၀ါသနာပါရာ...

၀ါသနာပါရာ…..

ကိုေအာင္ပိုင္စိုး (ဦးေလး) က ကၽြန္ေတာ့္ကို Tag ပါတယ္။ ၀ါသနာပါရာတဲ႔။ လူေတြမွာ ၀ါသနာ ပါရာေတြေတာ့ရွိၾကပါတယ္။ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ တူေနလည္း တူေနႏိုင္ပါတယ္။ အဲ႔လို လူမ်ဳိးေတြ စုလုပ္ၾကတယ္ဆိုရင္ ၀ါသနာတူရာေတြ စုစည္းလုပ္ၾကတယ္လို႔ ေျပာတက္ၾကပါတယ္။ ဒီ ေခါင္းစဥ္နဲ႔ Tag တဲ႔ပံုစံ က စာေမးပြဲေတြမွာ အက္ေဆး ေရးခိုင္သလိုမ်ိဳးေပါ့။ My Hobby ဆိုတာမ်ိဳးေလး။ အဲ႔ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ဘာေတြမ်ား ၀ါသနာပါလဲေပါ့ေလ။

တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လည္း စာဖတ္ ၀ါသနာပါပါတယ္။ ဒါေပမ႔ဲ ၀ါသနာ ဆိုတာ အမ်ားၾကီးပါလို႔မရဘူးလား။ ကၽြန္ေတာ္က ႏွစ္ျခိဳက္တာနဲ႔ ၀ါသနာပါတာကို နဲနဲမ်ားေရာေနလားမသိဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုတာ့ ကၽြန္ေတာ္ စာဖတ္ရတာကို သေဘာက်တယ္။ ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ျပီး ခရီးသြားတာကိုလည္း သေဘာက်တယ္။ ၾကိဳက္တယ္။ အဲ႔ဒီေတာ့ ဘယ္ဟာက ၀ါသနာလည္း ဘယ္ဟာက ႏွစ္သက္တာလည္းဆိုတာ ျဖစ္လာပါတယ္။ ႏွစ္ခုလံုးကို သေဘာက်ပါတယ္။ ခရီးကေတာ့ ကရိကထမ်ားျပီး သြားခ်င္တိုင္း သြားမရပါဘူး။ စာအုပ္ကေတာ့ ၀ယ္ဖတ္ခ်င္ရင္ ဖတ္။ မ၀ယ္ႏိုင္ဘူး၊ ၀ယ္လို႔ အဆင္မေျပဘူးဆိုရင္ ငွားဖတ္ေပါ့။ အဲ႔ဒီေတာ့ စာအုပ္ကို ပိုဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။

အားလပ္တဲ႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားကို စာအုပ္ဖတ္ျခင္းနဲ ကုန္လြန္ပါတယ္။ အရင္တုန္းက ဆို ၀တၳဴစာအုပ္ေတြ တင္မကဘူး လစဥ္ထြက္တဲ႔ မဂၢဇင္းေတြထဲက ေျခာက္မ်ိဳးေလာက္ကို အျမဲဖတ္ျဖစ္တယ္။ ခုေနာက္ပိုင္းေတာ့ ကိုယ့္ဟာကို တစ္ေယာက္တည္း ေနလာေတာ့ စာအုပ္အငွားဆိုင္ေတြ မသြားျဖစ္ေတာ့ မဂၢဇင္းေတြ သိပ္မဖတ္ျဖစ္ ေတာ့ပါဘူး။ စာအုပ္ေတြအေနနဲ႔လည္း ငွားမဖတ္ အားေတာ့ဘူး။ စာအုပ္အေရာင္းဆိုင္ ေရာက္မွ ၾကိဳက္တဲ႔ စာအုပ္ေတြ႕ရင္ ၀ယ္ဖတ္ျဖစ္တယ္။

ေနာက္ပိုင္း အင္တာနက္ေတြ အသံုးမ်ားလာေတာ့ အင္တာနက္ ၀က္ဆိုဒ္ေတြမွာ ေရးထားတဲ႔ စာေတြထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ကို ဖတ္ျဖစ္လာတယ္။ ဘေလာ့ဂ္ေတြ ေခတ္စားျပီး ေရးလာၾကေတာ့ ဘေလာ့ဂ္စာမ်က္ႏွာေတြ မွာတင္ထားတဲ႔ စာေတြ ဖတ္ျဖစ္လာတယ္။ ပရင့္တက္လုပ္ထားတဲ႔ စာအုပ္ထက္ ကြန္ပ်ဴတာနဲ႔ အလြယ္တကူ ဖတ္လို႔ရတဲ႔ အီးဘြခ္ ေတြကို အဖတ္မ်ားလာတယ္။ စာအုပ္ဖတ္ ၀ါသနာပါတာက တစ္ျခား ၀ါသနာပါ တာေတြထက္ကို ပိုေကာင္းတယ္ထင္ပါတယ္။ စာအုပ္ေတြ စာေပေတြဆိုတာကလည္း လူေတြရဲ႕ တိုးတက္လာတဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ တစ္ခုျဖစ္ေလေတာ့ ဒီစာအုပ္ထဲကပဲ လူ႕သမိုင္းေတြ၊ လူ႕အေၾကာင္းေတြနဲ႔ လူေတြ ေနထိုင္တဲ႔ ေလာက အေၾကာင္းကို အမ်ားၾကီး သိႏိုင္ပါတယ္။

စာအုပ္ဖတ္ ၀ါသနာပါလာတာက လည္း မိဘေတြ ေက်းဇူးေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ဘုရားသြားတာတို႔၊ ေစ်းသြားတာတို႔ဆို စာအုပ္က အျမဲ၀ယ္ေပးပါတယ္။ ေမာင္ႏွမ ေလးေယာက္ရွိေလေတာ့ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ စာအုပ္ကိုယ္၀ယ္ ျပီး လဲဖတ္ၾကဆိုေတာ့ တစ္ခါတစ္ခါ သြားရင္ အနည္းဆံုး ၄ အုပ္ေလာက္က ၀ယ္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ျပီး သာသနာေရးဌာန မွာ အသိရွိေတာ့ သာသနာေရးက ထုတ္တဲ႔ စာအုပ္ အ၀ါအထူၾကီးေတြဆို ငယ္ငယ္ကတည္းက ဖတ္ျဖစ္တယ္။ ဗုဒၶ၀င္ျဖစ္စဥ္ေတြ၊ ၅၅၀ ဇာတ္နိပါတ္ေတြ။ ငယ္ငယ္က ဖတ္တယ္ဆိုေတာ့ အထဲက ဇာတ္လမ္းကိုပဲ ကြက္ဖတ္တာပါ။ ဇာတ္ေဟာဖို႔ အစခ်ီတာေတြ၊ တရားေဟာတာေတြ ဘာေတြ မဖတ္ပါဘူး။ ဒါက အဲ႔သလို ငယ္ငယ္ ကတည္းက စာဖတ္ ၀ါသနာ ပါတာပါ။ ၁၀ တန္းေျဖျပီးနဲ႔ ေကာလိပ္တက္တဲ႔ အခ်ိန္မွာလည္း စာအေတာ္ ဖတ္ျဖစ္တယ္။

အလုပ္ထဲေရာက္တဲ႔ အခ်ိန္ၾကမွ စာအုပ္ကို လက္နဲ႔ကိုင္ျပီး ေသခ်ာ မဖတ္ျဖစ္ေတာ့တာ။ ဒါေပမဲ႔ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာေတြ၊ ဘေလာ့ဂ္ေတြေပၚက စာေတြနဲ႔ အီးဘြခ္ ေတြဖတ္ျပီးေတာ့ လည္း အဆင္ေျပေနတာပါပဲ။ စာအုပ္ဖတ္ခ်င္တဲ႔ စိတ္ရွိလာေအာင္၊ စာဖတ္၀ါသနာပါသြားေအာင္လုပ္တဲ႔ မိဘေတြကိုပဲ ေက်းဇူးတင္ရမွာပါ။ ခုေနာက္ပိုင္း လူငယ္ေတြ စာသိပ္မဖတ္ေတာ့ဘူးထင္ပါတယ္။ သူတို႔လည္း လုပ္စရာေတြြ မ်ားျပီး တျခားျခားေသာ ဟာေတြမွာ သြားျပီး ၀ါသနာပါၾကတယ္ ထင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲ႔ဒါ မေကာင္းဘူးလို႔ျမင္တယ္။ စာအုပ္ဖတ္ ၀ါသနာ မပါဘူးဆိုရင္ေတာင္ စာအုပ္ေတြကိုေတာ့ ဖတ္သင့္သေလာက္ေတာ့ ဖတ္သင့္တယ္လို႔ ျမင္ပါတယ္။

ကိုေအာင္ပိုင္စိုး Tag ထားတဲ႔ ၀ါသနာပါရာ ဆိုတဲ႔စာေလးေရးရင္းနဲ႔ပဲ စာအုပ္သိပ္မဖတ္ျဖစ္တဲ႔ သူေတြ ၊ စာဖတ္၀ါသနာမပါတဲ႔ လူငယ္ေတြကို ၀ါသနာ မပါဘူးဆိုရင္ေတာင္ တျဖည္းျဖည္းဖတ္ၾကည့္ပါလို႔ ေျပာခ်င္ပါတယ္။

ဘ၀ အတြက္အသံုး၀င္ေသာ စာေကာင္းစာမြန္မ်ား ကို ဖတ္႐ႈ႕ၾကျပီး တိုးတက္ႏိုင္ၾကပါေစလို႔…..

သူေတာ္ ( ၉.၆.၂၀၀၉)

အဂၤါေန႔ ( ၂၀ နာရီ ၁၆ မိနစ္)

Photo source: Internet

အခ်စ္ဆိုသည္မွာ

ကိုဖုန္းျမင့္က Tag ထားတယ္္ဆိုလို႔ ဘာအေၾကာင္းလဲဆိုေတာ့ အခ်စ္ဆိုသည္မွာ တဲ႔။ အားပါး ဒီေခါင္းစဥ္က ေခါင္းစဥ္ၾကီးတယ္ လို႔ေျပာလို႔ရသလို ေရးစရာအခ်က္အလက္ေတြ မ်ားစြာ ထည့္လို႔ ရပါတယ္။ ကိုယ္ခံစားမိတဲ႔ ခ်စ္ျခင္းေတြကို ေရးလို႔ရသလို သမီးရည္းစားအခ်စ္ ကိုလည္း ေရးႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သာမန္ပါပဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အခ်စ္အျမင္နဲ႔ အခ်စ္ဆိုသည္မွာ ကို ခုလိုပဲ ေရးလိုက္ပါတယ္။ ကိုဖုန္းျမင့္ေရာ စာဖတ္သူမ်ားေရာ ေက်နပ္ႏိုင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။ (ဖိုးသူေတာ္)

အခ်စ္ဆိုသည္မွာ

‘တကယ္ဆိုရင္ အခ်စ္ဟာဘာမွန္းမသိတဲ႔ ပုစၦာ၊ အခ်စ္ဟာ အေျဖရွာ မရတဲ႔ ျပႆနာ၊ ကိုယ္ကိုတိုင္ အခ်စ္ဟာ ဘာမွန္းမသိလို႔’ ပါဆိုျပီး ႏိုင္ငံေက်ာ္ အဆိုေတာ္ တစ္ဦးဆိုခဲ႔တာ ကို သြားသတိရပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာကို ရာစုႏွစ္အဆက္ဆက္ ကဗ်ာဆရာေတြ၊ သီခ်င္းေရးဆရာေတြနဲ႔ အႏုပညာရွင္မ်ားစြာကလည္း ဖြင့္ဆိုခဲ႔ၾကပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ စိတ္ခံစားခ်က္ျခင္းမတူသလို အခ်စ္အေပၚခံစားခ်က္နဲ႔ အခ်စ္ဆိုတာကိုလည္း ျမင္တာ တူခ်င္မွ တူမွာပါ။ အခ်စ္ဆိုတာ ျမင္ႏိုင္ေတြ႕ႏိုင္ျခင္းမရွိေပမဲ႔ ခံစားရတဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြ ထဲမွာေတာ့ အပီျပင္ဆံုး ခံစားခ်က္တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ သက္ရွိကမၻာၾကီးကိုကလည္း အခ်စ္ဆိုတာနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားတာပါ။ ဒီအခ်စ္ေတြ ရွိခဲ႔လို႔ လည္း ကမၻာၾကီးဟာ စည္ပင္သာယာလာတာပါ။ အခ်စ္ မွာ ခံစားခ်က္ ခံစားမႈ အေျခအေန အရပ္ရပ္ေပၚမူတည္ျပီး အခ်စ္ ဆိုတဲ႔ စာလံုးေအာက္ မွာ အခ်စ္ေတြ အမ်ားၾကီး ကြဲျပားခ်ားနားသြားပါတယ္။

လင္မယားခ်င္းခ်စ္ၾကတယ္။ ခ်စ္သူခ်င္း ခ်စ္ၾကတယ္။ မိဘသားသမီးခ်စ္ၾကတယ္။ မိသားစု ေမာင္ႏွမ ခ်စ္ၾကတယ္။ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္ၾကတယ္။ ေဆြမ်ိဳးအသိုင္းအ၀ိုင္းခ်စ္ၾကတယ္။ ေသြးမေတာ္ သားမစပ္ မသိကၽြမ္းပဲ သနားဂ႐ုဏာနဲ႔ ခ်စ္ၾကတယ္ စသျဖင့္ အခ်စ္ဆိုတာ ကြဲျပားျခားနားသြားပါတယ္။ ၀ီကီပီးဒီးယားရဲ႕အခ်စ္ ဆိုတဲ႔ စာမ်က္ႏွာမွာလည္း အခ်စ္ဆိုတာကို ဒီလိုေျပာထားပါတယ္။

( ဘာသာျပန္ရင္မွားေနမွာစိုးလို႔ ဟီး ကိုယ္႔ဟာကို ျပန္လိုက္ေနာ္ :P )

Love is any of a number of emotions and experiences related to a sense of strong affection. The word love can refer to a variety of different feelings, states, and attitudes, ranging from generic pleasure ("I loved that meal") to intense interpersonal attraction ("I love my girlfriend"). This diversity of meanings, combined with the complexity of the feelings involved, makes love unusually difficult to consistently define, even compared to other emotional states.

As an abstract concept, love usually refers to a deep, ineffable feeling of tenderly caring for another person. Even this limited conception of love, however, encompasses a wealth of different feelings, from the passionate desire and intimacy of romantic love to the nonsexual emotional closeness of familial and platonic love to the profound oneness or devotion of religious love. Love in its various forms acts as a major facilitator of interpersonal relationship and, owing to its central psychological importance, is one of the most common themes in the creative art.

ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ခံစားမႈႏွင့္ ဆိုင္တဲ႔ အခ်စ္က ေတာ့ ခံစားမႈေပၚ အေလးထားေပမဲ႔ ခ်စ္တာ သက္သက္ထက္ ျမတ္ႏိုးယံုၾကည္နားလည္မႈကို ပိုမိုတန္ဖိုးထားပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ အေပၚမွာေျပာခဲ႔သလိုပဲ ထိေတြ႔ကိုင္တြယ္လို႔ မရေပနဲ႔ ခံစားရတဲ႔ ခံစားခ်က္ ေနရမွာေတာ့ ထိေရာက္လြန္းပါတယ္။ ခ်စ္ျခင္းမ်ားစြာ နဲ႔ ေႏွာင္ဖြဲ႕ထားတဲ႔ ဒီကမၻာၾကီးေပၚမွာ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း အဲ႔ဒီ ေႏွာင္ဖြဲ႔ တဲ႔ အထဲမွာ ပါပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ အဲကြန္း အင္ဒိုးယူနစ္လို ေလေအးေတြေပးေနတက္သလို တစ္ခါတစ္ရံ ေအာက္ဒိုးယူနစ္လို ေလပူၾကီးနဲ႔လည္း မႈတ္ထုတ္တက္ပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ ေလထီးခုန္သမား ေလယာဥ္ေပၚက ခုန္ခ်ခ် ျခင္း ေအးကနဲ ခံစားရသလို ခံစားရျပီး ေလထီးဖြင့္ခါနီးမွာ ေလထီးမပြင့္ေတာ့လို႔ အားကနဲ႔ ခံစားရတာနဲ႔လဲ တူပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ တစ္ခါတစ္ရံ ဖေယာင္းတိုင္မီးေလာက္ လင္းေနျပီး တစ္ခါတစ္ရံ အေမႊးတိုင္မီးေလာက္ ေမွာင္ေနတက္ပါတယ္။ ဘာပဲေျပာေျပာ အခ်စ္ဆိုတာ မရွိရင္ ဒီကမၻာၾကီး မရွိႏိုင္သလို ကၽြန္ေတာ္လည္း မရွိႏိုင္ပါဘူး။

အခ်စ္ရဲ႕ အဓိပၸာယ္ကို ေရွးအစဥ္အဆက္ကတည္းက ဖြင့္ဆိုခဲ႔သလို ယခု အခ်ိန္အခါထိလည္း ဖြင့္ဆိုလိုမျပီးပါဘူး။ ေနာက္ကမၻာဆံုးတိုင္ေအာင္လည္း ဖြင့္ဆိုေနၾကဦးမွာပါ။ ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ လူသားမ်ားစြာနဲ႔ ကမၻာၾကီးဟာ အခ်စ္မ်ားစြာ အဓိပၸာယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားစြာနဲ႔ လွပသာယာလန္းဆန္း ေနဦးမွာပါ။

တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုသည္မွာ………….

ဖိုးသူေတာ္( ၁၀.၁၀.၀၈)

၃နာရီ၂၃မိနစ္

စိတ္ထဲအခန္႔သင့္မိသြားတာေလးေတြ

စိတ္ထဲအခန္႕သင့္မိသြားတာေလးေတြ

လူ႕ေလာကၾကီးမွာ လူေတြဟာ ဘ၀ဆိုတဲ႔ ေရစီးေၾကာင္းၾကီးနဲ႔ စီးေမွ်ာေနရင္းနဲ႕ အလိုက္သင့္ ကခုန္ေနၾကပါတယ္။ ကခုန္တယ္ လို႔သံုးတာ လႈပ္ရွားေနၾကတယ္လို႔ေျပာတာပါ။ ဒီလို စီးေမွ်ာေနရင္းနဲ႔ ေရစီးေၾကာင္းရဲ႕အားအတိုင္း ျမန္လိုက္ေႏွးလိုက္ ျဖစ္ေနၾကပါတယ္။ အေကြ႕အေကာက္နဲ႔ ဆိုလည္း ေကြ႕လိုက္ေကာက္လိုက္ၾကရတာပါပဲ။ အဲ႔ဒီမွာ တူတူေမွ်ာရင္းနဲ႔ ပူးခ်င္ပူးသြားမယ္၊ ကြာရင္ကြာသြားမဲ႔ အေနအထားေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ေနာက္ျပီး ေရတံခြန္လို႔ ဟာမ်ိဳးေတြနဲ႔ ေတြ႕ရင္လည္း ၀ုန္းဒိုင္းၾကဲ က်ဆင္းသြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အလိုက္သင့္ စီးေမွ်ာေနရင္လည္း အလိုက္သင့္ပါပဲ။ ေရးစီးေၾကာင္းထဲမွာ စီးေမွ်ာေနရင္းနဲ႔ ကိုယ္၀ါသနာပါရာ သန္ရာသန္ရာ ေတြလည္း လုပ္ႏုိင္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ဘ၀ရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈေတြကို ရယူပိုင္ဆိုင္တဲ႕ သူေတြ ရွိသလို သာမန္နဲ႔ပဲ ျပီးသြားလိုက္ရတဲ႔ သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ဒါကလည္း ေရးစီးေၾကာင္းၾကီးရဲ႕ မျမင္ႏိုင္တဲ႔ ၀ဲဂယက္ေတြေၾကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘာပဲ ေျပာေျပာ ၾကိဳးစားကူးခက္ရမွာပါ။

ေလာကၾကီးမွာ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံတဲ႔ အခါ အေပးအယူ ကိစၥေတြရွိပါတယ္။ အေပးရွိလို႔ အယူရွိသလို အယူရွိလို႔လဲ အေပးဆိုတာ ျဖစ္လာတာပါ။ ဒါေပမဲ႔ ကိုယ္က ေကာင္းတာေပးတိုင္းလဲ ကိုယ္႔ရွိ အေကာင္းဆိုတာ ျပန္မလာႏိုင္ပါဘူး။ ဆာ အိုက္ဆက္နယူတန္ ေျပာသလို သက္ေရာက္မႈ ရွိရင္ တန္ျပန္မႈဆိုတာ ရွိေပမဲ႔ ဒီကိစၥမွာ မ်ားမ်ားသက္ေရာက္တိုင္း မ်ားမ်ားမျပန္ပါဘူး။ နဲနဲ သက္ေရာက္လည္းမ်ားမ်ား ျပန္လာခ်င္ ျပန္လာပါတယ္။ ကိုယ္ကေတာ႔ သက္ေရာက္မႈ အျမဲ မွန္ကန္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ေလာကၾကီးမွာ ခၽြင္းခ်က္ ဆိုတာေတြ သိပ္မ်ားပါတယ္။ အဲ႔ဒီ ခၽြင္းခ်က္ဆိုတာေတြကလည္း စဥ္းစားရမဲ႔ ဟာေတြပါ။ ကိုယ္ကေကာင္းတိုင္း သူတို႔ျပန္ေကာင္းႏိုင္ပါမလားဆိုတာ ရွိသလို သူတို႔ေကာင္းတိုင္းေရာ ကိုယ္က ေကာင္းေနရဲ႕လား ဆိုတာလည္း ထည့္စဥ္းစားရမွာပါ။

ေလာကၾကီးမွာ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦးခ်စ္ၾကတဲ႔ အခါမွာလည္း ကိုယ္ကေတာ့ ခ်စ္လိုက္ရတာပါပဲ ဆိုေပမဲ႔ သူက ျပန္ခ်စ္ရင္ မွ ခ်စ္မွာပါ။ ကိုယ္က ခ်စ္တိုင္း သူကလည္း ျပန္ခ်စ္ေနမယ္ဆို ရင္ ေလာကၾကီး ႐ႈပ္ေထြးသြားႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္ကလည္း သူ႕ကို ခ်စ္လို႔ သူကလည္းကိုယ္႔ကို ျပန္ခ်စ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့လည္း ေလာကၾကီးဟာ လွပသာယာေနမွာပါ။ ဒါေပမဲ႔ ကိုယ္က သူ႔ကို ခ်စ္ေနနားလည္းေနႏုိင္ပါတယ္ ။ သူကေတာ့ ကိုယ္ကို မခ်စ္ႏိုင္ပါဘူးဆိုတာကလည္း သူ႕ဘက္က ပုဂၢိဳလိက ခံစားခ်က္ရွိႏိုင္သလို နားမလည္ႏိုင္ မစဥ္းစားခ်င္ႏိုင္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ္က တကယ္လည္းခ်စ္တယ္ ခံစားလည္းခံစားရတယ္ ဆိုရင္ေတာင္ သူျပန္မခ်စ္ႏိုင္တာ မစဥ္းစားႏိုင္တာကို သူ႔ဘက္ကေန ျဖည့္ေတြးေပးလိုက္ရင္ ကိုယ္ခံစားရေတြ ေရာ့ပါသြားႏိုင္ပါတယ္။ တကယ္မခ်စ္လို႔ ဒီစကားေျပာတာပါ..ငါကေတာ့ မရပါဘူးဆိုတာလည္း ျပန္ေျပာႏိုင္႐ံုသက္သက္မွ်ေလာက္ပဲ အသံုး၀င္ႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာက တကယ္ခ်စ္လို႔ ၾကိဳးစားခဲ႔တယ္ ရေအာင္လိုက္ခဲ႔တယ္ မရခဲ႔ဘူးဆိုရင္ ကိုယ္႔အတြက္ အတၱပါးပါးထည့္ထားတဲ႔ အေကာင္းဆံုး ေျဖသိမ္႔ေတြးစရာ နည္းလမ္းတစ္ခုပါ။ မခ်စ္လို႔ မရေတာ့တဲ႔ ဟာအတြက္ သိပ္ပူေဆြးေသာက မ်ားေနရင္ ကိုယ့္ပတ္၀န္းက်င္ပါ ပူပါတယ္။ ခ်စ္ခဲ႔ၾကျပီးမွ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ လမ္းခြဲ ျပတ္ဆဲသြားတယ္ဆိုရင္လည္း အခ်ိန္တန္လို႔ ျဖစ္ရတာပါပဲ ဆိုျပီး ေတြးႏိုင္ရင္ေကာင္းပါတယ္။

အဲ႔အခ်ိန္မတိုင္ခင္မွာတာ့ ေစာေစာနက ေျပာခဲ႔သလို ကိုယ္႔ရဲ႕ သက္ေရာက္မႈေတြက ဘာေတြျဖစ္ခဲ႔လို႔ ဒီလိုတန္ျပန္မႈေတြ လာတယ္ဆိုတာ ကိုယ္႔ဟာကို ေရေရလည္လည္နားလည္ႏိုင္ေအာင္ စဥ္းစားရမွာပါ။ မဟုတ္ပါဘူးကြာ ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ဒီေလာက္ခ်စ္ခဲ႔ ၾကတာ လူၾကီးေတြေၾကာင့္ပါဆိုတာကလည္း ရာစုႏွစ္မ်ားစြာ ရွိေနတဲ႔ အရာၾကီးတစ္ခုပါ။ အထူးအဆန္းၾကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မေမွ်ာ္လင့္ေသာ ကိစၥရပ္တစ္ခုေၾကာင့္ ကြဲကြာသြားတယ္ဆိုရင္လည္း ကံၾကမၼာကို ရည္ညႊန္း၍ ျဖစ္ခ်ိန္တန္တဲ႔ သေဘာကို လက္ခံႏိုင္ရမွာပါ။

ေနာက္ဆံုး ေရစီးေၾကာင္းၾကီးတစ္ခုလို စီးေမွ်ာေနတဲ႔ ေလာကၾကီးမွာ ေရစီးေၾကာင္းၾကီးထဲမွာ ေနရင္ သက္ေရာက္ျခင္း၊ တန္ျပန္ျခင္း ခ်စ္ျခင္း၊ မုန္းျခင္း၊ နီးစပ္ျခင္း၊ ကြဲကြာျခင္း၊ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း၊ ၀မ္းနည္းျခင္း စတာေတြကို အလိုက္သင့္ခံစားနားလည္ရင္း သဘာ၀ တရားနဲ႔ နီးစပ္ေအာင္ ေနထိုင္ႏိုင္ၾကရင္ လူေတြရဲ႕ အတြင္းစိတ္အာ႐ံုေတြမွာ ခံစားေနရတဲ႔ ဟာေတြ ေလ်ာ့နည္းသြားမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ ေလာကေရစီးေၾကာင္းၾကီးနဲ႔ အလိုက္သင့္ေနထုိင္ရင္ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ေသာ ဘ၀ေတြ ဖန္တီးတည္ေဆာက္ႏိုင္ၾကပါေစ…

ဖိုးသူေတာ္ ( ၉.၁၀.၀၈)

၁၂နာရီ ၂၈ မိနစ္.

အခ်စ္

စိတ္ကူးေတြကို ႐ြတ္လႊင့္ျပီးကမၻာအႏွံ႔ အလြမ္းေလွငယ္ေလးနဲ႔သြားခ်င္တယ္။

ဒီလိုဆိုရင္ဦးတည္ရာမဲ႔ေမွ်ာပါသြားမလား…မင္း႐ွိရာဆီကိုပဲေရာက္လာမလား..

ျဖည္းျဖည္းေလး အသက္႐ႈေနတဲ႔ မိုးလင္းသြားတဲ႔ ညမ်ားစြာကိုျဖတ္သန္းျပီ…

မနက္ျဖန္သူစိမ္းေတြကို ရင္ဆိုင္ႏိုင္ဖို႔ မင္းရဲ႕အျပံဳးတစ္ပြင့္ကိုေတာင္းတမိတယ္..

စည္းေဘာင္မ်ားတဲ႔ လူ႕ေလာကထဲမွာအလိုက္သင့္ေနထိုင္ျပီး..မင္းကိုလြတ္လပ္စြာ

ခ်စ္ခ်င္တယ္..စိတ္ကူးယဥ္အေတြးထဲမွာ စိုးမိုးေနတဲ႔မင္းကိုအျပင္ေလာကရဲ႕ဧကရီ

အျဖစ္ ေပးလိုက္တယ္။ ျမိဳသိပ္ထားတဲ႔စကားလံုးမ်ားစြာထဲက စကားလံုးႏွစ္လံုးကို

ေတာ့ေျပာခ်င္တယ္…" ခ်စ္တယ္္" ေမ႔လိုမရမဲ႔မင္းရဲ႕အျပံဳးေတြကို ပန္းပြင့္မ်ား

အျဖစ္ ဖန္ဆင္းျပီး ဥယ်ာဥ္တစ္ခုကို လက္ေဆာင္ေပးခ်င္တယ္။

ရင္ဘက္ထဲက ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ကို မင္းအတြက္ဥယ်ာဥ္မွာက်ဲခ် ပန္းပြင့္ေတြက

ေျပာတယ္…အစြမ္းကုန္ ပြင့္ေနမွာပါတဲ႔။ မင္းကို ကိုယ္ခ်စ္ေနပါတယ္…….

ဖိုးသူေတာ္..

တိမ္

၁၀တန္းတုန္းက ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္သင္ခဲ႔ရတယ္။ Cloud Zoo တဲ႔။ေရးတဲ႔သူက NormaGillettပါ။အဲဒီမွာကဗ်ာဆရာကတိမ္ေတြကိုၾကည့္ျပီးပံုစံေတြေျပာတယ္။
ေ၀လငါးပံု၊ေျမြပံုအစ႐ွိသျဖင့္ေပါ႔။ကၽြန္ေတာ္လဲတစ္ခါတစ္ခါအဲ႔လိုပဲတိမ္ေတြကို
ေမာ႔ၾကည့္ျပီးပံုစံေတြေဖာ္ဖူးတယ္။အမ်ိဳးမ်ိဳးေပါ႔။တိမ္ေတြကိုၾကည့္ရတာ
ေျပာျပလို႔မရတဲ႔ခံစားခ်က္မ်ိဳးကိုခံစားရတယ္။သူတို႔ကိုအၾကာၾကီး
ၾကည့္ေနရင္သူတို႔ေ႐ြ႕သြားသလိုကိုယ္ပါလိုက္ေ႐ြ႕သြားတယ္။
တစ္ခါတစ္ခါအတိတ္ဆီ…
တစ္ခါတစ္ခါအနာဂတ္ဆီ….
ဒါေပမဲ႔ေကာင္းကင္မွာတိမ္မ႐ွိပဲ
ၾကည္ျပာေရာင္ေကာင္းကင္ၾကီးပဲျဖစ္ေနရင္ ေတာ့ဟာတာတာနဲ႔…တစ္ခုခုလိုေနသလိုလို..
တိမ္ၫိုတိမ္မဲၾကီးေတြနဲ႔
ၫုိတိုတိုတိမ္ေတြ အလိပ္လိပ္အမ်ားၾကီးျဖစ္ေနရင္ေတာ့
စိတ္ထဲမွာအံု႔အံု႔ဆိုင္းဆိုင္းနဲ႔ မသက္မသာခံစားရတယ္။
တစ္ခါတစ္ေလ ကံေကာင္းရင္တိမ္ေတာက္တာေတြဘာေတြျမင္ရတယ္။ေန၀င္ခါနီး တိမ္ေတာင္ေတြေနာက္မွာေနမင္းၾကီးကလင္းေနတယ္..ဒါေပမဲ႔မျမင္ရဘူး။
အေ႐ွ႕ကတိမ္ကအရမ္းလွတာ။အဲဒါမ်ိဳးေတြေပါ႔။ေနေရာင္ျခည္ေတာက္ေတာက္..
ေကာင္းကင္ျပာျပာမွာတိမ္ျဖဴုျဖဴေတြေထြးလိုက္ေထြးလိုက္သြားေနတာကိုျမင္ရင္
အရမ္းေပ်ာ္တယ္အရမ္းသေဘာက်တယ္။CloudZoo ဆိုတဲ႔ကဗ်ာေလးကိုေရးေပးလိုက္တယ္။

Cloud Zoo

I thought I saw a cloud whale

Sail through a sea of blue:

It changed into an elephant

Of most unusual hue,

And even as I marveled,

It split itself in two.

I watched a long white serpent

Winding its cloudy way,

To pounce upon a cloud frog

That unsuspecting lay.

The little frog became a bird

And slowly flew away.

All afternoon I watched them,

Such magic as they Knew!

I saw a white rhinoceros,

And white flamingos, too,

Till evening shut her deep blue tent

Over my private zoo.

[Norma Gilett]