ရာသီစာပါတီမ်ားအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း ( ၂)

ရာသီစာ ပါတီမ်ားအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း ( ၂ )

ပါတီအေဟာင္းမ်ား၊အသစ္မ်ား၏ သမိုင္းေၾကာင္းႏွင့္ အေျခအေနမ်ားကို အေသးစိတ္ျပန္လည္တြက္ရွဴ႕ေသာ္ ေအာက္ပါအတိုင္းသာ ေတြ႕ရမည္ျဖစ္သည္။

( ၁ ) တိုင္းရင္းသားစည္းလံုးညီညႊတ္ေရးပါတီ - တစည ( ေနာင္တြင္တစညဟုသာသံုးမည္- စာေရးသူ ) သည္ ရွစ္ေလးလံုးလူထုအံုၾကြမႈႀကီးေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခံုေပၚမွ ျပဳတ္က်ေပ်ာက္ကြယ္သြားရသည့္ မဆလပါတီ အမာခံေခါင္းေဆာင္ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ေပၚထြက္လာၿပီး မဆလတျဖစ္လဲ တစည ပါတီလို႔ နာမည္တက္ခံခဲ႔ရသည့္ ပါတီျဖစ္သည္။ ယခင္ တစညပါတီဥကၠဌေဟာင္း ဦးသာေက်ာ္မရွိေတာ့သည့္အတြက္ ယခု အသစ္ျပန္လည္ဖြဲ႔စည္းခ်ိန္မွာ ဥကၠဌအျဖစ္ ဦးထြန္းရီ ( ဒု-တပ္ခ်ဳပ္- ၾကည္း - ၿငိမ္း ) ျဖစ္ၿပီး၊ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴး ကေတာ့ ဦးသန္းတင္ ( ဒု-၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ( အေရးေပၚ - ၈၈ )၊ စစ္ဆင္ေရးအျပီး စစ္ဆင္ေရးစာအုပ္ျဖင့္ ၂၀၀၄ခုႏွစ္ အမ်ိဳးသားစာေပဆုရ ) ျဖစ္သည္။ ႏိုင္ငံေရး အေတြ႕အႀကံဳမ်ားႏွင့္ အရည္အခ်င္းမ်ားသည္ အားရဖြယ္ျဖစ္ေသာ္လည္း အသက္အရြယ္အားျဖင့္ ၁၉၂၆ ခုႏွစ္ဖြားမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႀကီးျမင့္ေနေပသည္။ ပါတီ၀င္ အင္အား ၅ သိန္းခန္႔ရွိၿပီး ရန္ကုန္ ေရႊေတာင္ၾကားတြင္ ပါတီရံုးခ်ဳပ္တည္ရွိသည္။ ၉၀ ျပည့္ေရြးေကာက္ပြဲတုန္းက အ႐ံႈးႀကီး ရံႈးခဲ႔ရေပမဲ႔ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ အႏိုင္ရဖြယ္ရွိတယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တြက္ဆထားတဲ႔ပါတီျဖစ္သည္။

( ၂ ) ၿမိဳ (ေခၚ) ခမီအမ်ိဳးသားညီညႊတ္ေရးအဖြဲ႕(မခမညဖ) သည္ ရွစ္ေလးလံုးအေရးအခင္းၿပီး ေပၚေပါက္လာေသာ ပါတီျဖစ္ၿပီး ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲကတည္းက ပါ၀င္တည္ရွိၿပီး ဖ်က္သိမ္းျခင္းမခံရပဲ က်န္ရွိေနေသာ ပါတီေဟာင္းျဖစ္သည္။ ၂၀၁၀ ဧၿပီလတြင္ အသစ္တဖန္မွတ္ပံုတင္ခဲ႔ၿပီး ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ အဦးဆံုးမွတ္ပံုတင္ခြင့္ျပဳ ေၾကာ္ျငာေပးခံရၿပီး ပါတီမွတ္ပံုတင္ အမွတ္မွာ နံပါတ္ ၁ ျဖစ္သည္။ ပါတီဥကၠဌအျဖစ္ ဦးစံသာေအာင္၊ အတြင္းေရးမွဴး ဦးလာေဘြတို႔ ေခါင္းေဆာင္းၿပီး ရခိုင္ျပည္နယ္မွာ အေျခစိုက္သည့္ ပါတီျဖစ္သည္။

(၃) လားဟူအမ်ိဳးသားဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပါတီ သည္လည္း ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးကတည္းက က်န္ရွိသည့္ ပါတီျဖစ္ၿပီး ၂၀၁၀ ဧၿပီလတြင္မွ အသစ္တဖန္မွတ္ပံုတင္ၿပီး ပါတီမွတ္ပံုတင္အမွတ္မွာ ၃ ျဖစ္သည္။ ဦးက်ားဟာရွဲ၊ဦးေယာသပ္တို႔က ေခါင္းေဆာင္ဖြဲ႔စည္းထားၿပီး ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း အေျခစိုက္ ပါတီငယ္တခုျဖစ္ကာ ပါတီဌာနခ်ဳပ္မွာ လာရွိဳးၿမိဳ႕တြင္ တည္ရွိသည္။

( ၄ ) ကိုးကန္႔ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ညီညႊတ္ေရးပါတီ သည္ ရွစ္ေလးလံုးအၿပီးေပၚေပါက္လာေသာ ပါတီျဖစ္ၿပီ ၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးကတည္းက ဖ်က္သိမ္းခံရျခင္းမရွိပဲ ယခုတဖန္ ျပန္လည္အသစ္ဖြဲ႔စည္းထားေသာ ပါတီျဖစ္သည္။ ပါတီမွတ္ပံုတင္အမွတ္မွာ ၄ ျဖစ္ၿပီး ပါတီဌာနခ်ဳပ္မွာ ရွမ္းျပည္ေျမာက္ပိုင္း၊ လာရွိဳးၿမိဳ႕တြင္တည္ရွိသည္။

( ၅ ) ၈၈-မ်ိဳးဆက္ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား ( ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ) သည္ ရွစ္ေလးလံုးအေရးအခင္းတြင္ ေရွ႕တန္းကေပၚထြက္ခဲ႔ေသာ ေက်ာင္းသာေခါင္းေဆာင္မ်ားျဖစ္သည့္ မင္းကိုႏိုင္၊ကိုကိုႀကီးတို႔ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ေလာက္က စခဲ႔သည့္ ၈၈-မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔ကို ဆင္တူယိုးမွားျပဳလုပ္ၿပီး ၈၈-မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားအဖြဲ႔အျဖစ္ ေအးလြင္က ေခါင္းေဆာင္ဖြဲ႔စည္းခဲ႔သည္။ မင္းကိုႏိုင္၊ကိုကိုႀကီးတို႔ တည္ေထာင္သည့္ ၈၈-မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားမ်ားအဖြဲ႔သည္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္ကို ဆန္႔က်င္ေတာ္လွန္ေသာအဖဲြ႔ျဖစ္ၿပီး ေအးလြင္တည္ေထာင္သည့္ ၈၈-မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားအဖြဲ႔သည္ စစ္အစိုးရအလိုက် လႈပ္ရွားေဖာ္ျပသျဖင့္ နာမည္ခ်င္းတူေသာ္လည္း ႏိုင္ငံေရးရပ္တည္ခ်က္ အေတာ္ကြဲျပားခဲ႔သည္။ ေအးလြင္သည္ ပါတီကိုတည္ေထာင္ၿပီး ေနာက္တပါတီျဖစ္ေသာ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ကို တည္ေထာင္ေသာအခါ ညီျဖစ္သူ ရဲထြန္းႏွင့္ (၂၇) ဦးအဖြဲ႔အား ဦးေဆာင္ဖြဲ႔စည္းေစခဲ႔ၿပီး ႏိုင္ငံေရးပါတီမွတ္ပံုတင္ခြင့္ကို အဦးဆံုးေလွ်ာက္လႊာတင္ခဲ႔သည္။ ေအးလြင္သည္ ပါတီနာမည္တူထူေထာင္ရံုမွ်မက တရား၀င္ပါတီျဖစ္လာေသာအခါ ပါတီအလံႏွင့္ တံဆိပ္တံုးမ်ားကို သမိုင္း၀င္ေက်ာင္းသားသမဂၢအလံ ခြပ္ေဒါင္းအလံႏွင့္ သမိုင္း၀င္ ဘီအိုင္ေအ အမွတ္တံဆိပ္ေဒါင္းတံဆိပ္တို႔ကို ဆင္တူယိုးမွား ျပဳလုပ္ေသာေၾကာင့္ စာေရးဆရာ ဒဂုန္တာရာ၊လူထုစိန္၀င္း၊ေမာင္မိုးသူတိုလို႔ စာေရးဆရာႀကီးမ်ားအပါ၀င္ စာေပအႏုပညာရွင္ (၉၀)ေက်ာ္ႏွင့္ ဗကသ၊ တကသ မ်ား ျပည္တြင္းျပည္ပ ေက်ာင္းသားအဖြဲ႔အစည္းမ်ားႏွင့္ ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ရွဳတ္ခ်ျခင္းကို ခံခဲ႔ရၿပီး အလံႏွင့္တံဆိပ္တုံးသံုးစြဲမႈကို ေနာက္ဆံုး ဖ်က္သိမ္းေျပာင္းလဲေပးခဲ႔ရသည္။

( ၆ ) ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ သည္ ၈၈-မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား အဖြဲ႔ကို ညီျဖစ္သူ ရဲထြန္းအား ဥကၠဌအျဖစ္လႊဲေပးခဲ႔ၿပီး ၊ အေပါင္းအပါ ( ၂၈ )ႏွင့္ ေအးလြင္ ဥကၠဌအျဖစ္တည္ေထာင္ေသာ ပါတီျဖစ္သည္။ ပါတီရံုးစိုက္ရာမွာ ရန္ကုန္တိုင္း၊ဗဟန္းၿမိဳ႕နယ္၊ပုလဲကြန္ဒိုမီနီယံျဖစ္ၿပီး ပါတီ၀င္အင္အား ၁ သိန္းခြဲ ရွိသည္ဟု ေအးလြင္က အဆိုရွိပါသည္။

( ၇ ) ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ(ျမန္မာ) သည္ ဦးသုေ၀ - ဥကၠဌအျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ၿပီး ယခင္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ေဟာင္းမ်ားရဲ႕ သမီးမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ေဒၚသန္းသန္းႏု ( ဦးႏု သမီး) ၊ေဒၚခ်ိဳခ်ိဳေက်ာ္ၿငိမ္း ( ေက်ာ္ၿငိမ္း သမီး) ႏွင့္ ေဒၚေနရီဗေဆြ (က်ားႀကီးဗေဆြ သမီး ) တို႔အပါအ၀င္ စုစုေပါင္း ( ၂၁ ) ဦးႏွင့္ဖြဲ႔စည္းထားသည္။ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ ဥကၠဌ ဦးသုေ၀သည္ စစ္အစိုးရဟာ စစ္တပ္ပီပီ စနစ္တက်ေနာက္ဆုတ္ေပးေနတာျဖစ္ၿပီ း ၊ ယခုလိုေရြးေကာက္ပြဲ ျပဳလုပ္ေပးျခင္းသည္ ေကာင္းေသာအလားအလာျဖစ္သည္ဟု သံုးသပ္ၿပီး ေရြးေကာက္ပြဲ အေပၚအေကာင္းျမင္သေဘာ စိုက္ထူးထားသူျဖစ္သည္။
ပါတီမွတ္ပံုတင္ အမွတ္မွာ ၆ ျဖစ္ၿပီး ပါတီဌာနခ်ဳပ္ကို ရန္ကုန္တိုင္း၊ပုဇြန္ေတာင္ၿမိဳ႕နယ္တြင္တည္ရွိသည္။

( ၈ ) ကရင္ျပည့္သူပါတီ ကို ဥကၠဌ ဦးထြန္းေအာင္ျမင့္ အပါအ၀င္ အဖြဲ႔၀င္ ( ၁၆ ) ဦးျဖင့္ဖြဲ႔စည္းထားသည္။ ဒုဥကၠဌ-၁ ေဒါက္တာေစာစိုင္းမြန္သာ၊ ဒုဥကၠဌ-၂ ေစာေအးကို၊ ဒုဥကၠဌ-၃ ကက္နက္ေ၀ေသာ္၊ အေထြေထြအတြင္းေရးမႈး ေစာေစး၀ါးတို႔ျဖင့္ ဦးေဆာင္ၿပီး ပါတီဌာနခ်ဳပ္တည္ရွိရာမွာ ရန္ကုန္တုိင္း ေရႊျပည္သာၿမိဳ႕နယ္တြင္ျဖစ္သည္။ ကရင္အမ်ိဳးသားမ်ား အမ်ားအျပားရွိရာ ကရင္ျပည္နယ္၊ဧရာ၀တီတိုင္း၊ရန္ကုန္တိုင္း၊ပဲခူးတိုင္းတို႔တြင္း ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္မည္ဟု သိရသည္။

( ၉ ) အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးမဟာမိတ္မ်ား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ကို ဦးတင္ထြန္းေမာင္ အပါအ၀င္ (၁၅)ဦးႏွင့္ စတင္ဖြဲ႔စည္းခဲ႔သည္။ ဦးတင္ထြန္းေမာင္၊ဦးၾကည္၀င္ စေသာ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ယခင္ NLD အဖြဲ႔၀င္ေဟာင္းႏွင့္ ေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေလာင္းျဖစ္ၿပီး NLD အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ႏွင့္ သေဘာထားကြဲလြဲမႈေၾကာင့္ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္ကတည္းကNLD အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွထုတ္ပယ္ျခင္း ခံရသူမ်ားျဖစ္ၿပီး စစ္အစိုးရ၏ အမ်ိဳးသားညီလာခံကို ဆက္လက္တက္ေရာက္ခဲ႔သူမ်ားျဖစ္သည္။ NLD အဖြဲ႔ခ်ဳပ္မွ ထုတ္ပယ္ခံထားရသူမ်ားစုစည္းထားေသာ တျခားေသာအစုအဖြဲ႔ ( ဥပမာ- ၀ံသာႏု NLD ) ကဲ႔သို႕ ေဒသအသီးသီးက အဖြဲ႔မ်ားစုေပါင္းၿပီး အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးမဟာမိတ္အဖြဲ႔ခ်ဳပ္အျဖစ္ လႈပ္ရွားျခင္းျဖစ္သည္။ တရား၀င္ပါတီ မွတ္ပံုတင္ခြင့္ မရွိခင္တုန္းက အစုအဖြဲ႔ ၉ ဖြဲ႔ေလာက္စုစည္းႏိုင္ခဲ႔ေသာ္လည္း တရား၀င္ ပါတီမွတ္ပံုတင္ခြင့္ဥပေဒ ထြက္ေပၚလာခ်ိန္တြင္ ၄ ဖြဲ႔က သီးျခားႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားအျဖစ္ခြဲထြက္သြားေသာေၾကာင့္ က်န္အစုမ်ားႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ျဖစ္သည္။ ပါတီဌာနခ်ဳပ္တည္ရွိရာမွာ ရန္ကုန္တိုင္း၊လမ္းမေတာ္ၿမိဳ႕နယ္ျဖစ္ပါသည္။

( ၁၀ ) ပအို႔၀္အမ်ိဳးသား အဖြဲ႔ခ်ဳပ္ သည္ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရး လုပ္ေဆာင္ခဲ႔သည့္ လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔အစည္းတခုမွ ေျပာင္းလဲျဖစ္ေပၚလာသည့္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအဖြဲ႔အစည္းတခု ျဖစ္သည္။ ပအို႔၀္ေခါင္းေဆာင္ ဦးေအာင္ခမ္းထီ၏ အပစ္အခတ္ရပ္စဲေရးမွ ဦးစံလြင္အပါအ၀င္ ၁၅ဦးႏွင့္ဖြဲ႔စည္းထားၿပီး တရား၀င္ပါတီ မွတ္ပံုတင္ထားၿပီး ပါတီမွတ္ပံုတင္အမွတ္ကေတာ့ ၅ ျဖစ္သည္။ ပအို႔၀္ေဒသတြင္းမွာ ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္အေရြးခ်ယ္ခံမည္ျဖစ္ၿပီး ပါတီဌာနခ်ဳပ္တည္ရွိရာမွာ ရွမ္းျပည္နယ္၊ေတာင္ႀကီးၿမိဳ႕၊ေစ်းပိုင္းရပ္ျဖစ္သည္။

ဖိုးသူေတာ္
၆.၁၁.၂၀၁၀
ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္။

စာကိုး - ၀င္းတင့္ထြန္း ( ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးပါတီ အဖြဲ႔အစည္းအသင္းအပင္းမ်ားအညႊန္း)

ရာသီစာပါတီမ်ားအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း

ရာသီစာ ပါတီမ်ားအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္း

မဲေပးဖို႔ နီးကပ္လာသည္ႏွင့္အမွ် လက္လွမ္းမွီသေလာက္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားကို ေလ့လာၾကည့္မိသည္။ ေလ့လာမိသေလာက္ ၂၀၁၀ခုႏွစ္ အေထြေထြေရြးေကာက္ပြဲမွာ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ ဖြဲ႔စည္းသည့္ပါတီမ်ားတြင္ ပါတီအေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ပါတီအသစ္မ်ားဆိုၿပီး ေတြ႔ရသည္။

ပါတီအေဟာင္းမ်ားမွာ -

(၁) တိုင္းရင္းသား စည္းလံုးညီညြတ္ေရးပါတီ (တစည) ( National Unity Party – NUP )

(၂) ၿမိဳ (ေခၚ) ခမီအမ်ိဳးသားညီညႊတ္ေရးအဖြဲ႕(မခမညဖ) ( The Mro or Khami National Solidarity Organization –MKNSO)

(၃) လားဟူ အမ်ိဳးသားဖြင့္ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပါတီ ( The Lahu National Development Party - LNDP)

(၄) ကိုးကန္႔ဒီမိုကေရစီႏွင့္ ညီညႊတ္ေရးပါတီ (Kokang Democracy and Unity Party - KDUP) တို႔ျဖစ္ၾကသည္။


ပါတီအသစ္မ်ားမွာ -

(၁) ပအိုဝ္းအမ်ိဳးသားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ The Pa-O National Organization(PNO)

(၂) ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ(ျမန္မာ) The Democratic Party (Myanmar)

(၃) ကယန္းအမ်ိဳးသားပါတီ The Kayan National Party

(၄) ျမန္မာႏိုင္ငံ ရခိုင္ျပည္နယ္အမ်ိဳးသားအင္အားစုပါတီ The Rakhine State National Force of Myanmar

(၅) ကရင္ျပည္သူ႔ပါတီ The Kayin People’s Party

(၆) ‘ဝ’ အမ်ိဳးသားစည္းလံုးညီညြတ္ေရးပါတီ The “Wa” National Unity Party

(၇) တေအာင္း(ပေလာင္)အမ်ိဳးသားပါတီ The Taaung (Palaung) National Party

(၈) မြန္ေဒသလံုးဆိုင္ရာဒီမိုကေရစီပါတီ All Mon Region Democracy Party

(၉) ဒီမိုကေရစီႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ The Democracy and Peace Party

(၁၀) ႐ွမ္းတိုင္းရင္းသားမ်ားဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ The Shan Nationalities Democratic Party

(၁၁) ညီညြတ္ေသာဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ The United Democratic Party (UDP)

(၁၂) ၈၈မ်ိဳးဆက္ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ား(ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ) The 88 Generation Student Youths(Union Of Myanmar)

(၁၃) ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ The Union Of Myanmar Fedration of National Politics

(၁၄) အမ်ိဳးသားႏိုင္ငံေရးမဟာမိတ္မ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ The National Political Alliance League

(၁၅) ခ်င္းအမ်ိဳးသားပါတီ The Chin National Party

(၁၆) ဝံသာႏု NLD (ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ) The Wunthanu NLD (the Union of Myanmar)

(၁၇) ေခတ္သစ္ျပည္သူ႔ပါတီ The Modern People’s Party

(၁၈) ၿပည္ေထာင္စု ဒီမိုကေရစီပါတီ The Union Democracy Party

(၁၉) မတူကြဲျပားျခင္းႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ The Peace & Diversity Party

(၂၀) ခ်င္းတိုးတက္ေရးပါတီ The Chin Progressive Party

(၂၁) အင္းအမ်ိဳးသားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပါတီ The Inn National Development Party

(၂၂) ရခိုင္တိုင္းရင္းသားမ်ားတိုးတက္ေရးပါတီ The Rakhine Nationalities Development Party

(၂၃) ‘ဝ’ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ The Wa Democratic Party

(၂၄) ဖလံု-စေဝၚ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ The Phalon Sawaw Democratic Party

(၂၅) အမ်ိဳးသားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ The National Democratic Party for Development

(၂၆) ျပည္ေထာင္စုႀကံ့ခိုင္ေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ The Union Solidarity and Development Party

(၂၇) တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳးစုမ်ားဖြံ႕ၿဖိဳးေရးပါတီ The Ethnic National Development Party

(၂၈) ကမန္အမ်ိဳးသား တိုးတက္ေရးပါတီ Kaman National Progressive Party

(၂၉) ခမီ အမ်ိဳးသားဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပါတီ The Khami National Development Party

(၃၀) အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအင္အားစု National Democratic Force

(၃၁) စည္းလံုးညီညႊတ္ေရးႏွင့္ ဒီမိုကေရစီပါတီ(စဒက)

(၃၂) ကရင္ၿပည္နယ္ ဒီမိုကေရစီႏွင့္ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးပါတီ


(၃၃) အမ်ိဳးသားဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးႏွင့္ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပါတီ တို႔ျဖစ္ၾကသည္။

ပါတီမ်ားကို ေလ့လာရာတြင္ ပါတီဥကၠဌ၊ အေထြအေထြအတြင္းေရးမွဴး၊ ဒုဥကၠဌအစရွိသည္ျဖင့္ ေလ့လာၾကည့္မိသည္။ ပါတီ၏ ရည္ရြယ္ခ်က္၊ အေနအထားႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔ဖူးသည့္ အေတြ႕အႀကံမ်ားကိုလည္း တေစ့တေစာင္း ၾကည့္မိသည္။ အားရသည့္ပါတီဟူ၍လည္း မယ္မယ္ရရမေတြ႕ရေသးပါ။ က်ေတာ္၏ တသီးပုဂၢဳလ အျမင္ေၾကာင့္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။ မယ္မယ္ရရ အားရသည္မရွိဆိုသည္ကို ရွင္းျပပါအ့ံ။ ပထမဦးဆံုးအေနျဖင့္ ပါတီမ်ားကို ၾကည့္မိသည္။ ၄ ပါတီသာ အေဟာင္းျဖစ္သည္။ က်န္သည့္ ၃၃ ပါတီသည္အသစ္ေသာ္လည္းေကာင္း ၊ ခါေတာင္မွီေသာ္လည္းေကာင္း ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္ထားသူသည္မ်ားျဖစ္သည္။ ဖြဲ႔စည္းတည္ေထာင္သူမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရးအေနျဖင့္ ေျပာပေလာက္သည့္ဇကေလးမ်ားကိုမူမေတြ႔ရေခ်။ သို႔ေသာ္လည္း တမ်ိဳးတမယ္ေျပာင္းလဲဖို႔ အတြက္လုပ္ခ်င္ကိုင္ခ်င္စိတ္ကေလးမ်ားေတာ့ ရွိၾကသည္ကိုေတာ့ ေတြ႔ရသည္။ က်ေတာ္တို႔ျပည္သူလူထုအေနျဖင့္လည္း ပါတီမ်ားႏွင့္ပါတီ၀င္အႀကီးအကဲဆိုသူမ်ားကို ေစာင့္ၾကည့္ေလ့လာရန္ အခ်ိန္ကလည္း မ်ားမ်ားစားစားရသည္ မဟုတ္ေသာေၾကာင့္ တက္ႏိုင္သမွ်သူတို႔ အေၾကာင္းေရးသားေဖာ္ျပထားေသာ စာအုပ္၊စာတန္းမ်ားႏွင့္ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာမ်ားမွ ေလ့လာမိသည္။ ေလ့လာမိသေလာက္ေတာ့ သူလိုကိုယ္လို ႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနထိုင္ခဲ႔သည္သာပင္ျဖစ္သည္။


ပါတီမ်ားမွ အႀကီးအကဲပိုင္းမ်ားကို ၾကည့္ျပန္ေတာ့လည္း တစညမွ ဘဘႀကီးမ်ားကို ေလးစာမိျပန္ေသာ္လည္း အသက္အရြယ္မွာ ၈၀ ေက်ာ္ေန၍ အိုမင္းမစြမ္းအရြယ္ ေရာက္လို႔ေနသည္။ ႏိုင္ငံေရးအေတြ႔အႀကံုမ်ားကို ဘာမွ်ေျပာစရာမရွိပါေသာ္ျငား ဇရာဆိုသည့္အရြယ္ေၾကာင့္ ဘဘႀကီးမ်ား၏ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္မႈကို သံသယမျဖစ္မိေတာင္ ေနာက္ပါလူငယ္မ်ား မလိုက္ႏိုင္ျဖစ္မလား စိုးရိမ္မိပါသည္။ က်န္ပါတီမ်ားမွ ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတတာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရန္ အသက္အရြယ္ (၄၅ႏွစ္) ျပည့္မွီသူမ်ားသည္လည္း ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ႏိုင္ေခ် အနည္းအက်ဥ္းသာ ရွိေပလိမ့္မည္။ အေၾကာင္းေသာ္ ႏိုင္ငံေတာ္ သမၼတရာထူးအတြက္ အရည္အခ်င္းမ်ားသည္ မ်ားျပားေနသည္။


ဗမာ့ႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခံုေပၚမွ ႏိုင္ငံေရးဇာတ္မင္းသားႀကီးမ်ား၏ မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားအားလည္း ယခုေရြးေကာက္ပြဲတြင္ ေပၚေပၚထင္ထင္ျမင္ေတြ႔လာရသည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္လည္း ႏိုင္ငံေရးမ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားပီပီ မည္သို႔ ထင္ထင္လင္းလင္း ေဆာင္ရြက္မည္ကို ၾကည့္ရမည့္ တာ၀န္ရွိသည္။ က်န္သူမ်ားသည္ အသက္အရြယ္ငယ္ရြယ္သူမ်ား ( ၄၅ ) ႏွစ္ေအာက္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအပါးမ၀ေသးသူမ်ားသာ က်န္ေတာ့သည္။ ႏုိင္ငံေတာ္ကို ဦးေဆာင္မည့္၊ ႏိုင္ငံအေရးကို အက်ယ္တ၀င့္ ေဆြးေႏြးတင္ျပေျပာဆိုမည့္ ျပည္သူလူထုေရြးေကာက္ခံ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္မ်ားႏွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူ အတန္းအစားမ်ားကို ပညာတတ္၍ သစၥာတရားကို နားလည္သည့္သူမ်ားျဖစ္ေစခ်င္သည္။ ျမန္မာ့ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဂီတအႏုပညာကို နားလည္ခံစားႏိုင္သူမ်ားျဖစ္ေစခ်င္သည္။ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္ လူတန္းစားအဆင့္အတန္း ျပႆနာမ်ားကို ၾကားနာခံစားနားလည္ႏိုင္စြမ္းရွိသူမ်ား ျဖစ္ေစခ်င္သည္။အသံဩဇာႏွင့္ျပည့္စံု၍ ဥပဓိရုပ္ေကာင္းသူမ်ား ျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္။ ဤအရာမ်ားသည္ က်ေတာ္၏ ျဖစ္ေစခ်င္သည့္ ဆႏၵႏွင့္ ျဖစ္လာရမည့္သေဘာမ်ားကို တင္ျပျခင္းျဖစ္သည္။


က်ေတာ္ ၂၀၁၀ ဇန္န၀ါရီလ ယူတိုးပီယားအိပ္မက္ အမည္ႏွင့္ ၀တၳဴတိုေလး တပုဒ္ေရးခဲ႔ဘူးသည္။ က်ေတာ့္ စိတ္ကူးႏွင့္ အျမင္မ်ားအား ထိုအထဲတြင္ေတြ႔ႏိုင္သည္။ က်ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံကို ပညာေရးျဖင့္ ေျပာင္းလဲမည္ဟု ဆႏၵရွိသူမ်ားသည္ ပညာႏွင့္ဆက္ႏြယ္သည့္ အတတ္ပညာမ်ားကို က်နစြာတတ္ေျမာက္ထားၿပီးမွ ထိုေျပာင္းလဲေရးမ်ားကို ကိုယ္တိုင္မွ စ၍ တိုင္းျပည္အ၀ွမ္းေျပာင္းလဲ ႏိုင္မည့္ဟုယူဆပါသည္။ ေစာဒက တက္လိုက တက္ႏိုင္သည္။ လူတိုင္းသည္ မိမိသမိုင္းကို မိမိသာေရးျခင္းျဖစ္သည္။



က်ေတာ္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ားမွ အႀကီးအကဲမ်ားကိုလူတိုင္းေစ့နီးပါး မေလ့လာႏိုင္ေတာ့ေသာ္လည္း ပါတီ ၃၇ ပါတီအား အက်ဥ္းဖ်ဥ္းသေဘာေလ့လာထားမိပါသည္။ ၁၉၈၈ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ေရးဥပေဒအရ ႏိုင္ငံေရးပါတီ အေျမာက္အမ်ားထြက္ေပၚလာေသာ္လည္း ၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲၿပီးေနာက္ပိုင္း အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ုိးေၾကာင့္ တရား၀င္ႏိုင္ငံေရးပါတီအျဖစ္ က်န္ခဲ႔သည္မွာ ၁၀ ပါတီသာ ရွိပါေတာ့သည္။ ထိုပါတီ ၁၀ ခုအနက္ ၅ ပါတီသာလွ်င္ လက္ရွိစစ္အစိုးရ၏ ( ၈-၃-၂၀၁၀)မွာ ထုတ္ျပန္ေၾကာ္ျငာသည့္ ႏိုင္ငံေရးပါတီမ်ား မွတ္ပံုတင္ျခင္း ဥပေဒ အရ ၊ ရက္ေပါင္း ၆၀ အတြင္း အသစ္ျပန္လည္မွတ္ပံုတင္ခဲ႔ၾကသည္။ ႏိုင္ငံေရးပါတီေဟာင္း ၅ ခုတြင္ ၁ ပါတီျဖစ္ေသာ ျပည္ေထာင္စု ကရင္အမ်ိဳးသားမ်ားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္သည္ ဖ်က္သိမ္းလိုက္ၿပီ ျဖစ္သည္။ က်န္ႏိုင္ငံေရးပါတီသစ္မ်ားသည္လည္း ေပၚထြက္လာၿပီး နအဖ စစ္အစိုးရ၏ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒကို ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ လိုက္နာမည္ဟု ႀကိဳတင္ခံ၀န္ခ်က္ လက္မွတ္ေရးထိုးကာ စစ္အစိုးရက ဦးေဆာင္က်င္းပေပးမည့္ ၂၀၁၀ျပည့္ႏွစ္ - ပါတီစံုဒီမိုကေရစီ အေထြအေထြေရြးေကာက္ပြဲႀကီးမွာ ပါ၀င္ယွဥ္ၿပိဳင္ဖို႔ တာစူလွ်က္ရွိၾကသည္။


မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ေရြးေကာက္ပြဲသည္ နီးကပ္လာၿပီး ျပည္သူျပည္သားအေတာ္မ်ားမ်ားသည္ ဆႏၵမဲမ်ားကို ေပးရေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ ေပးခ်င္သူမ်ားရွိသည္၊ မေပးခ်င္သူမ်ားရွိသည္၊ ေယာင္၀ါး၀ါးလူမ်ားရွိသည္။ ျပည္သူျပည္သားမ်ား အေနျဖင့္ လုပ္သင့္လုပ္ထိုက္သည္ ခ်င့္ခ်ိန္ႏႈိင္းဆကာ ျပဳမႈႏိုင္ၾကလိမ့္မည္ဟု႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။


ဖိုးသူေတာ္
၅.၁၁.၂၀၁၀
၁၉နာရီ၃၈ မိနစ္


စာကိုး - ၀င္းတင့္ထြန္း ( ဗမာျပည္ႏိုင္ငံေရးပါတီ အဖြဲ႔အစည္းအသင္းအပင္းမ်ားအညႊန္း)
- ျပည္ေထာင္စုသမၼတျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံဥပေဒ - ၂၀၀၈
- http://www.myanmarelection2010.info

10 Fascinating Facts About Abraham Lincoln

အေမရိကန္သမၼတ ေအဗရာဟင္ လင္ကြန္း အေၾကာင္းေရးထားတဲ႔ စာအုပ္စာေပေတြမ်ားစြာရွိတယ္္။ ကၽြန္ေတာ္ ျပီးခဲ႔တဲ႔ တစ္ရက္က MSN မွာ ေတြ႔လိုက္တာနဲ႔ ဒီအခ်က္ေလးေတြကို ဘာသာျပန္ျပီး ဘေလာ့ဂ္မွာ တင္ခ်င္တာနဲ႔ တင္လိုက္တာပါ။ ပံုစံတူ ရွိေကာင္းလည္းရွိမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခေနာ္နီခေနာ္နဲ႔ ဘာသာျပန္ ခ်က္မ်ားနဲ႔ ျပန္လိုက္တာပါ။ မူရင္းကို ေတာ့ ဒီမွာ သြားဖတ္လို႔ရပါတယ္။ စုစုေပါင္း အခ်က္ ၁၀ ခ်က္ပါ။ ေလာေလာဆယ္ဆယ္ အကုန္ျပန္မျပီးေသးလို႔ ျပီးသေလာက္ေလးပဲ တင္ထားလိုက္ပါတယ္။ ( အရွည္ၾကီးေတြ ျပန္ရတယ္ဆိုေတာ့॥ :P )

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

အေမရိကန္ သမၼတ ေအဗရာဟင္ လင္ကြန္း ကို သမိုင္းဆရာအမ်ားစုကေတာ့ အေမရိကန္ရဲ႕ အၾကီးအက်ယ္ဆံုး ေသာ သမၼတၾကီးျဖစ္ အျဖစ္ ေျပာဆိုေရးသားၾကပါသည္။ အေမရိကန္မွာရွိတဲ႔ အေဆာက္အဦေတြ လမ္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာလည္း သူ႕နာမည္ကို ဂုဏ္ျပဳမွည့္ေခၚထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ျငားလည္း ယေန႔ထိတိုင္ေအာင္ သမၼတၾကီးနဲ႔ ပတ္သက္ျပီး လူသိနည္းတဲ႔ ျဖစ္ရပ္ေပါင္းမ်ားစြာဟာ တနည္းအားျဖင့္ ေက်ာင္းဖတ္စာအုပ္ထဲမွာ မပါပဲ က်န္ခဲ႔တဲ႔ အခ်က္ကေလးေတြ ရွိေနပါေသးသည္။ ေဖေဖာ္၀ါရီ ၁၂ ရက္ေန႔မွာ က်ေရာက္တဲ႔ ၁၆ ဆက္ေျမာက္ အေမရိကန္ သမၼတၾကီးရဲ႕ ႏွစ္ ၂၀၀ ျပည့္ ေအာင္းေမ႔ဘြယ္ေမြးေန႔အခမ္းအနားတြက္ သမိုင္းတြင္ လူသိမ်ားတဲ႔ အခ်က္ ၁၀ ခ်က္ကို ဓာတ္ပံုမ်ားနဲ႔ ေ၀ေ၀ဆာဆာ တင္ျပလိုက္ပါသည္။

၁၀ ။ လင္ကြန္းဟာ ပထမဦးဆံုး လုပ္ၾကံခံရတဲ႔ အေမရိကန္ သမၼတ ျဖစ္သည္။

၁၈၆၅ ခုႏွစ္ ဧျပီလ ၁၄ ရက္ေန႔ ၀ါရွင္တန္ ဒီစီ မွာရွိတဲ႔ Ford's Theatre တြင္ သရုပ္ေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္သူ John Wilkes Booth ရဲ႕ လက္ခ်က္ျဖင့္ အေမရိကန္သမၼၾကီး ေအဗရာဟင္ လင္ကြန္း ဦးေခါင္းတြင္ ေသနာဒဏ္ရာ ရရွိခဲ႔သည္။ ထို ဒဏ္ရာျဖင့္ပင္ ေနာက္တစ္ရက္ နံနက္ ၇ နာရီ ၂၀ တြင္ ေသဆံုးသြားခဲ႔သည္။ သူလုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ ခံရခ်ိန္တြင္ သမၼတ အျဖစ္ ေလးႏွစ္ ( ၁၈၆၁-၁၈၆၅) တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ႔သည္။ သူမေသဆံုးမိ တပတ္အလိုေလာက္က လင္ကြန္းသည္ အိပ္မက္တစ္ခု မက္ျမင္ခဲ႔သည္။ အိပ္မက္ထဲတြင္ အိမ္ျဖဴေတာ္ တြင္တစ္စံုတစ္ေယာက္ ငိုေၾကြးေနသျဖင့္ လင္ကြန္းက ဘယ္သူေသလို႔ ငိုေနသလဲ ေမးရာ ထိုသူမွ သမၼတၾကီး ေသဆံုးသြား၍ ငိုေၾကြးေနေၾကာင္းေျပာသည္။ အေခါင္းထဲကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း ေသဆံုးသြားသူ၏ မ်က္ႏွာမွာ သူ႕မ်က္ႏွာ ျဖစ္ေနသည္။ လင္ကြန္းဟာ သူ႕ ျမစ္ ေတာ္သူ Robert Lincoln Beckwith ( ၁၉၈၅ တြင္ေသဆံုး) အတြက္ အေမြ လႊဲခဲ႔သည္။ သူကေတာ့ အေမြ ထားခဲ႔ျခင္း မရွိခဲ႔ေခ်။

၉ ။ လင္ကြန္းသည္ စိတ္ဓာတ္က်မႈေတြႏွင့္အတူ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားခ႔ဲရသည္။

လင္ကြန္းဟာ ပံုျပင္ေျပာေကာင္းသူနဲ႔ ေျပာင္ေခ်ာ္ေခ်ာ္ ဟာသေတြ လုပ္တက္သူအျဖစ္ မိသားစုမ်ားႏွင့္ မိတ္ေဆြမ်ားၾကား ထင္ရွားေသာ္လည္း ကိုယ္တိုင္မွာမူ အျပင္းအထန္စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းမႈ ေတြကိုခံစားခဲ႔ရသူျဖစ္သည္။ လင္ကြန္းဟာ အခမ္းအနားေတြနဲ႔ လူထု ေရွ႕မွာ မိမိကိုယ္ကို သတ္ေသတဲ႔ အေၾကာင္းေတြနဲ႔ ခံစားခ်က္ပ်င္းထန္ေသာ ကဗ်ာမ်ားအလြတ္ရြတ္ဆိုျပတက္ျပီး မ်က္ရည္လည္း က်တက္သူျဖစ္သည္။ လင္ကြန္းရဲ႕ အေပါင္းအပါတစ္ဦးျဖစ္သူ Henry Clay Whitney ကေတာ့ မစၥတာလင္ကြန္း ရဲ႕ ေပၚလြင္ထင္ရွားေသာ၊ သိလြယ္ျမင္လြယ္မႈနဲ႔ စြဲစြဲျမဲျမဲ လုပ္တက္တာေတြဟာ သူရဲ႕ ပေဟဠိဆန္ျခင္းႏွင့္ သိမ္သိမ္ေမြ႕ေမြ႕ စိတ္အားငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ ဘယ္လို အရိပ္အျမြတ္မွ ေျပာလို႔မရပါဘူး လို႔ ေျပာထားသည္။ လင္ကြန္းရဲ႕ ေရွ႕ေနတစ္ဦးျဖစ္တဲ႔ William Herdon ကေတာ့ သူစိတ္အားငယ္ခဲ႔မႈေတြ ေမြးဖြားလာတာက သူလမ္းစေလွ်ာက္တက္ ကတည္းေလာက္ကလို႔ ေျပာသည္။

၈ ။ လင္းကြန္သည္ တိရစၦာန္ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။

လင္ကြန္းဟာ သန္သန္မာမာ ႏွင့္ နပမ္းသမားေကာင္း၊ ကၽြမ္းက်င္ ရထားသံလမ္းခြဲ ေကာင္းတစ္ေယာက္ ျဖစ္ေသာ္လည္း သူသည္ အမဲလိုက္ျခင္းႏွင့္ ငါးဖမ္းျခင္းအမႈကို မႈမလုပ္ေပ။ လင္းကြန္သည္ တိရစၦာန္မ်ားကို သတ္ျဖတ္ျခင္းႏွင့္ နာက်င္ေအာင္ျပဳလုပ္ျခင္းကို မႏွစ္သက္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ အိမ္ေမြးတိရစၦာန္ ခ်စ္တာနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ လင္းကြန္းမွာ ျမင္းေတြ ေၾကာင္ေတြ ေခြးေတြ တင္မဟုတ္ပဲ ၾကက္ဆင္ေတြကို ပါေမြးျမဴထားပါသည္။

၇ ။ ၁၈၆၂ ခုႏွစ္ႏွင့္ ၁၈၆၄ ခုႏွစ္ ၀န္းက်င္ေလာက္က Jersey City, N.J မွာ ထူးဆန္းတဲ႔ မေတာ္တဆမႈတစ္ခု ျဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ အဲ႔ဒါကေတာ့ Edwin Booth က Robert Lincoln ရဲ႕ အသက္ကို ကယ္ခဲ႔ပါတယ္။ လူထုၾကီးက ညဘက္မွာ ေနာက္က်ေနတဲ႔ မလာႏိုင္ေသးတဲ႔ ကားကို ေစာင့္စားေနစဥ္ Robert က ရထားကို မွီျပီးရပ္ေနပါသည္။ အဲ႔ခ်ိန္မွာပဲ ရထားက ရုတ္တရက္ထြက္သြားျပီး သူဟာ ေျခေထာက္လြတ္သြားျပီး ရထားနဲ႔ ပလတ္ေဖာင္း ၾကားကို က်သြားပါတယ္။ Edwin Booth က အလ်င္အျမန္ ေဘးကင္းရာသို႔ ဆြဲလိုက္ႏိုင္ပါတယ္။ Booth ဟာ သူ႔ရဲ႕ေနာက္မ်ိဳးဆက္မ်ားအတြက္ ထင္ရွားတဲ႔ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။ သမိုင္းပညာရွင္မ်ားကလည္း Robert Lincoln ဟာ ဒီအျဖစ္အပ်က္ကို သူ႕မိဘေတြကို ခဏခဏ ေျပာတယ္လို႔ ေကာက္ခ်က္ ခ်ၾကပါတယ္။

၆ ။ လင္ကြန္းဟာ အရပ္အရွည္ဆံုး အေမရိကန္ သမၼတျဖစ္သည္။

တကယ္ကို အရပ္အရွည္ၾကီးပါ။ လင္ကြန္းဟာ ၆ ေပ ၄ လက္မ နဲ႔ အေမရိကန္ရဲ႕ အရပ္အရွည္ဆံုး သမၼတျဖစ္ ပါသည္။( မီးဖိုေခ်ာင္မီးခိုးထြက္ပိုက္လို ဦးထုပ္မ်ိဳးေဆာင္းထားတဲ႔ တာ၀ါၾကီးလိုျမင့္တဲ႔ ေၾကာက္စရာ ပံုသ႑ာန္ကို မွန္းၾကည့္ႏိုင္ပါတယ္) ပံုမွာ Antietam မွာ ၁၈၆၂ စက္တင္ဘာ ၁၇ ရက္ေန႔ မွာ မီးခိုးထြက္ပိုက္လို ဦးထုပ္ၾကီးမပါပဲနဲ႔ကို တစ္ျခားလူမ်ားထက္ ေခါင္းတစ္လံုး ျမင့္ေနတဲ႔ လင္ကြန္းကို ေတြ႕ေနရသည္။

၅ ။ လင္းကြန္းဟာ စာဖတ္အားၾကီးတဲ႔သူ ျဖစ္တဲ႔အျပင္ ေအာင္ျမင္ဆံုးေသာ self-educated သမား တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။

Abranam Lincoln ဟာ ကိုယ့္ဟာကို ပညာတက္ျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္တိုင္သင္ပညာေရးကို ၾကိဳးစားသင္ယူဖို႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ႔ျပီး ေက်ာ္ၾကားေအာင္ျမင္ခဲ႔သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ Kentucky တို႔ Indiana တို႔လို ဘာမွမရွိေသာ ေနရက ၾကီးျပင္းခဲ႔ရျပီး သာမန္ပညာေရးကို ၁၈ လခန္႔သာ သင္ၾကားခဲ႔ရေသာ လင္ကြန္းသည္ စာအုပ္စာေပ ဖတ္ရႈ႕ေလ႔လာခြင့္နည္းခဲ႔သည္။ ခ်ာတိတ္တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ႔အတြက္ ညဘက္ မွာပဲ မီးအလင္းေရာင္နဲ႔ မိသားစု အိမ္က်ဥ္းက်ဥ္းေလးထဲမွာ စာကို ဖတ္ခဲ႔ရသည္။ သူ႕အေဖက သူ႕အတြက္ ေန႔စဥ္လုပ္ရေသာ အလုပ္ေလးတစ္ခု ခြဲေပးႏိုင္ခဲ႔ေသာအခါ လင္ကြန္းသည္ ABC ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းကို တက္ခဲ႔သည္။ ဒီလိုေက်ာင္းေလးေတြဟာ သစ္လံုးရွည္ေလးေတြန႔ဲ ေဆာက္ထားတဲ႔ အေဆာင္ရွည္ေလးေတြျဖစ္ျပီး သင္တဲ႔ ဆရာမ်ားဟာလည္း ေက်ာင္းသာေတြထက္ အနည္းငယ္ ပိုျပီး ပညာတက္တယ္ဆိုရံုေလာက္ေလး တက္ၾကပါတယ္။ လင္ကြန္းအဆို အရေတာ့ ဆရာဆရာမေတြဟာ ေရးတက္ဖတ္တက္သင္ေပးတက္ရံုထက္ ပိုျပီးလိုအပ္တဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြ လိုအပ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ဆက္ရန္ရွိသည္…

သူေတာ္ ( ၂၂.၂.၂၀၀၉)

Myanmar Genius Member (MGM)

စကၠန္႕ ႏွင့္အမွ်ေျပာင္းလဲေနတဲ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ ၂၁ ရာစုေခတ္ထဲမွာ အသိပညာ၊ အတတ္ပညာ မ်ားဟာ အခ်ိန္နဲ႕အမွ် တိုးတက္ေျပာင္းလဲလို႕ လာေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္...။ ဒီလိုတိုးတက္ေျပာင္းလဲေန တဲ့ နည္းပညာမ်ား၊ အသိပညာမ်ားကို မ်က္ေျခမျပတ္လိုက္ႏိုင္ဖို႕ ဆိုရင္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ မ်က္စိေတြ၊ နားေတြကို အစြမ္းကုန္ ဖြင့္ထားဖို႕လိုပါလိမ့္မယ္...။

ထုိ႕ေၾကာင့္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ သိထား၊ တတ္ထားသည္မ်ားကို ေ၀မွ်ရန္၊ မသိေသးတာေတြကို ေမးျမန္း၊ တိုင္ပင္ၾကႏိုင္ေစရန္အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ Myanmar Genius Forum ကိုတည္ေထာင္လိုက္ျခင္းရျခင္း ျဖစ္ပါတယ္...။ အားလံုးပူးေပါင္းပါ၀င္လက္တြဲၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႕ ခ်စ္ေသာႏိုင္ငံႏွင့္ အနာဂတ္အတြက္ မိမိက်ရာအခန္းအခန္းက႑မွ ပါ၀င္ၾကိဳးစားရင္း မိမိတို႕ရဲ႕ တိမ္ျမဳပ္ေနေသာ အရည္အခ်င္းမ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ျပသၾကဖို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕ Myanmar Genius ၀ိုင္းေတာ္သားမ်ားမွ ေလးစားစြာ ဖိတ္ေခၚ၊ ၾကိဳဆိုပါေၾကာင္း အသိေပး အပ္ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္တို႕ ရဲ႕ Forum မွာ Member မ်ားအျဖစ္ ပါ၀င္လက္တြဲၾကမယ့္ Genius မ်ားအတြက္ ေအာက္ပါအစီအစဥ္မ်ားကိုလည္း ျပဳလုပ္ထားပါတယ္...။

Novice Member (0 Post to 50) - Download Role

Beginner Member (50 Posts to 100 Posts) - Wordpress with subdomain (yourdomain.myanmargenius.com)

Permanent Member (100 Posts to 500 Posts) - Wordpress+Subdomain+ FTP account with Database

VIP Member & Special Member - (Wordpress, Joomla, Phpbb3, Icyphoenix, Vbulletin) + Subdomain + FTP account with Database

စေသာအစီအစဥ္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာ အစီအစဥ္ေပါင္းမ်ားစြာကို အခမဲ့ အသံုးျပဳခြင့္ ေပးသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

Black Dream ပို႔ေသာ အီးေမးလ္ မွ တင္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

သူေတာ္ ( ၃၁.၁၂.၂၀၀၈)

Code of Conduct For NGOs in Disaster Relif

The Code of Conduct for the International Red Cross and Red Crescent Movement and Non-Governmental Organizations (NGOs) in Disaster Relief
-
(The Sphere Project)

၁။ လူသားခ်င္းစာနာေထာက္ထားမႈကုိ မရွိမျဖစ္ ပထမ ဦးစားေပးျဖစ္ေစရပါမည္။

၂။ ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ားသည္ လက္ခံရရွိမည့္ သူ၏ လူမ်ိဳး၊ ဘာသာ သို႕မဟုတ္ ႏုိင္ငံသားတို႕ အေပၚတြင္ မူတည္ျခင္း မျဖစ္ေစပဲ ေပးအပ္ရမည္ျဖစ္ကာ ဆိုးက်ိဳးျဖစ္ေစေသာ မည္သည့္ အဆင့္အတန္း ခဲြျခားမႈမ်ိဳးမွ် မရွိေစရပါ။

၃။ ကူညီေထာက္ပံ့မႈမ်ားသည္ ႏိုင္ငံေရး (သို႕မဟုတ္) ဘာသာေရး သို႕ အေထာက္အပံ့ျဖစ္ေစရန္ အသံုးျပဳျခင္း မျဖစ္ေစရပါ။

၄။ ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ ေပးပို႕လႉဒါန္းမႈျပဳသူ အစိုးရ၏ ႏုိင္ငံျခားေရး မူဝါဒအတြက္ လက္နက္ကိရိယာသဖြယ္ ျပဳမူျခင္း မျဖစ္ေစရပါ။

၅။ ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ ယဥ္ေက်းမႈႏွင့္ ဓေလ့ထံုးတမ္းစဥ္လာမ်ားကို ရုိေသေလးစားရပါမည္။

၆။ ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ ေဘးဒုကၡျဖစ္ပြားမႈဆိုင္ရာ တံု႕ျပန္ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားကို ျဖစ္ပြားရာေဒသ၏ ထုတ္လုပ္ႏုိင္စြမ္း၊ လုပ္ကုိင္ႏုိင္စြမ္းတို႕ေပၚတြင္ အသံုးျပဳ၍ တည္ေဆာက္ႏုိင္ရန္ ၾကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္သင့္သည္။ (ေဒသခံမ်ားကို ဝန္ထမ္းမ်ားခန္႕အပ္ျခင္း၊ ေဒသခံမ်ားထံမွ လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းကိရိယာမ်ား ဝယ္ယူျခင္း၊ ေဒသခံလုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ ကုန္သြယ္ေရာင္းဝယ္ျခင္း)

၇။ ကယ္ဆယ္ေထာက္ပံ့ေရးပစၥည္းမ်ားသည္ ခံစားခြင့္ရရွိထုိက္သူမ်ားသို႕ ထိေရာက္ ျပည့္ဝစြာ ေရာက္ရွိေရးအတြက္ နည္းလမ္းမ်ား ရွာေဖြေဆာင္ရြက္ရမည္။
(ေဘးဒုကၡကယ္ဆယ္ကူညီေရး ကူညီလုပ္ကုိင္သူမ်ားသည္ ကူညီေထာက္ပံ့ေရးပစၥည္းမ်ားကုိ ခံစားခြင့္ရရွိထုိက္သူမ်ားထံမွ ျဖတ္ေတာက္ရယူျခင္းမ်ိဳး မရွိေစရ)

၈။ ကယ္ဆယ္ေထာက္ပံ့ေရးပစၥည္းမ်ားသည္ အနာဂတ္တြင္ ၾကံဳေတြ႕ႏုိင္ေသာ ေဘးဒုကၡကပ္မ်ားမွ ခုခံကာကြယ္ႏုိင္စြမ္းရွိႏုိင္ေစရန္ အေျခခံလိုအပ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုေစရန္ စီစဥ္ေဆာင္ရြက္သင့္သည္။

၉။ ကၽြႏု္ပ္တို႕သည္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးရမည့္သူမ်ားႏွင့္ ကူညီေထာက္ပံ့ေရး အရင္းအျမစ္မ်ား ေပးအပ္သူမ်ားသို႕ တာဝန္ယူႏုိင္မႈ ရွိရမည္။


၁၀။ ကၽြႏု္ပ္တို႕၏ သတင္းအခ်က္အလက္မ်ား၊ ေၾကာ္ျငာထုတ္ျပန္မႈမ်ားတြင္ ကပ္ေဘးဒုကၡဒဏ္ခံစားရသူမ်ားကို ေလးစားသမႈျပဳရမည္ျဖစ္ကာ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့ေနေသာ အရာမ်ားအျဖစ္ မေဖာ္ျပရ။

ဒါေတြကေတာ့ ေခါင္းစဥ္မွာ ပါတဲ့အတုိင္း NGO ေတြအတြက္ Code of Conduct လို႕ေခၚတဲ့ လုိက္နာေစာင့္ထိန္းသင့္ေသာ က်င့္ဝတ္စည္းကမ္းေလးေတြပါ။ တစ္ခု သတိျပဳေစလိုတာက ကၽြန္ေတာ္တို႕လို Volunteer အဖဲြ႕ေလးေတြ အေနနဲ႕ ဒီစည္းမ်ဥ္းေတြကုိ အျပည့္အဝ လုိက္နာဖို႕ ဆိုတာ အခ်ိဳ႕အခ်က္ေတြမွာ ခက္ခဲပါေသးတယ္။ ဥပမာ နံပါတ္ ၈ အခ်က္ကိုၾကည့္ပါ။ ေနာင္ျဖစ္ေပၚလာမယ့္ ေဘးဒုကၡကပ္ဆိုးေတြအတြက္ ကာကြယ္ျပီးသားျဖစ္ေစမယ့္ အခိုင္အခံ့တည္ေဆာက္ေရးဆိုတာ ေငြအား၊ လူအား၊ နည္းပညာအေထာက္အပံ့ အမ်ားၾကီးလုိအပ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ကေတာ့ သစ္မရခင္ ဝါးေပါင္းကြပ္ဆိုတာလို ကိုယ္တတ္ႏုိင္သေလာက္ေသာ လုပ္ေဆာင္မႈေလးေတြကုိပဲ လုပ္ႏုိင္ေသးတာပါ။ အခုိင္အခံ့ၾကီးေတြ မလာခင္ေပါ့။ က်န္တဲ့အခ်က္ေတြအတြက္ကေတာ့ ခၽြင္းခ်က္မရွိ၊ ေထာက္ခံပါ၏။ ဒီလိုမ်ိဳး ကူညီကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္းလုပ္ကုိင္ေနသူ Volunteer ေတြ၊ NGO ေတြ၊ NGHA (Non-Governmental Humanitarian Agencies) ေတြ အတြက္ Humanitarian Charter and Minimum Standards in Disaster Response ဆိုျပီးေတာ့ SphereProject က Handbook တစ္ခု ရိွပါတယ္။ အဲဒီ စာအုပ္မွာ ပါဝင္တာေတြက ေအာက္ပါ အတိုင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္။

- Minimum Standards Common to All Sectors
- Minimum Standards in Water, Sanitation and Hygiene Promotion
- Minimum Standards in Food Security, Nutrition and Food Aid
- Minimum Standards in Shelter, Settlement and Non-Food Items
- Minimum Standards in Health Services

ကၽြန္ေတာ္ အထက္မွာ ဘာသာျပန္ထားတာကလည္း အဲဒီ စာအုပ္ထဲက The Code of Conduct for the International Red Cross and Red Crescent Movement and Non-Governmental Organisations (NGOs) in Disaster Relief ဆိုတာကုိပဲ ေကာက္ႏႈတ္ထားတာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ဘာသာျပန္ထားတာ အတိအက်မဟုတ္ပါဘူး။ အျပည့္အစံုလည္း မဟုတ္ပါဘူး။ အတိအက်နဲ႕ အျပည့္အစံု ဖတ္ရႈခ်င္တယ္ဆိုရင္ www.sphereproject.org ရဲ႕ Download Page မွာ Download လုပ္ျပီး ဖတ္ရႈႏုိင္ပါတယ္။ Chapter အလိုက္ Download လုပ္လို႕ရသလို တစ္အုပ္လံုးကိုလည္း Download လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ အျခားေသာ ဘာသာစကားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားနဲ႕ ဖတ္ရႈလို႕ရႏုိင္ပါတယ္။ ျမန္မာဘာသာကုိ ျပန္ဆိုေပးဖို႕ စိတ္ဝင္စားသူမ်ားလည္း အဲဒီ website မွတဆင့္ ဆက္သြယ္ႏုိင္တယ္လို႕ သိရပါတယ္။

အျခား အသံုးဝင္ႏုိင္မယ့္ Link ေလးေတြကုိလည္း ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

- http://myanmar.humanitarianinfo.org/

- http://www.reliefweb.int/rw/rwc.nsf/db201ShortName/MIMU?OpenDocument

- http://www.reliefweb.int/rw/dbc.nsf/doc104?OpenForm&rc=3&cc=mmr

- http://myanmar.humanitarianinfo.org/map%20center/Pages/default.aspx

မွတ္ခ်က္။ ။ ကိုမ်က္လံုး ဘေလာ့ဂ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။

ဖရန္စစ္ ေဘကြန္ (၂)

ဖရန္စစ္ ေဘကြန္ (၁၅၆၁- ၁၆၂၆ )

ႏိုဗမ္ ေအာ္ဂနမ္ (ကရိယာသစ္) သည္ ေဘကြန္၏ အေရးပါဆံုးေသာ လက္ရာဟု႔ဆိုရေပမည္။ ဤစာအုပ္က အေျခခံအားျဖင့္ လက္ေတြ႔စူးစမ္းေလ႔လာနည္းကို အေလးကဲ တင္ျပထားေပသည္။ အရစၥတိုတယ္၏ အေတြးအေခၚကို လံုး၀အားကိုျခင္းထက္ သိပၸံနည္းက် လက္ေတြ႔စူးစမ္းက်င့္သံုးမႈ လိုအပ္ပံုကို တင္ျပထားသည္။ အသိပညာကို ေတြးဆ႐ံုသက္သက္ျဖင့္ မတင္းတိမ္အပ္။ ကမၻာၾကီးကိုနားလည္ရန္ ပထမဦးစြာ ေတြးဆမႈျပဳ၊ ရသမွ် အခ်က္မ်ားကိုစု၊ ဤအခ်က္မ်ားကို မွီျပီး လက္ေတြ႔ေလ႔လာဟု ေဘကြန္က ဆိုခဲ႔သည္။ သိပၸံပညာရွင္မ်ား ေဘကြန္၏နည္းကို အေသးစိတ္ မလိုက္ၾက႐ံုသာရွိ၏။ သူတင္ျပခဲ႔သည့္ အေျခခံကို မွီျပီး ေတြးဆျပီး လက္ေတြ႔စူးစမ္းျခင္းကိုမႈ သိပၸံပညာရွင္တို႔က အဓိက လက္သံုးနည္းအျဖစ္ ထိုစဥ္ကတည္းက စျပီးက်င့္သံုးလာခဲ႔ၾကသည္။

ေဘကြန္၏ ေနာက္ဆံုးစာအုပ္မွာ နယူးအတၱလန္တစ္ ျဖစ္သည္။ ပစိဖိတ္သမုဒၵရာရွိ ကၽြန္ေလးတစ္ကၽြန္းတြင္ တည္ေဆာက္ခဲ႔ေသာ စိတ္ကူးရင္ ဓနသဟာယ စနစ္အေၾကာင္းျဖစ္၏။ ထိုစာအုပ္မွာ ဆာ ေသာမတ္စ္မိုး(ရ္)၏ ယူတိုးပီးယားႏွင့္ သေဘာျခင္းဆင္ေသာ္လည္း အျမင္ခ်င္း၊ အခ်က္အလက္ခ်င္းကား လံုး၀ ကြဲျပားေနေပသည္။ ေဘကြန္၏စာအုပ္တြင္မႈ စံျပဓနသဟာယ၏ ေကာင္းက်ိဳးစီးပြားမွာ သိပၸံနည္းက် ေလ႔လာသုေတသန ျပဳမႈတြင္ လံုး၀မႈတည္ေနေပသည္။ ေဘကြန္က သိပၸံနည္းက် သုေတသနျပဳခ်က္မ်ား ျဖင့္သာလွ်င္ ဥေရာပသားမ်ားမွာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကို ရလာၾကေပမည္ဟု႕ ဒ႑ာရီဆန္ေသာ ကၽြန္းကေလးတြင္ရွိ ဇာတ္ေကာင္မ်ားျဖင့္ စာဖတ္ပရိသတ္ကို တင္ျပထားေပသည္။

ဖရန္စစ္ေဘကြန္သည္ ပထမဆံုးေသာ ေခတ္သစ္ေတြးေခၚရွင္ၾကီးဟု႔ လူတိုင္းပင္ေျပာဆိုႏိုင္၏။ သူ၏ လႊမ္းျခံဳ႐ႈျမင္ခ်က္မွာ ဘာသာေရးထက္ ေလာကီေရးပိုဆန္သည္။ (သူသည္ ထာ၀ရဘုရားကို လံုး၀ယံုၾကည္၏) သူသည္ အယူမသည္းဘဲ က်ိဳးေၾကာင္းယုတၱိႏွင့္ တင္ျပခဲ႔၏။ အေတြးအေခၚ ယူဆခ်က္ သက္သက္ထက္ လက္ေတြ႔ဆန္ဆန္ အေလးကဲ တင္ျပခဲ႔ေပသည္။ ႏိုင္ငံေရးတြင္ သူသည္ သေဘာတရားသမား မဟုတ္ပဲ လက္ေတြ႔၀ါဒီ ျဖစ္သည္။ ေရွ႕ေဟာင္းစာေပကို ႏွံ႔စပ္မႈႏွင့္ စာေပကၽြမ္းက်င္မႈတို႔ေၾကာင့္ သူသည္ သိပၸံႏွင့္ စက္မႈအတက္ဘက္သို႔ ကူးခဲ႔ရာတြင္ သဟဇာတ ရွိခဲ႔သည္။ သစၥာရွိ အဂၤလိပ္အမ်ိဳးသာျဖစ္ေသာ္လည္း ေဘကြန္မွာ မိမိႏိုင္ငံထက္ ေက်ာ္ျပီးျမင္တက္သူျဖစ္သည္။ သူ၏ထင္ရွားေသာ ရည္မွန္းခ်င္ သံုးမ်ိဳးသံုးစားမွာ……

ပထမအမ်ိဳးအစားမွာ မိမိ၏ဇာတိႏိုင္ငံတြင္ မိမိ၏အာဏာကို ျဖန္႔က်က္လိုသူျဖစ္သည္။ ဤအမ်ိဳးအစားကား ဆုတ္ယုတ္တတ္၏။ ေအာက္တန္းစားဆန္၏။

ဒုတိယအမ်ိဳးအစားမွာ မိမိတို႔ႏိုင္ငံ၏ အာဏာႏွင့္နယ္ပယ္ကို လူသားထုၾကားတြင္ ခ်ဲ႕ထြင္းလို၏။ ဤအစားကား ဂုဏ္ကားရွိ၏။ လိုခ်င္တက္မက္မႈကား မကင္းေပ။

သို႔ေသာ္ လူတစ္ဦးက မိမိအာဏာႏွင့္ နယ္ပယ္ကို ကမၻာႏွင့္အ၀ွမ္း ခ်ဲ႕ထြင္လိုခဲ႔လွ်င္မႈ သူ၏လုပ္ရပ္မွာ အထက္ပါ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္ထက္ ပိုျပီး ျမင့္ျမတ္သည္ကိုမႈ ေစာဒကတက္ဖြယ္ရာ မရွိဟူ၏။ ေဘကြန္မွာ သိပၸံေစတမန္ တစ္ဦးျဖစ္ေသာ္လည္း သူကိုယ္တိုင္က သိပၸံပညာရွင္မဟုတ္ေပ။ သူႏွင့္ေခတ္ျပိဳင္မ်ားႏွင့္လည္း ရင္ေဘာင္တန္းျပီးလိုက္ႏိုင္ခဲ႔ျခင္းလည္း မရွိခဲ႔ေပ။ ေနပီယာ (မၾကာေသးမိက ေလာ္ဂရမ္သမ္ကို တီထြင္ခဲ႔သူ) ႏွင့္ ကက္ပလာတို႔ကို သာမက သူ႔ကဲ႕သို႔ေသာ အဂၤလိပ္အမ်ိဳးသားၾကီး ၀ီလ်ံဟာေဗးတို႔ကို ေဘကြန္က ဥေပကၡာျပဳခဲ႔သည္။ ေဘကြန္က အပူသည္ ေရြ႕လ်ားမႈတစ္မ်ိဳးဟူေသာ အေျခခံသိပၸံအယူအဆကို တင္ျပခဲ႔သည္။ သူသည္သိပၸံနည္းက် ဥပေဒသမ်ားကို အျပည့္အစံုအမွန္အကန္ တင္ျပခဲ႔သူ မဟုတ္ျခင္းကိုမႈ အမွတ္ရၾကေပမည္။ သူ၏သိပၸံဆိုင္ရာ ထင္ျမင္ခ်က္မ်ားမွာ ဆက္လက္ေဆြးေႏြးေလ႔လာရန္သာျဖစ္ျပီး အဆံုးသတ္အေျဖေတာ့မဟုတ္ေပ။

ဖရန္စစ္ေဘကြန္မွာ လက္ေတြ႔စူးစမ္းေလ႔လာနည္း၏ အေရးပါပံုကို ပထမဦးဆံုးတင္ျပခဲ႔သူ မဟုတ္။ သိပၸံမွ လူ႔အဖြဲ႔အစည္းကို အက်ိဳးျပဳမည့္အခ်က္မ်ားကို ပထမဆံုးနားလည္ခဲ႔သူလည္းမဟုတ္။ သို႔ေသာ္သူ႔အရင္က လူမ်ားမွာ ထိုအယူအဆမ်ားကို လူသိရွင္ၾကားမတင္ျပခဲ႔ျခင္းသာျဖစ္သည္။ ထိုျပင္ ေဘကြန္မွာ စာေရးေကာင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအရ ေက်ာ္ၾကားခဲ႔ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ ေဘကြန္က သိပၸံကို အေရးထားတင္ျပခ်က္မ်ားမွာ ပိုျပီးဩဇာၾကီးခဲ႔ရ ျခင္းျဖစ္ေပသည္။ ၁၆၆၂ တြင္ သိပၸံအသိကို ျမႇင့္တင္ေရးအတြက္ လန္ဒန္ရြိဳင္ရယ္ ဆိုစိုက္တီကို တည္ေထာင္စဥ္က တည္ေထာင္သူမ်ားက ေဘကြန္ကို မိမိတို႔အား ဤစိတ္ဓာတ္ကို သြင္းေပးခဲ႔သူအျဖစ္ ဂုဏ္တင္ေျပာဆိုခဲ႔ၾကသည္။ ျပင္သစ္ အသိညာဏ္၀င့္ခ်ိန္က ျပဳစုခဲ႔သည့္ စြယ္စံုက်မ္းၾကီးတြင္လည္း အဓိက က်မ္းျပဳၾကီးမ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ဒက္ထရြိဳက္ႏွင့္ အဲလမ္ဗတ္တို႔က ဤစြယ္စံုက်မ္းကို ျပဳစုျခင္းမွာ ေဘကြန္၏ ႏိႈးေဆာ္ခ်က္ေၾကာင့္ဟု႔ ဂုဏ္ျပဳေျပာဆိုခဲ႔ၾကသည္။ ႏိုဗမ္ဩဂနမ္ႏွင့္ သည္နယူးအတၱလႏၱိတ္တို႔မွာ ေရွးကေလာက္အဖတ္မ်ားျခင္း မရွိခဲ႔ေသာ္လည္း ဤစာအုပ္က တပ္လန္႔ဆိုခဲ႔သည့္ သတင္းစကားကို ကမၻာက တြင္က်ယ္စြာ လက္ခံခဲ႔ၾကျပီျဖစ္၏။

ေဘကြန္ကို ျပင္သစ္ေတြးေခၚပညာရွင္ၾကီး ရီနီဒက္စ္ကာတီးစ္ႏွင့္ ယွဥ္မည္ဆိုက ယွဥ္ႏိုင္သည္။ ဒက္စ္ကာတီးသည္လည္း သိပၸံေခတ္ ေပၚထြန္းေရးကို ေရွ႕ေျပးေဆာင္ရြက္ခဲ႔သူျဖစ္ေပသည္။ ေဘကြန္က ဒက္စ္ကာတီးစ္ထက္ မ်ိဳးဆက္တစ္ဆက္ေစာ၏။ သိပၸံနည္းက် ေတြးဆေလ့လာ စမ္းသပ္သုေတသန ျပဳခ်က္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ဒက္စ္ကာတီးစ္ထက္ပိုျပီး အေလးကဲတင္ျပခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ျပင္သစ္ေတြးေခၚရွင္ၾကီး၏ သခၤ်ာဆိုင္ရာ ေတြ႔ရွိခ်က္က တပမ္းသာသြားခ်င္းေၾကာင့္ ဒက္စ္ကာတီးစ္ကို ေဘကြန္ထက္ေရွ႕ဆင့္ထားျပီး ကမၺည္းတင္လိုက္ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဖိုးသူေတာ္

( စာေရးဆရာ ေမာင္မင္းႏိုင္( ၀ါးခယ္မ) ေရးသားေသာ ကမၻာ့ ဩဇာအၾကီးဆံုး ပုဂၢိဳလ္ ၁၀၀ စာအုပ္ထဲမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။ )

ဖရန္စစ္ေဘကြန္ (၁)

ဖရန္စစ္ ေဘကြန္(၁၅၆၁-၁၆၂၆)

ကမၻာ့ ဩဇာအၾကီးဆံုး ပုဂၢိဳလ္ ၁၀၀ မ်ားထဲမွာ တစ္ဦး အပါအ၀င္ျဖစ္ေသာ ဖရန္စစ္ေဘကြန္ အေၾကာင္းကို အနည္းငယ္ တင္ျပလိုပါတယ္။ ဖရန္စစ္ေဘကြန္ဟာ အဂၤလိပ္အမ်ိဳးသား ထိပ္တန္းႏိုင္ငံေရး သမားၾကီးျဖစ္ပါသည္။ သူ႔ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္ အခ်ိန္အေတာ္မ်ားမ်ားကို ႏိုင္ငံေရးဘက္တြင္သာ အသံုးခ်ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ကမၻာ့ဩဇာ အၾကီးဆံုး ပုဂၢိဳလ္ ၁၀၀ စာအုပ္ထဲတြင္ သူ႔အား သူေရးသားခဲ႔သည့္ ဒႆနိကက်မ္းမ်ားေၾကာင့္ ေရြးခ်ယ္ထားပါသည္။ ထိုေရးသားခ်က္မ်ားတြင္ သူသည္ သိပၸံေခတ္သစ္၏ ဟစ္တိုင္ျဖစ္သည္။ သိပၸံႏွင့္ စက္မႈပညာက ကမၻာကို ေျပာင္းလဲေပးမည္ဟု႔ဆိုခဲ႔ျပီး သိပၸံနည္းက် စူးစမ္းမႈကို အဓိကတိုက္တြန္း ေပးခဲ႔သည့္ ပထမဆံုးေသာ ဒႆနိကပညာရွင္ၾကီးလည္း ျဖစ္သည္။

ေဘကြန္ကို လန္ဒန္ျမိဳ႕တြသ္ ၁၅၆၁ ခုႏွစ္က ဖြားျမင္ခဲ႔သည္။ အယ္လီဇဘက္ ဘုရင္မ လက္ေအာက္မွ အစိုးရအရာရွိတစ္ဦး၏ သားငယ္ကေလး ျဖစ္သည္။ ၁၂ ႏွစ္သားက သူသည္ ကင္းဘရစ္ရွိ ထရီနီတီ ေကာလိပ္တြင္ တက္ေရာက္ခဲ႔သည္။ သံုးႏွစ္ေနျပီးေနာက္ မည့္သည့္ဘြဲမွ မရရွိပဲ ေက်ာင္းထြက္ခဲ႔သည္။ ၁၆ ႏွစ္သားအေရာက္တြင္ ပဲရစ္ျမိဳ႕ရွိ ျဗိတိသွ် သံအဖြဲ႔တြင္ လက္ေထာင္တာ၀န္ကို ခဏတာ ထမ္းေဆာင္ခဲ႔သည္။ ေဘကြန္ ၁၈ ႏွစ္သားတြင္ သူ၏ ဖခင္မွာ အမွတ္မထင္ ကြယ္လြန္သြားခဲ႔ရာ သူ႔အဖို႔ ေငြေၾကး အနည္းငယ္သာ ထားရစ္ခဲ႔သည္။ သို႔အတြက္ ဥပေဒကို ဆည္းပူးခဲ႔ရာ ၂၁ ႏွစ္တြင္ ၀တ္လံုေတာ္ရ တစ္ဦး ျဖစ္လာခဲ႔သည္။

မၾကာမီပင္ သူသည္ ႏိုင္ငံေရး စိတ္ဓာတ္ ဖြံ႕ျဖိဳးလာခဲ႔သည္။ ၂၃ ႏွစ္သားတြင္ ျပည္သူ႔လြတ္ေတာ္တြင္ အေရြးခံခဲ႔ရေပသည္။ သူ၏ေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ မိတ္သဂၤဟမ်ားမွာ အထက္တန္းလႊာမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ္လည္း ညဏ္ရည္ထက္ျမတ္မႈေၾကာင့္ အဲလီဇဘက္ဘုရင္မက သူ႔ကို အဓိကရာထူးေနရာတြင္ ခန္႔အပ္ရန္ ျငင္းပယ္ခဲ႔ေပသည္။ ဤသည္ကား ဘုရင္မၾကီးက လံုး၀ေထာက္ခံခဲ႔သည့္ အခြန္ေတာ္ကိစၥကို ပါလီမန္တြင္ သူက ရဲရဲ၀႔ံ၀႔ံ ကန္႔ကြက္ခဲ႔ေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ ေဘကြန္မွာ ေႁကြးလည္ပင္း ခိုက္ေအာင္ ဆင္းရဲလွသည္။ ( တစ္ခါက ေႁကြးမႈႏွင့္ပင္ အေရးယူခံခဲ႔ရသည္။) သူ႔ခမ်ာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေနထိုင္ျခင္းငွာ မတက္စြမ္းခဲ႔ေပ။

ေဘကြန္မွာ ႏိုင္ငံေရး ရည္းမွန္းခ်က္ ၾကီးမားျပီး လူသိမ်ားလွသည့္ လူငယ္ပေဒသရာဇ္ ျမိဳ႕စားၾကီး အက္ဆက္စ္ ႏွင့္မိတ္ေဆြ ျဖစ္ခဲ႔သည္။ အက္ဆက္စ္က ေဘကြန္ကို ခင္မင္ခဲ႔သည္။ ရက္ေရာစြာ ေက်းဇူး ျပဳခဲ႔သည္။ အက္ဆက္စ္က ဘုရင္မ အဲလိဇဘက္ကို လုပ္ၾကံရန္ ၾကံစည္သည့္အခါတိုင္းတြင္ ေဘကြန္က ဘုရင္မ အေပၚ သိစၥာေစာင့္သိေရးက ပထမဟု တိုက္တြန္းခဲ႔သည္။ အက္ဆက္စ္မွာ ဤကိစၥကို ၾကံစည္ျဖစ္ေအာင္ ၾကံစည္ခဲ႔ေသာ္လည္း အေရးမလွခဲ႔ေပ။ ေဘကြန္မွာ ျမိဳ႕စားၾကီးကို သစၥာေဖာက္မႈႏွင့္ အေရးယူေရးတြင္ တက္ႂကြစြာ ပါ၀င္မိခဲ႔ေပသည္။ ဤအတြက္ အက္ဆက္စ္မွာ ေခါင္းျဖတ္ခံရျပီး ေဘကြန္မွာလည္း ဤစနစ္ေၾကာင့္ လူမုန္းမ်ားခဲ႔ ရေပသည္။

၁၆၀၃ ခုႏွစ္တြင္ ဘုရင္မ အဲလီဇဘက္ ကြယ္လြန္ခဲ႔ေပရာ ေဘကြန္မွာ သူမကို ဆက္ခံသူ ဂ်ိမ္းစ္(၁) ၏ အတိုင္ပင္ခံျဖစ္လာခဲ႔သည္။ ဂ်ိမ္းစ္မွာ သူ၏အၾကံေပးခ်က္ကို အစဥ္သျဖင့္ လက္မခံခဲ႔ေသာ္လည္း သူက ေဘကြန္ ကိုသေဘာၾကခဲ႔သည္။ သို႔အတြက္ ဂ်ိမ္းစ္၏လက္ထက္တြင္္ ေဘကြန္မွာ အစိုးရအဆင့္တြင္ တဆင့္ျပီးတဆင့္ တက္လာခဲ႔သည္။ ၁၆၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ေဘကြန္မွာ ေရွ႕ေနခ်ဳပ္ၾကီး ျဖစ္ခဲ႔၏။ ၁၆၁၃ ခုႏွစ္တြင္ ဗဟိုေရွ႕ေနခ်ဳပ္ၾကီး ျဖစ္လာခဲ႔သည္။ ၁၆၁၈ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလန္တရားသူၾကီးခ်ဳပ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း ခံခဲ႔ရေပသည္။ ဤရာထူးမွာ အမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၏ ဗဟိုတရားရံုးခ်ဳပ္မွ တရားသူၾကီးခ်ဳပ္ ရာထူးအလား အေရးပါလွေပသည္။ ထိုႏွစ္မွာပင္ မႈးမတ္အျဖစ္လည္းေကာင္း၊ ၁၆၂၁ ခုႏွစ္တြင္ ျမိဳ႕စားၾကီးအျဖစ္လည္းေကာင္း ခန္႔အပ္ျခင္း ခံခဲ႔ရျပန္သည္။

မၾကာမီတြင္ ေဘးအႏၱာရယ္ ဆိုက္လာခဲ႔သည္။ ေဘကြန္သည္ တရားသူၾကီးအျဖစ္ အမႈသည္မ်ားထံမွ လာဘ္စားခဲ႔သည္။ ဤသည္မွာ လုပ္႐ိုးလုပ္စဥ္ ျဖစ္ေနျငားလည္း တရားမ၀င္ေပ။ ဆန္႔က်င္ဘက္ ႏိုင္ငံေရး အုပ္စုက သူ႔ကို ရာထူးမွ ျဖဳတ္ခ်ရန္ အခြင့္ေကာင္းကို ေစာင့္ၾကည့္ေနခဲ႔ၾကသည္။ ေဘကြန္မွာ အျပစ္ကို ၀န္ခံခဲ႔ရျပီး လန္ဒန္ျမိဳ႕ တား၀ါးေထာင္တြင္ အက်ဥ္းခ်ခံခဲ႔ရသည္။ ဘုရင္က သူ႔ကို ေထာင္မွလြတ္ေပးခဲ႔သည္။ သူ၏ေကာင္းကြက္ကိုၾကည့္ျပီး ခြင့္လြတ္ခဲ႔သည္။ သို႔ေသာ္ ေဘကြန္မွာ ႏိုင္ငံေရးဩဇာ က်ဆံုးသြားခဲ႔ရသည္။

မည္သူကမွ် လာဘ္စားမႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း သို႔မဟုတ္ အမ်ားျပည္သူ၏ ယံုၾကည္အားထားခ်က္ကို ခ်ိဳးေဖာက္မႈေၾကာင့္လည္းေကာင္း ဖမ္းဆီးခံခဲ႔ရသည့္ ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ားကို ျပန္ျပီးဆင္တင္မေပးလိုၾကေခ်။ သူတို႔ကလည္း လူတိုင္းလာဘ္စားမႈႏွင့္ မကင္းဟု႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ရင္း တန္ျပန္စြတ္စြဲ တက္ၾကေပသည္။ ဤကာကြယ္မႈက တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေသာ ေကာက္က်စ္သည့္ ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို အေရးယူလိုလွ်င္ အျခားေကာက္က်စ္သည့္ ႏိုင္ငံေရးသမား အားလံုးကိုပါ အေရးယူရမည္ဟု႔ ဆိုစရာျဖစ္လာခဲ႔သည္။ ေဘကြန္၏ ေျဖာင့္ခ်က္ကမႈ ဆန္းၾကယ္လွေပသည္။

“ ဤႏွစ္ငါးဆယ္ကာလအတြင္း ကၽြႏု္ပ္သည္ အဂၤလန္မွာ တရားအမွ်တ ဆံုးေသာ တရားသူၾကီးျဖစ္သည္။ ဤျပစ္ဒဏ္ခ်မွတ္ျခင္းမွာလည္း ဤႏွစ္ ၂၀၀ အတြင္း ပါလီမန္၏ တရားသျဖင့္အရွိဆံုးေသာ ျပစ္ဒဏ္ပင္ျဖစ္ပါသည္ ဟူ၏။ "

ဤသို႔ တက္ႂကြသည့္ ႏိုင္ငံေရးေခါင္းေဆာင္ ဘ၀တြင္ အျခားတစ္စံု တစ္ရာလုပ္ဖို႔ အခ်ိန္မ်ားစြာ မရႏိုင္ေပ။ ကမၻာ့ ဩဇာအၾကီးဆံုး ပုဂၢိဳလ္ ၁၀၀ မ်ား စာအုပ္တြင္ ေဘကြန္ကို ေမာ္ကြန္းတင္ရျခင္းမွာ သူ၏ ႏိုင္ငံေရး စြမ္းေဆာင္ခ်က္ေၾကာင့္ မဟုတ္ဘဲ ဒႆနအျမင္ မ်ားေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပသည္။ သူ၏ အေရးပါခဲ႔သည့္ ပထမဆံုးစာအုပ္မွာ အက္ေဆးမ်ား ျဖစ္ျပီး ၁၅၉၇ ခုႏွစ္က ထြက္လာခဲ႔သည္။ ၎အက္ေဆးမွာ အေရးအသား ေလးနက္၏။ ထူးကဲေသာ ေရးဟန္ရွိ၏။ ႏိုင္ငံေရးသာမက ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ ကိစၥမ်ားပါ ပါရွိျပီး အေတြးအေခၚ ျပည့္၀လွ၏။ ေအာက္တြင္ ဥပမာ အခ်ိဳ႕ကို ေဖာ္ျပထားပါသည္။

“လူငယ္ထုအဖို႔ တရားဆံုးျဖတ္ျခင္းထက္ တီထြင္မႈက ပိုျပီးသင့္ေတာ္၏။ ႏွီးေႏွာတိုင္ပင္ျခင္းထက္ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ေစျခင္းက ပိုျပီးသင့္ေတာ္၏။ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ေစျခင္းထက္ စီမံကိန္းအသစ္အတြက္ ပိုျပီး သင့္ေတာ္၏။ လုပ္ငန္းေဆာင္ရြက္ေစျခင္းထက္ စီမံကိန္းအသစ္အတြက္ ပိုျပီး သင့္ေတာ္၏။ အသက္ၾကီးသူတို႔သည္ ကန္႔ကြက္မႈ မ်ား၏။ တိုင္ပင္ရၾကာ၏။ စြန္႔စားမႈ နည္း၏။ သို႔ေသာ္ လူၾကီးႏွင့္ လူငယ္ကို ေပါင္းစည္းေပးပါက ပိုေကာင္း၏။ တစ္ဦးစီ၏ အေကာင္းက တစ္ဦးခ်င္း၏ မေကာင္း (၀ါ) ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ကို တည့္မတ္ေပးႏိုင္၏။ "

(လူၾကီးႏွင့္ လူငယ္)

ဇနီးႏွင့္ သားသမီးရွိသူမွာ ကံၾကမၼာ၏ ဓားစာခံမ်ားသာလွ်င္ ျဖစ္သတည္း။

( အိမ္ေထာင္သည္ႏွင့္ လူပ်ိဳ)

(ေဘကြန္မွာ အိမ္ေထာင္ရွိခဲ႔ေသာ္လည္း ကေလးမရခဲ႔ေပ)

သို႔ေသာ္ ေဘကြန္၏ အေရးပါဆံုးေသာ အေရးသားခ်က္မွာ သိပၸံဒႆန ႏွင့္ပတ္သက္သည္။ သူ၏ အေကာင္းဆံုးေသာလက္ရာဟု႔ ဆိုရမည့္ အသစ္ဖန္တီးျခင္းက်မ္းၾကီး (THE RENEWAL) အင္စေတာ္ေရ႐ွိဳ မဂနာက်မ္းမွာ အပိုင္းေျခာက္ပိုင္းရွိသည္။ ပထမအပိုင္းတြင္ လက္ရွိအသိပညာ အေျခအေန အဆင့္အတန္းကို တင္ျပထား၏။ ဒုတိယပိုင္းမွာ သိပၸံနည္းက် စူးစမ္းနည္းသစ္ျဖစ္သည္။ တတိယအပိုင္းမွာ လက္ေတြ႔ ေတြ႔ရွိခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ စတုတၳပိုင္းမွာ သူ၏ သိပၸံနည္းသစ္ ဥဒါဟ႐ုဏ္မ်ားျဖစ္သည္။ ပဥၥမပိုင္းမွာ ယာယီေကာက္ခ်က္ခ်ခ်က္မ်ား ျဖစ္ျပီး ဆဌမပိုင္းမွာ သူတီထြင္ခဲ႔သည့္ နည္းသစ္အရ ေတြ႕ရွိလာသည့္ ဗဟုသုတမ်ား ပါ၀င္သည္။ သည္အက္ဒ္ဗန္႔မင့္ ေအာ့ဖ္ လန္းနင္း ( ၁၆၅၀ ) ႏွင့္ ႏိုဗမ္ေအာ္ဂနမ္ ( ၁၆၂၀ ) က်မ္းတို႔ကို သူ႔လက္ရာၾကီးထဲမွာ ပထမပိုင္းႏွစ္ပိုင္း ဟု႔ သတ္မွတ္ခဲ႔ၾကသည္။

ဆက္ရန္…….

ဖိုးသူေတာ္

( စာေရးဆရာ ေမာင္မင္းႏိုင္( ၀ါးခယ္မ) ေရးသားေသာ ကမၻာ့ ဩဇာအၾကီးဆံုး ပုဂၢိဳလ္ ၁၀၀ စာအုပ္ထဲမွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။ )