရးခဲ႔သလို ကုန္တိုက္မ်ား သို႔မဟုတ္ စာအုပ္ဆိုင္မ်ားသို႔ သြားလိုက္ပါ။ ထုိ႕ေနာက္ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ျဖစ္သြားေအာင္ စိတ္မ်ားကို ထိုစာအုပ္သို႔မဟုတ္ ကုန္ပစၥည္းမ်ားစီသို႔ လႊတ္ထားလိုက္ပါ။ ထိုအခါ အနည္းငယ္ၾကာေသာအခါ စိတ္မ်ား နဂိုအေနအထားသို႔ ျပန္ေရာက္လာပါလိမ္႔မည္။ စကားေျပာစရာ သူငယ္ခ်င္းပါလာလွ်င္ သာ၍ပင္ေကာင္းပါေသးသည္။ စာအုပ္စိတ္မ၀င္စားပါက သီခ်င္းေခြေရာင္းသည့္ ဆိုင္မ်ားတြင္ စိတ္ေျပလက္ေပ်ာက္ သီခ်င္းေရြး၊ သီခ်င္းျမည္းရင္းနဲ႔ လည္းစိတ္အနည္းေျပျပီး ေကာင္းသြားႏိုင္ပါသည္။ ထိုသို႔အားျဖင့္ စိတ္ေလျခင္းမ်ားကို ေဖ်ာက္ႏိုင္မည္ဟု႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။

မွတ္ခ်က္။ ။ ရံဖန္ရံခါ စိတ္ေလျခင္မ်ားကို ေျပာလိုခ်င္းျဖစ္ပါသည္။ အျမဲတမ္းလိုလို စိတ္ေလေနေသာ ကိစၥမ်ားကို ကြၽန္ေတာ္လည္းမေျပာတက္ပါ။ စိတ္ပညာကြၽမ္းက်င္သူမ်ားကေတာ့ ေျပာေကာင္းေျပာပါလိမ္႔မည္။ အားလံုးကိုေက်းဇူးတင္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္

၁၈.၈.၀၈ ( ၂၃ နာရီ ၅၂ မိနစ္)

လြတ္လပ္ေသာကိုယ္ပိုင္မီဒီယာ (သို႔မဟုတ္) ဘေလာ့ဂ္

လြတ္လပ္ေသာကိုယ္ပိုင္မီဒီယာ (သို႔မဟုတ္) ဘေလာ့ဂ္

ဘေလာ့ဂ္ေရးသားျခင္းသည္ သတင္းမီဒီယာဂ်ာနယ္သတင္းစာမ်ားလို ေရးသားသူ၊ တည္းျဖတ္သူ၊ ႏွင့္ ထုတ္ေ၀သူဟူ၍ ခြဲျခားထားျခင္းမရွိေသာ အမ်ိဳးအစားျဖစ္ပါသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ ဘေလာ့ဂ္ေရးသား သူသည္ သူတင္ျပလိုေသာ သတင္းအခ်က္အလက္၊ နည္းပညာ၊ အႏုပညာ အစရွိသျဖင့္ စိတ္ကူးရည္မွန္းရာကို လြတ္လပ္စြာ ကိုယ္တိုင္တည္းျဖတ္ တင္ျပႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ျပင္ ဘေလာ့ဂ္ေရးသားသူအမ်ားစုသည္ လူသိထင္ရွားသူမ်ား မဟုတ္ၾကသျဖင့္ သူလိုကိုယ္လို လူထုအတြင္းမွ လူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူထုႏွင့္ နီးစပ္ေသာ သတင္းမ်ားရရွိႏိုင္ပါသည္။
သတင္းတစ္ခုကို ေရးသားေဖာ္ျပရာတြင္ သတင္းကို သတင္းအျဖစ္ အမွန္အတိုင္း ေဖာ္ျပျခင္းသည္ သဘာ၀ အက်ဆံုးျဖစ္သည္။ ပံုႏွိပ္ထုတ္ေ၀ေသာ သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္မ်ားႏွင့္ အသံလႊင့္ထုတ္လြင့္ေသာ ေရဒီယို တယ္လီေဗးရွင္းမ်ားသည္ သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္အဖြဲ႕ အစည္းမ်ား၏ စီစစ္ျခင္းကိုခံယူရျပီး လက္ရွိေပၚလစီမ်ား ႏွင့္ညိႇစြန္းသည္ဟု ယူဆလွ်င္လည္း ျဖဳတ္သင့္တန္ျဖဳတ္၍ ပယ္သင့္တန္ပယ္ ၾကရပါသည္။
ဘေလာ့ဂ္မ်ားကေတာ့ ကိုယ္သိ၊ကိုယ္ၾကား၊ ကိုယ္ျမင္ထားသည္မ်ားကို ကိုယ္႔ဟာကို တည္းျဖတ္၍ အေကာင္းဆံုးကို တင္ျပႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ ကိုယ္တင္ျပထားေသာ သတင္းသည္ ကိုယ္႔မွာ တာ၀န္ွရွိပါသည္။ နည္းနည္းသိသည့္ သတင္းကို မ်ားမ်ားကား၍ ေရးလိုက္မိလွ်င္ မလိုလားအပ္ေသာ ျပႆနာမ်ား စာဖတ္သူမ်ားဆီ ေရာက္သြားႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကိုယ္႔ဟာကို စိတ္ၾကိဳက္တည္းျဖတ္ေရးသားသည္ ဆိုေသာ္လည္း သတိျပဳသင့္ပါသည္။
ယေန႔အခ်ိန္တြင္ အင္တာနက္ အသံုးျပဳမႈမွာ အနည္းငယ္က်ယ္ျပန္႔လာသည္ႏွင့္အမွ် ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု ဖန္တီး၍ ဘေလာ့ဂ္ေရးသားသူမ်ားမွာလည္း အမ်ားအျပား ေပၚထြက္လာပါသည္။ ဘေလာ့ဂ္ေရးသားသူ အမ်ားစုသည္ ကိုယ္သန္ရာ သန္ရာ ကဗ်ာ၊ စာေပ၊ ဂီတ၊ အေတြးအေခၚ၊ နည္းပညာ မ်ိဳးစံု၊ သေရာ္စာ၊ ပုတ္ခက္စာ၊ ႏိုင္ငံေရး၊ သတင္း အစရွိသျဖင့္ အမ်ိဳးအစားစံု လွ်င္လွပါသည္။ သို႔ေသာ္ ပတ္၀န္းက်င္ သတင္းမ်ား ႏွင့္ ပတ္သက္၍ ေရးသားေဖာ္ျပျခင္းကေတာ့ အနည္းငယ္သာ ရွိပါသည္။ လက္တေလာ ျဖစ္ပ်က္ေနသည့္ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေရးသားေဖာ္ျပျခင္းသည္လည္း သတင္းျဖစ္ပါသည္။ ဥပမာ အားျဖင့္ ဘဏ္သို႔ ေငြသြင္းေငြလႊဲ သြားလုပ္သည္ကို ဘဏ္၀န္ထမ္းမ်ားက အခ်ိန္ၾကာ ရစ္ေနျခင္းမ်ိဳး၊ ပိုက္ဆံေပးမွ အဆင္ေျပသြား ျခင္းမ်ိဳးသည္လည္း သတင္းအျဖစ္ေရးႏိုင္သည္။ နာမည္ရွိ လူသိရွင္ၾကားေၾကာ္ျငာထားေသာ ကြန္ပ်ဴတာ အေရာင္းဆိုင္ၾကီးမွ လက္ေတာ့ပ္ေလးသြားေရာင္းျခင္းကို မတရားေစ်းႏိွင္၍ သူတို႔၏ ကုန္ပစၥည္းမ်ားကို လည္းေၾကာ္ျငာထားသည့္ အတိုင္းမေရာင္းျခင္းသည္လည္း သတင္းမ်ားျဖစ္သည္။
ထိုအေၾကာင္းအရာမ်ားကို မည္သည့္မီဒီယာ သို႔မဟုတ္ သတင္းစာဂ်ာနယ္မ်ားက မွ အေရးတယူ ေဖာ္ျပျခင္းမရွိပါ။ သုိ႔ေသာ္ ဘေလာ့ဂ္မ်ားကေတာ့ လြတ္လပ္စြာ ေဖာ္ျပေျပာဆိုႏိုင္ပါသည္။ ဘေလာ့ဂ္မ်ားသည္ လူတစ္ေယာက္၏ ေန႔စဥ္အြန္လိုင္းမွတ္တမ္းဟု႔ဆိုေသာ္လည္း ေသခ်ာသပ္ရပ္လွပစြာေရးထားလွ်င္ ဖတ္၍ေကာင္းေသာ စာတစ္ခုျဖစ္ႏိုင္သည္။ ထို႔ျပင္ သူ၏မွတ္တမ္းထဲတြင္ သူလက္တက္ေလာ ရင္ဆိုင္ၾကံဳေတြရသည့္ အေနအထားမ်ားပါလာ ႏိုင္ပါသည္။ ထုိသည္ပင္လွ်င္ စာဖတ္သူအတြက္ သတင္းျဖစ္လွ်င္ ျဖစ္သြားႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘေလာ့ဂ္ေရးသားျခင္းသည္ လြတ္လပ္ေသာ ကိုယ္ပိုင္မီဒီယာ တစ္ခုကို တည္ေထာင္၍ ဘေလာ့ဂ္ေရးသူ အခ်င္းခ်င္းၾကားႏွင့္ စာဖတ္သူမ်ားၾကားအား ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားႏွင့္ အလြန္နီးစပ္ေသာ ေသသပ္ေသာ သတင္းမ်ားကို ေပးပို႔ႏိုင္ေသာ အစြမ္းထက္လက္နက္ တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္ ( ၁၆.၀၈.၀၈)

၁၁ : ၄၅ မိနစ္